Kabanata 2
I’m Not Gay
“Pssst. Lalim ng iniisip mo? Ayos ka lang ba?” tanong ni Arnel sa akin.
Nasa rooftop kami ngayon habang naglalaro ng basketball. Limang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyaring kababalaghan sa amin ni Wilson. Hindi ako nagpakita sa kanya sa mga lumipas na araw pati sa mga text messages niya ni-isa wala akong ni-replayan. Mabuti at sabado ngayon, hindi ko siya makikita.
“Huy, pare. Kinakausap kita dyan, huh?” tinapik-tapik niya ang balikat ko na siyang nagpa-agaw ng pansin sa akin.
“P-Pasensya na, pare.” tumawa ako. “May kababata ka ba, Arnel? ‘Yung kababata mo noong 5 o 6 years old pa lang, kayo na ang magkalaro?” bigla kong tanong.
“Oo naman, si Joey. Joey yata ang pangalan no’n. Kaso hindi na kami nagkikita, sa pagkakatanda ko lumipa
