DUMATING ang staff na may bitbit na luggage. Tama nga at akin nga ‘yon. Nakaharap pa rin si Anton sa ‘kin. I know he’s waiting for my affirmation to join him. I don’t think if we still need this. Besides, hindi na ako babalik sa islang ito. I only gave myself a little break to forget Eloy.
Nagtaas ang mga kilay ni Anton at namulsa. Nakatingin siya sa mga mata ko at doon ko lang napansin ang namumungay niyang tingin sa ‘kin. Biglang naramdaman ko na lang sa dibdib ko ang kakaibang pintig. It felt like this comforting feeling na parang huwag ako matatakot because he’s looking at me. But I suddenly shook my head to erase the thought.
“Thank you,” sabi niya sa lalaking staff na nagdala ng luggage ko. Nagbaba siya ng tingin sa luggage ko at saka ako pinasadahan na rin ng tingin.
“Here, wala
