POSSESSIVE [R-18]

Chapter 11

SAMANTHA POV.

Nagliligpit na ko ng mga gamit ko rito sa loob ng aking kuwarto habang may mga luhang pumapatak sa aking mga mata. Ayaw ko na din tumira dito dahil gusto ko na ring iwasan na sina ate at kuya Ethan. Gusto kong bukas ay wala na ko rito.

Nahinto ako rito sa ginagawa ko nang may biglang kumatok sa pinto. Nagising si Ana sa mga katok na iyon. Bumangon siya at nakita niya agad na nag-impapake na naman ako ng mga gamit. Nagtaka din siya kung bakit ako umiiyak din ako.

"Anong nangyari? Bakit ka umiiyak ha?" Tanong niya sa akin na agad naman niya kong nilapitan.

"Ana, ayaw ko na talaga rito. Gusto ko nang umalis dito," nahihikbing sabi ko rito.

"Ha? Ganun ba? Palagi mo na lang sinasabi yan eh. Halla, sige at aalis na tayo."

Tumayo si Ana at agad naman niyang tinungo ang pinto. Binuksan niya ito at nagpakita sa amin si daddy na galit ang mukha nito. Agad na pinunasan ko ang mga luhang pumatak sa aking pisngi.

"Samantha, ano na naman ba ang ginawa mo at bakit umiiyak ang ate mo?" Sabi ni papa pagkapasok niya rito sa loob ng aking kuwarto.

Ako nga ang nasaktan pero kay ate pa siya mas may concern. Minsan nakakaramdam din ako ng selos dahil si ate na lang palagi sila mas nag-aalala. Paano naman ako? Alam din ba nila kung ano ang nararamdaman ko?

"Dad, wala po akong ginawa. Inutusan lang po ako ni mommy na ibigay kay ate yung paper bag. Hindi ko naman po sinsadya yung ginawa ko," rason ko.

"At sumasagot-sagot ka na Samantha. Gan'yan ba ang itinuro namin sayo?"

Yumuko ako at humingi ng paumanhin. "Sorry po dad. Hindi na po mauulit ito," sagot ko.

Mali bang sabihin ang totoo? Hindi ako sumasagot kay dad kundi dinidepensa ko lang naman ang sarili ko at sa katunayan ay wala naman akong intensiyon na iba sa kanilang dalawa ni ate at ni kuya. Sinunod ko lang naman ang sinabi ni mom. Nalungkot ako kasabay ng pagkuyom ng mga kamao ko. Pakiramdam ko ay wala ng makikinig sa akin kahit magrason pa ko.

"Okay, at ano naman yang ginagawa mo? May balak kang umalis? Saan ka pupunta Samantha?"

"Dad, need ko rin pong magtrabaho at may trabaho na kami agad ni Ana," mihinahong sagot ko.

"What? Trabaho? Hindi pwede 'yan Samantha. Pagkatapos ng kasal ng ate at kuya mo, pupunta kaming dalawa ng mom mo sa ibang bansa. Titira ka sa mansyon ng kuya Ethan mo at doon na kayo titira ng ate mo. Sila na muna ang magbabantay sayo habang wala kami ng mom mo at saka mo na lang ituloy yang pangarap mo pagdating namin dito ng mom mo. Pwede ka ring magtrabaho sa kompanya ng kuya Ethan mo para lagi ka niyang nababantayan. Huwag na huwag kang gagawa ng kalokohan Samantha. Ayaw namin na masira ang pangalan natin dahil diyan sa katigasan ng ulo mo," bulyaw sa akin ni papa na kinaigtad ko. Doon na lamang bumuhos ang masagana kong mga luha sa aking mga mata pagkaalis ni dad. Tulala naman si Ana nang makita niya kong umiiyak.

"Bakit ganun Ana? Bakit sa kanila pa ko titira? Paano ko pa iiwasan si kuya Ethan? Ako ang mapapahamak dahil kay ate."

Niyakap agad ako ni Ana at inaalo. "Tahan na Samantha. Malalagpasan mo din ito. Narito lang ako na gagabay sayo. Hayaan mo muna sila ngayon kung ano ang gusto nila. Sa ngayon, magtiis ka muna. Dedmahin mo na lang ang kuya mo okay." Turan ni Ana.

Paano ko siya iiwasan kung dikit naman siya ng dikit. Nakakainis lang. Nang makaisip ako ng paraan kung paano ko ito matatakasan. Gagawa ako ng paraan para lang makaalis na rito.

"Oyy, nakangiti ka na ulit ha. Parang tanga lang eh," puna ni Ana sa akin.

"And so, ganito naman sila sa akin eh. Kahit wala naman akong ginagawa mali pa din ako. Ano ba ang mali sa akin ha Ana? Sabihin mo nga. Kasi ako, hindi ko na alam eh kahit maging mabuti na ko sa kanila ay ganito ang trato nila sa akin. Tama ba ito Ana? Ang higpitan nila ako?"

"Hayaan mo na nga sila. Saka kung ano man yang iniisip mo. Huwag mo ng ituloy. Mas lalo ka lang mapapahamak diyan. Sinasabi ko sayo," turan ni Ana. "Oh, ano pa nginunguso-nguso mo diyan? Ibalik mo na 'yang mga gamit mo. Baka matuluyan ka pa lalo niyan sa bibabalak mong paglalayas eh." Napailing siya.

Agad ko namang inayos ang mga gamit ko sa loob ng cabinet. Pero may kumatok na naman si pinto at si Ana na ang nagbukas niyon.

"Kuya Ethan," sabi ni Ana. Bigla kong nabitawan ang hawak kong mga damit at nagkalat na ito sa sahig.

"Pwede ko bang makausap muna si Samantha?" Tanong ni kuya Ethan na dinig ko pa rito sa loob ng pinagkukublihan ko.

"Ah sige kuya, uuwe na din kasi ako. Ah... Samantha, uuwe na ko ha." Paalam ni Ana. Dinig ko mula rito ang paglock ng pinto.

Oh maygad! Anong ginagawa ni kuya Ethan dito? Ako na naman ang pagagalitan nila kapag nalaman nilang narito sa loob ng kuwarto ko si kuya Ethan.

"Samantha," tawag ni kuya Ethan sa akin. Dinig ko ang yabag ng mga paa niya na patungo siya rito sa kinaroroonan ko. Nang makita ko na siyang narito dahil sa salamin ng aking cabinet. Bigla akong napaharap sa kan'ya. Hindi ko na maunawaan ang kabang nadarama ko pagkalapit niya. Imbes na magalit ako kay kuya ay takot ang naramdaman ko sa kan'ya dahil sa panlilisik ng mga mata niya.

"Samantha, I know na gustong gusto mo ko. Pero please lang, ayaw kong may mangyari sa anak namin ng kapatid mo dahil lang diyan sa kahibangan mo sa akin. Ayaw kong maapektuhan ang pinagbubuntis niya. At kung may mangyari man sa kan'ya or even my child. Hinding-hindi kita mapapatawad." Madiing sabi ni kuya Ethan sa akin na kahit din siya ay galit na galit ito sa akin. Lahat na lang sila ay galit sa akin kaya hindi nila ko masisisi kung magbabago man ang pakikitungo ko sa kanila.

Nagpupuyos na ang galit sa aking dibdib habang kuyom ang mga kamao ko. Kulang na lang ay sampalin ko siya. Ngunit mas lalo lang ako nakakaisip ng hindi maganda dahip sa mga sinasabi nila. Sila ang nagtutulak sa akin para gawin itong bagay na ito dahil sawang-sawa na ko sa mga ugali nila.

Ngumisi ako rito, "Hinubad ko ang aking damit at pat ang pants ko ay tinanggal ko na rin. Wala akong itinira sa aking katawan kaya naman kita ko ang sunod sunod na paglunok niya ng laway.

"Umalis ka na rito kuya kung ayaw mong magkasala kay ate." Dinilian ko ang aking daliri saka pinaikot ito sa aking ni****.

"Ohhh...." Impit kong ungol. kinagat ko ang ibabang labi ko upang hindi ako makagawa ng malakas na pag-ungol. Hindi ko alam kung bakit ko ito ginagawa sa harapan ni kuya Ethan. Basta ako, wala na kong interest sa kan'ya. Gagawin ko ito para lang masira ang relasyon nilang dalawa.

"This is insane Samantha. F*ck!" Mura ni kuya Ethan na parang nababaliw na siya. Bahagya siyang tumalikod ngunit halata naman sa kan'ya ang pagtitimpi nito. Alam kong gusto niya akong haplusin ngunit may part sa kan'ya ang pumipigil.

"Sige gan'yan nga kuya. Magalit ka. Tignan natin kung hanggang saan ang pagtitiis mong 'yan," Sabi ng isip ko habang nakangisi ako rito.

Umupo ako sa bahaging upuan at ibinuka ang mga hita ko sa mismong harapan niya. Doon na halos mabaliw si kuya Ethan sa akin. Ramdam niya na ang pag-iinit ng kan'yang katawan at nanigas na din siguro ang ari niya.

"Ayaw mo ba ito kuya? Sunggaban mo na," sabay tawa ko rito na ikinailing niya.

Pero sa tingin ba niya na papayag ako na may mangyari sa aming dalawa? No way, dahil kailanman ay hindi ko ito ibibigay.