“TAMA na, please. . . ”
Hawak ko ang kanyang kamay na nasa aking buhok. Malaki ang agwat ng height namin. At mas malakas siya, kung gusto niya akong ibalibag kaya niya ‘yong gawin.
“Monriesa, stop!” sigaw ni Mommy.
Galit na tumingin si Ate Monriesa kay Mommy. “What! Mommy? Ipagtatanggol mo na ‘tong salot na ‘to!?”
Nanlilisik ang kanyang mata ng lumingon sa akin. Habang ako ay hindi na sila makita ng maayos dahil sa luha ko. Humigpit pa lalo ag pagkakahawak niya sa aking buhok dahil sa panggigigil kaya mas lalo akong napaiyak.
“Ate! It hurts! Tama na,” I cried.
Inangat niya ang ulo ko at sinapo ang pisngi. Hindi ko alam kung bakit siya galit na galit sa akin wala naman akong ginagawa sa kanya.
“Anong tama na, Cattalina? Dapat lang ‘yan sa ‘yo. Kasi sa susunod na bumalik ka rit
