CHAPTER 45
I was surprised when he suddenly hugged me tightly.
“Thank you, Gianna. You don't know how much this means to me.”
Sinuklian ko rin ang higpit ng yakap na binigay niya sa akin. Hinahaplos niya ang aking likod, ewan ko kung bakit may lumabas na maliit na ngiti sa aking mga labi.
Bumitaw na siya mula sa pagkakayakap. Pero nanatili siyang humawak sa kamay ko.
"Do you need my help, Gianna?" sobrang sarap sumagot ng 'oo' sa kanyang sinabi. Sa mga nalaman ko tungkol sa kanya ay alam kong sa isang pitik niya lang ay pwede na niya ipauwi dito sa Pilipinas ang mga magulang ko. At pwede niya rin silang bigyan ng hustisya.
Pero tama bang gawin ko iyon? Gusto kong kahit matagal ang proseso pero nakuha namin ang hustisya sa tamang gawain.
Pero gusto kong magpatulong sa kanya na
