EPILOGUE
AMBER
One month later…
Isang buwan na rin pala ang nakakaraan nang mangyari ang pinakamalaking trahediya sa buhay naming lahat. I couldn’t believe that I am still living. Pero na buhay ako’y bakit hindi ako makaramdam ng saya? Pakiramdam ko’y may kulang. Pakiramdam ko’y hindi pa rin buo ang pagkatao ko.
Malakas ang simoy ng hangin habang nakatanaw ako sa kalangitang punog puno ng mga nagkikinangang mga bituin. Napakayakap ako sa sarili ko’t hindi namalayang bumabaha na pala ng mga luha ang aking mga pisngi. Kaagad ko ‘tong pinunasan at saka humugot nang malalim na hininga.
It’s been a month but I couldn’t forget everything that had happened. Namatay si Adeline, nabuhay si Elodie dahil may nahanap na heart donor na compatible para sa kaniya, and Paolo…
“Dad… please! Pakibilis
