Timmy's Point of View.
Napatingin ako sa harap ng salamin pagkatapos kong makapaghilamos ng mukha. Mariin kong pinakatitigan ang sarili ko at inusisa ang namamaga kong mga mata. Bakit kailangang dumating sa punto ang lahat ng 'to? Hindi ko akalain na sa simpleng paghanga ko lang sa hitsura at talento niya'y sa huli ay mararamdaman ko ang ganitong kirot sa dibdib ko.
Kusang tumulo ang mga luha ko sa alaalang mga sinabi sa'kin ni Jae kanina. Kung gaano niya minahal at pinagsisihan ang bagay na hindi niya dapat ginawa. Bilib ako sa kanya. Oo! Nagawa niyang maging hindi makasarili at inisip niya ang magiging kapakanan ni sir Klein. Alam niyang masakit pero kusa niya pa din itong hinarap at tinanggap.
Wala ako sa sariling napatawa sa katangahan ko. Bakit ko ba 'to nararamdaman? Ang tanga m
