CHAPTER 68
AMBER
Madilim na sa labas at tila ba nagbabadya ang ulan dahil sa malalakas na kulog at kidlat. Ngunit hanggang ngayo’y wala pa rin si Paolo at Queeny, maging ang Yaya ng anak ko. I was dialing their phones for a hundred of times now yet they’re not answering my calls. Nag-aalala na ako sa kaligtasan nilang lahat.
Lalong-lalo na ang anak ko. Alam kong nagtanim nang malaking sugat ang nangyari noon sa aming dalawa, na wala kaming kalaban-laban na dinukot ng mga tauhan ni Adeline. At kapag nangyari ‘yon, hindi ko alam kung ano’ng gagawin ko.
At, nagsimula na ngang bumuhos ang ulan. Kinakabahan na ako. Sinubukan ko ulit na tawagan ang cell phone ni Paolo at ilang sandali lang ay sumagot na rin ito.
“Fck, Paolo! I was calling a hundred times now. Nasaan kayo?”
Nanlaki ang mga
