GENERAL’s 9

2217 Words
•SAFIRO BALMORES MONTESALVE• “kuya wag mo kong yakapin, ang bigat-bigat mo ehhh” -inaantok na sabi ko sa kanya, habang nakapikit pa din pero mas lalo niya akong niyakap, mahilig kasing tumabi sa amin si kuya tuwing umaga. pero nagitla ako ng may tumutusok na matigas sa binti ko,kaya naman kinapa ko yung bagay na yun pero nagulat ako ng bigla yung tumibok, kaya naman mas hinimas ko pa, baka kasi si Kitty to yung alagang maliit na pusa ng anak ko na napulot niya nong isang araw sa labas ng gate. pero napahinto ako sa paghimas ng may pamilyar na umungol sa tenga ko, kaya may biglang romihistro sa utak ko na isang pang yayare. at naalala ko yung pang yayareng pagharang at pag kuha sa amin ni hereral kasama ang anak ko. dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko dahilan para manlaki ito, kaya bigla akong kumuha ng bwelo at bigla ko siyang itinulak ng malakas kaya naman nahulog siya sa kama. “WWAHHHHHHHHHH!!!! Bastossss! Manyakis!” -sigaw ko sa nahulog na heneral. “Ouchhhh Fuckkk! pagkatapos mong himasin tong Big buddy ko sasaktan mo na lang ako.” -sabay turo niya sa boxer niyang nakabukol na ng pagkalaki laki at nakangisi pa si heneral. kaya naman bigla akong umiwas ng tingin shittt bakit parang mas lumaki ata. “nasan yung anak ko?” -galit na tanong ko sa kanya. “anak natin!” -diing sagot niya. “ehh nasaan nga?” -inis na sabi ko sa kanya habang tinitigan ko siya ng masama. “nasa kabilang kwarto! don sa kwartong ipinagawa ko para sa kanya.” -nakangiting sabi niya. akmang tatayo na sana ako ng bigla niya akong hatakin pabalik ng kama kasama siya at saka niya ako niyakap ng mahigpit kaya nagpupumiglas ako kanya. “bitawan mo nga ako, at wag mo kong mahawak-hawakan dahil hindi ko parin nakakalimutan yung ginawa mo sa amin.” -galit na sabi ko sa kanya, pero hindi niya ako pinansin, patuloy pa rin siyang nakayakap ng mahigpit sa akin na para bang ayaw niya na akong makawala. “I miss you and Im sorry!” -medyo malat na saad niya, kaya naman nagulat ako dahil ngayon ko lang narinig na humingi siya ng tawad simula nong kinasal kami noon. “bakit ka nag sosorry?” -seryosong tanong ko sa kanya, naramadaman kong huminga pa muna siya ng malalim bago mag salita. “Sorry! dahil may nasaktan akong ibang tao para makuha ka. nagawa ko lang naman kasi yun dahil nagseselos ako na baka siya na ang gusto mo ngayon at hindi na ako, at sorry! din dahil nasaktan kita nong una kaya moko iniwan, at sorry! din dahil ito lang ang tanging paraan na ginawa ko para hindi niyo na ako iwan pa at sana mapatawag mo ko.” -nagpipigil na iyak na sabi niya sa akin kaya naman natahimik na lang ako bahagya dahil parang may nararamdaman akong kirot at awa sa mga binibitawan niyang salita. “pero sana naman inalam mo muna yung totoo bago mo ako iwan noon.” -may hinanakit na sabi niya at hindi niya na napigilang umiiyak pa, dahil sa naririnig kong hikbi niya ay hindi ko maiwasang maguilty. dahil ito lang din yung pangalawang pagkakataon na umiyak si heneral sa akin, dahil nong unang iyak niya ay yung araw ng mismong kasal naming dalawa. “bakit ano ba ang totoo para malaman ko?” -determinadong tanong ko sa kanya, at saka ako humarap sa kanya sa pagkakayakap. siguro ito na din yung oras na maliwanagan ako, kung ano nga ba ang totoo sa mga nakita ko noon. .........FLASHBACK.................... •GEN. MONTESALVE• Nagising ako ng may parang may yumakap sa akin at nabigla ako ng makita kong katabi ko yung kaibigan ng asawa ko na naka hubad, kaya naman bigla ko itong itinulak. “ano ba yan Heneral pagkatapos ng may mangyare sa atin ay ganyan kana.” -malanding sabi niya. “f**k you! hindi ako pumapatol sa malanding tulad mo.” -mura ko sa kanya. “okay! pero sasabihin ko sayo na nakita tayo ng bakla mong asawa hahaha” -tawang sabi. kaya biglang nagpantig yung tenga ko ng narinig ko yung sinabi niya at sinakal ko ito. “sabihin mo may nang yare ba sa atin huh? at bakit ka nandito?” -galit na sabi ko sa kanya habang nagpupumiglas siya sa pagkakasakal. “walang nangyare sa atin heneral, dahil nilagyan ko lang ng pampatulog yung ininom mong alak sa bar na pinuntahan mo, at nong umipekto na yung gamot ay dinala kita dito sa kwarto niyo at hinubadan, at saka ako tumabi sayo ng hubad para makita ng bakla mong asawa. mukhang effective naman dahil nakita ko siya nasasaktan at umiiyak nong magkatabi tayong hubad, at saka ginawa ko lang din to dahil sa galit ko pamilya niya dahil sa kanila ay nawala yung kompanya namin. at naiinggit din ako sa kanya dahil mas gusto mo kaysa sa akin, nakipag sabwatan lang din ako sa Ama mo para makuha kita dahil nasusuka na daw yung Ama mo sa relasyon niyong dalawa ng asawa mong bakla.” -nahihirapang sabi niya sa akin, kaya naman pabagsak ko siyang binitawan sa sahig, at nakita ko pa itong umuubo. “umalis ka na dito! at ipanalangin mo na sana balikan ako ng asawa ko dahil sa oras na hindi niya ako mapatawad ay babalikan kita kasama ng tarantado kong ama.” -pagtataboy at galit na banta ko sa kanya saka ako tumungo sa CR para maligo dahil kailangan ko pang hanapin yung asawa ko upang magpaliwanag. ...............END OF FLASHBACK............ “Alam mo bang Hinahanap kita araw! at lagi lagi akong pumupunta sa bahay niyo upang magtanong sa mga magulang mo. pero hindi nila pinapansin at may pag kakataon din na lumuhod pa ako sa kanila habang umuulan baka kasi sakaling ilabas kana nila, at minsan natutulog na din ako sa harap ng bahay niyo baka sakaling lumabas ka at harapin mo na ako pero hindi eh! tapos isang araw dahil sa awa ng papa mo akin ay sinabi niyang umalis ka na ng bansa nong araw din na nakita mo kami ng kaibigan mo. kaya naman biglang gumuho yung mundo ko noon at dumating din sa point na naisip kong maglaslas upang magpakamatay na lang pero pinigilan lang ako ni mama noon, dahil sabi niya nababalik ka pa raw sakin at dahil din sa sobrang galit ko non sa kaibigan mo at sa Ama ko ay muntik ko na silang ipapatay. pero pinigilan lang ulit ako ni mama noon kaya sana maniwala ka sa lahat ng mga sinabi ko sayo ngayon ay totoo, at saka maniwala ka din na walang nangyare sa amin ng kaibigan mo.” -umiiyak na kwento ni heneral sa akin, kaya naman nagulat ako dahil sa mga nalaman ko sa kanya. “at alam mo ba nong nalaman kong may anak tayo? yung gumuho kong mundo noon ay biglang nabuo, kaya naman nagpagawa ako ng sariling silid niya dito at pinuno ko yun lahat ng mga laruan at damit niya dahil gusto kong bumawi sa anak ko. dahil gusto kong punuan yung mga araw at taon na hindi ko man lang siya nakasama at gusto kong ding iparamdam sa kanya na ako ang best daddy niya, pero lahat ng yung ipinagkait mo sakin dahil nalaman kong iiwan mo nanaman ako kasama ng anak ko.” -hinanakit na sabi niya sa akin habang patuloy paring dumadaloy ang mga masasagana niyang luha sa mata. kaya sa sobrang guilty at awa ko sa kanya ay bigla ko siyang niyakap pabalik habang nakahiga kami. at hindi ko na din napigilang umiyak dahil lahat pala ng hinala ko sa kanya noon ay hindi totoo, kung sana ay hindi ko siya iniwan noon na sana ay hinayaan ko muna siyang magpaliwanag at binalewala ko muna yung galit ko sa kanya edi sana masaya parin kami ngayon kasama ng anak ko. “naniniwala na ako sayo! at sorry! sorry! din dahil sa akin nahirapan ka noon, at sorry din dahil hindi man lang kita binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag noon at hindi muna inuna ko pa yung galit ko sayo, at sorry din ng dahil sa akin ay hindi mo nakasama ng tatlong taon ang anak natin ang tanga ko! ang tanga ko.” -humahagolgol na usal ko pero pinahid niya lang ng hinlalaki niya yung mga tumutulong luha ko sa mata, habang nakatitig sa akin. “shhhhhh sweety tahan na! wag mong sisihin yung sarili mo, dahil alam kong may dahilan ang tadhana kung bakit nangyare sa atin ito.” -ani niya sa akin habang hinahaplos yung buhok ko at saka marahan niyang hinahalikan yung noo ko para tumahan. kaya lahat ng ginawa kong pader noon para sa kanya ay unti unti nang nababawasan at natitibag. "Safiro, can we fix this family together"? -nagsusumamong tanong niya sa akin. hindi ko alam kung kaya ko na bang mahalin ulit siya,pero kaya ko namang hindi ipagdamot yung anak ko sa kanya. “Hindi ko pa alam harristone.” -sagot ko sa kanya. “it's okay sweety don't pressure your self okay! dahil liligawan na lang ulit kita hanggang sa makuha ko na muli yung mga puso mong humahabol sa akin noon.” -nakangiti niyang sabi sa akin habang may luha pa din ang kanyang mga mata, pero bigla akong pinamulahan dahil sa sinabi niya. “hahhaha your so cute sweety! can I bite you now?” -natatawang sabi niya sa akin at hinalikan yung tungki ng ilong ko, pinaghahampas ko siyang bahagya sa braso. pero natigil ako sa paghampas sa kanya ng may sumigaw sa pinto ng kwarto. “youuuu!!! sino ka bakit mo yayakap mimi ko?” -galit na tanong ng anak ko sa tatay niyang heneral. kaya naman kinalas ko yung pagkakayap ko kay harristone at saka umupo sa kama at ganun din yung ginawa niya. “hey baby come here!” -tawag ko sa anak ko, kaya naman bigla itong tumakbo sa akin at kumandong at pinaghahalikan ako sa pisnge. “mimi! diba siya yung mamang lalaking kausap niyo non sa kompanya?” -nagtatakang tanong ng anak ko akin na nakaturo pa sa mukha ni heneral na titig na titig sa kanya habang may namumuo pang luha sa mga mata niya. “baby diba sabi mo noon na gusto mong makita yung daddy mo?” -nakangiting saad ko. “opo mimi.” -nahihiyang sabi niya, at biglang sinubsob yung mukha niya sa leeg ko. kaya tumingin ako kay heneral at saka bahagyang ngumite sa kanya. siguro ito na din yung time na makilala ng anak ko yung tunay niyang ama na ipinag kait ko sa kanya ng tatlong taon. “anak siya yung daddy mo si mamang lalaki” -ani ko sa anak ko habang nginuso pa si harristone, kaya naman napatingin siya kay harristone, at tinitigan lang siya ng anak ko. “anak hindi mo man lang ba yayakapin si Daddy?” -nakangiting saad ni heneral sa anak namin habang lumuluha na. kaya naman nagpumiglas sa akin yung anak ko at biglang siyang yumakap sa ama niyang si harristone. “Dadi ko huhuhu Dadi ko nandito na Dadi ko huhuhu.” -umiiyak na sabi niya habang kayakap sa daddy niya na umiiyak din. kaya naman hindi ko din maiwasang maluha dahil hindi ko alam na kailangan din pala ng anak ko ng pagmamahal sa tunay niyang ama. “shhhhhhhh baby wag ka nang umiiyak! sige ka hindi na tayo gwapong parehas niyan.” -nakangiting pag papatahan sa kanya ni harristone at saka ito sumulyap sa akin. “Maraming salamat.” -nakangiting sabi niya sa akin habang pinupunasan pa yung luha ng anak namin, kaya naman sunukliin ko din ito ng ngite. “daddy kaninong kwarto yung madaming laruan na pinag tulungan ko po?” -tanong ng anak namin sa kanya na bahagyang nakangiti na ngayon. “kwarto mo yun baby! nagustuhan mo ba?” -sagot niya at binigyan pa ito ng halik sa pisnge niya. “opo daddy pero daddy can you buy me a robot kasi walang robot don sa kwarto ko?” -nangusong sabi ng anak namin. “sure baby! bukas na bukas ay pupunta tayong mall tas lahat ng robot na gusto mo ay bibilin natin.” -ani niya habang ginugulo pa yung buhok ng anak namin. “talaga po yeehey! I love you po Daddy.” -sabay kiss niya sa pisnge ng daddy niya at nagtatatalon pa habang nasa kandungan ng daddy niya. “wag mong masyado iispoiled yung anak natin baka masanay.” -masungit na sabi ko sa kanya. “okay! sweety hindi ko po iispoiled yung ANAK NATIN.” -nakangising saad niya at diniinan pa yung huling word. pero inirapan ko lang siya. “hali na nga kayo sa baba at kumain at ang mahuling baba ay siyang may tae sa pwet.” -saad niya, kaya naman dali dali tumakbo yung anak namin at naiwan kaming dalawa ni heneral dito, nagkatinginan pa kaming dalawa at bahagya siyang tumikhim. “may sasabihin ka?” -maang kong tanong. “ahhhmm sweety! I would like to say Thank you, for staying with me again and I wish dreams were like wishes, and wishes came true, cause in my dreams I'm always with you.” -seryosong sabi niya sabay bigla akong dinampian ng halik sa labi, at pagkatapos ay bigla itong tumakbo palabas kaya naman naiwan akong tulala ditong mag-isa.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD