Chapter 22
1040 Words
Nag ligpit si Maya nang mga gamit nila. Dahil sa may emergency na nangyari,sa opisina at kailangan na nando'n si Axues. Nasa isang linggo rin sila dito sa probinsya nila Axues. Ayaw pa niya sana umuwi kasi nawiwili siya sa buhay probinsya malayo sa syudad at napaka tahimik nang paligid.
At walang araw na hindi siya inaangkin nang paulit-ulit nang binata mula sa kusina man or sa banyo. At maging narin sa gitna nang gubat nong minsan ay namasyal silang dalawa at nang camping na sila lang dalawa.
Di maiwasan ni Maya na ngumiti nalang habang nag liligpit siya nang gamit nilang dalawa.
Habang si Axues naman kinakausap niya ang mga trabahador nila sa bukid.
At nang natapos si Maya sa kanyang ginagawa dinahan-dahan niyang bitbitin yung bag at lumabas siya nang kwarto. At nong nakaapak na siya sa isang hagdan pababa. Ang siya namang pag bukas nang pinto sa sala at pumasok ang binata. At nakita siya nito agad na bitbit ang malaking bag.
"Baby! Bitawan mo yan, ako na." ani nito sa kanya.
Agad namang nag angat si Maya ng tingin sa binata. Nang narinig niya ito na nagsasalita.
"Sige ikaw na nito ang bigat e."
"Bakit di mo man lang ako tinawag para ako na ang magbaba niyan."
Napabewang si Maya habang nag lalakad pababa.
At si Axues naman ay papalapit sa kanya at hinalikan siya nito sa labi.
At nang nag kahiwalay na ang mga labi nila.
"E kasi may kausap ka pa sa baba. Ayaw naman kitang disturbohin don."
Then Axues sighed.
"Sige ako na nito, mauna kana sa sasakyan. Susunod agad ako sayo."
Agad namang tumango si Maya.
"Sige."
***
At naglalakad si Maya palabas. Habang si Axues naman ay tinitignan niya muna si Maya palabas. At nang nakalabas na nga ito. Agad niyang kinuha ang selpon niya sa kanyang bulsa at hinanap ang number nang kapatid niya.
Nasa dalawang ring ito at agad namang sinagot ang tawag niya nito.
"Hello little sister."
"Hello, kuya..." Na may paglalambing na boses.
"Saan mo nalaman na uuwi na siya dito sa Pilipinas?" Diretsong tanong niya nito agad sa kapatid niya. Na si Aeriel. Nasa walong taon ito na nagpasya ang mga magulang niya na e adopt siya. Simula nong nakita siya nang Mama niya sa labas nang Restaurant nila.
Tumahimik muna ito saglit ang kausap niya sa kabilang linya.
"Came from a mutual friends kuya. Three days from now. Kaya nga agad akong kumontak sayo kanina diba? Para maka handa ka kung ano ang plano mo."
Nagtagis bagang si Axues at humigpit ang hawak niya sa bag na hawak niya kanina.
"Okay, thank you by the way."
"Nah... Gusto kong makita si Maya na masaya kuya, ayaw kung makita na naman ulit siya na naging desperada nong nawala ka. Na hindi man lang nagpaalam."
Kumunot ang noo ni Axues nang narinig niya ang huling sinabi ni Aeriel.
"I know, I know." Na may pagdidiin na boses nito.
"Kuya. Please this time wag munang hahayaang mangyari yon ulit. Kutusin kita."
Then Axues chuckled.
"Di na ulit mangyari iyon." Ani niya nito kay Aeriel na malamig na boses. "Bye for now. Magmamaneho na ako."
"Okay kuya. Ingat sa byahe."
Di na sumagot pa si Axues. Agad pinutol na niya ang tawag at bitbit ang bag at lumabas na siya ng bahay. Papunta sa sasakyan.
At nang nakapasok na siya sa sasakyan, agad niyang binuhay ang makina. At nag bosina sa mga trabahador nila na panay kaway sa kanilang dalawa ni Maya.
Habang si Maya naman kumaway kaway din sa mga ito na may malapad na ngiti.
"Mag ingat kayo sa byahe Sir, Maam." Sabi ni Mang Ernesto.
"Salamat po, Manong." Sagot nito ni Maya.
At nang nakalayo na sila mula sa bahay. Nakita nalang niya si Maya sa side mirror nang sasakyan. Na namumula ang ilong nito at tumutulo ang luha.
Agad naman niya itong kinuha ang kamay at minamasahe ito.
"Baby." na may paglalambing na boses.
Bago pa lumingon si Maya, tinuyo muna niya ang kanyang mga luha gamit ang mga palad nito.
"Ha?"
Agad naman niya itong tiningnan may pag alala.
"Are you okay?"
Tumango nang marahan ang dalaga.
"Okay lang ako." Habang kagat kagat niya ang kanyang pang ibabang labi.
Umiling naman si Axues sa kanya.
"No, your not. What's that tell me."
Nakasinghot singhot naman ang dalaga. " Ma mimimiss ko sila." Sabi niya nito sa binata. Biglaan nalang tumulo ang luha niya.
Then Axues sighed.
"Ako din naman e. Haayan mo babalik naman tayo dito."
Talaga ba?" tanong nito ni Maya kay Axues na may ngiti sa gilid nang kanyang mga labi.
"Oo." sabay pisil pisil niya sa kamay nang dalaga. "Kaya wag ka nang umiyak. Okay?"
Agad namang tumango ang dalaga. At marahan itong bumuga nang hangin. Na animo'y napaka lalim yung hininga.
"That's good baby."
At marahan niya itong inangat ang kamay nang dalaga at hinalikan ito.
"Matulog ka muna malayo layo din yung byahe natin. Napuyat pa kita ka gabi."
Agad namang mahinang tumawa ang dalaga. Kahit na sa sabihin na nating hanggang ngayon ay hindi parin masabi-sabi nang binata ang gusto niyang marinig mula sa nito kanya.
Nang nakatulog na ang dalaga. Matiyaga niya itong tinitigan. Habang nag mamaneho siya.
"f**k! f**k!" sabi niya nito sa isip niya. Humigpit ang hawak niya sa munabila nang sasakyan. "Hanggang kailan ba kami mananahimik." Giit na sabi niya sa sarili. Habang nag tagis ang mga bagang niya.
Pero pag tiningnan niya ang dalaga habang naka unan ang ulo nito sa hita niya. Nawala ang galit niya.
May pa minsan minsan may kumawalang ngiti sa labi niya. Lalo nang may lumalabas ang mahinang hilik mula nito sa dalaga.
***
Nagising si Maya nang narinig niya ang pag hinto nang sasakyan. Kaya umayos siya sa kakaupo at inunat niya ang kanyang mga kamay. Pati na ang kanyang mga paa.
"Nagulat ba kita baby?" tanong nito sa binata.
"Hindi naman, nasaan na ba tayo?"
"Ahmmm. Nasa restaurant tayo ni Mom. Dito nalang tayo mag hapunan."
Kaya tiningnan muna ni Maya ang sa labas nang sasakyan gabi na pala.
"Anong oras na ba?"
"Pass seven, kaya dito nalang tayo. Okay lang ba sayo?"
"Yeah. Okay lang naman." At ngumiti siya nito.
Agad namang bumaba ang binata mula sa driver seat at umikot ito at pinagbuksan siya.
Maingat siya nitong inalalayan nang binata pababa.
Nang papalakad na sila papasok nang restaurant. Pinagbuksan sila nito nang Manager nang restaurant.
"Good evening Sir." Masiglang bati nito sa kay Axues. Na may pang aakit na ngiti. Habang di man lang dinapuan nang tingin si Maya.
"Good evening." Maikling sagot nito sa binata. Sabay lakad papunta sa dalawang palapag. Habang hawak hawak parin niya ang kamay nang dalaga.
- Writer
