Chapter 21.

1559 Words
Ang buong akala ko mag kikita na kami ni Callum at maging maayos na ang lahat nang sundoin at kunin ako ni Bryan sa hospital na pinuntahan namin ni Tattum. Pero kabaliktaran ang lahat dahil wala ni anino ni Callum ang nag pakita or dumalaw. Ang nag papahina ng loob ko ay ang marinig ko na sinabi ni Bryan na kailangan patayin ni Callum ang anak ko para lang maisalba ang relasyon nila mag asawa. Hindi ko sukat akalain na ganun pala kasama si Callum. Ipinapangako ko na mag kamatayan muna kami ni Callum bago niya makuha ang anak ko. Na ikuyom ko ang akin kamao sa isipin yon. Wala na rin akong balita kay Tattum, ang tanging natatandaan ko lang noon bago ako mawalan ng malay ay nakita kong sinagasaan siya ng kotse, kahit dumating no'n si Knight upang iligtas si Tattum ay hindi parin napapanatag ang kalooban ko hangat hindi ko nakikita si Tattum. Nang dahil sakin ay na pahamak siya. Pero ang gumugulosa isip ko ay Kung anong klasing trabaho nila Tattum at Callum, bakit parang sanay na sanay sila sa bakbakan lalo sa barilan. Naalala ko pa ang hitsura ni Tattum no'n sa hospital kami dahil para siya yong mga babaeng bida sa mga pinapanood ko noon sa mga movie na TOMB RAIDER na pinag bidahan ni Angelina Jolie, favorito ko pa naman yon na movie. Napahawak ako sa akin tiyan ng bahagya ito umilab. Pitong buwan na rin ang akin tiyan. Halos hindi ko na namalayan ang pag lipas ng buwan dahil muna ng maikulong nila ako sa kwarto na 'to ay wala akong ginawa kundi umiyak at nag isip kung paano ako makawala sa lugar na ito, maraming beses na rin akong sumubok na tumakas pero lagi naman failed dahil laging nandyan si Shiela, na nakaabang sa akin na mukhang alam na alam ang balak kong pag takas. "Alam kong tatakas ka,Marie. Pero hinding hindi ka mag tatagumpay hangat hindi namin nakukuha yan anak mo!..." singhal ni Shiela, sakin at tinuro pa ang akin tiyan, noon minsan binalak kong tumakas ng dalhan ako ng pag kain Mark, laging ganun ang nangyayari sa tuwing binabalak kong tumakas sa maliit na kwartong ito. Safe nan daw ang akin baby Sabi ng Doctor na tumitingin sa pag bubuntis ko. Doon ko lang nalaman na mag seven months na daw ang babay ko sa loob ng akin tummy. " Wag ka mag alala baby gagawa a ng paraan si, Mommy. makalabas sa kwartong 'to" naluluha kong sambit sa baby ko habang hinihimas ito. " OH... Nakatulala ka na naman, Marie. Nag hihintay kaba na may mag liligtas sayo dito?.....hahaha..!" natatawang saad ni Shiela habang papalapit sa' kin. "Wag kana umasa, Marie. Dahil no one knows this hiding property ni Callum. Kaya wag kang umasa na may to the rescue sa'yo dahil no body knows na naririto ka sa lugar na 'to maliban sa akin at kay, Bryan... Makakalabas ka lang sa lugar na ito kapag lumabas na yan baby sa t' yan mo at makuha na ni Boss tapos babye ka na sa Earth... Hahaha.. " humahalakhak niyang sabi, humalukipkip ito sa harap ko na may kasamang mapag uyam na tingin. I feel frustrated, ayoko kong mag pasindak sa kaniya kahit na alam kong nawawalan na rin ako ng pag asang makatakas sa lugar na 'to. " B-bakit niyo ito kailangan gawin... Pa—pakawalan niyo na lang ako at lalayo na lang ko at hinding hindi na ako mag papa kita pa kay C-Callum." na uuntal kong sabi sa nanginginig kong boses. I bite my lower lips para itago ang frustration na nararamdamdam. Pero bago pa ako makahuma sa pag sasalita ay bigla naman tumabingi ang akin pisngi sa malakas na sampal na tumama sa mukha ko. " Wag na wag kang sasagot or mag sasalita pag hindi ko sinabi na mag salita ka! Higit sa lahat hindi ko obligado na mag paliwanag sayo. Don't blame us, Kung bakit nang yayari sayo ito ngayon sisihin mo ang nanay mo dahil nag mana ka sa ugali niyang mang aagaw at pumapatol sa lalaking may nag mamay ari na!" na niningkit niyang saad. Napatingin ako sa kaniya namumula kong mga mata habang hawak hawak ang pisngi. Nang makita niya na kunting kurap lang ay pa patak na ang aking luha ay nag martsa itong lumabas ng kwarto. Napahagulhul ako ng iyak dahil sa subrang awa sa sarili. Ano bang nagawa ko kung bakit ako nag kakaganito. Pero hindi ako papayag na makuha nila ang gusto nila kailangan kong makalabas sa bahay na ito. Ilang araw na akong nag plano tumakas. "Marie..." napapitlag ako. Nang marinig ko ang families na boses na tumawag sa pangalan ko. Hindi ko na pinag abalahan pang lignin dahil kilalang kilala ko ang boses ni Bryan. Naramdaman ko ang mga yabag ng sapatos niya na papalapit sa kinaroroonan ko. "I'm so sorry you were jailed in this small room. But sooner your suffering here will also end when that Child comes out of your womb. Makuha lang ni boss ang baby.." kaswal niyang saad. Umigting ang akin bagan. Lagi na lang nila sinasabi sa akin na kukunin nila ang baby ko pag labas. Nakaka windang na pakingan ang paulit ulit nilang pinapa mukha sakin na akala naman nila ay basta basta na lang nila makukuha ang anak ko. Humigit ako ng malalim na hininga bago ibinuga at sinalubong ang madilim na mata ni Bryan. " Siguradohin niyo lang na mapatay niyo ako bago niyo makuha ang anak ko.... Dahil Kung hindi ako mismo ang pa patay sainiyo!" galit kong sabi sa iritasyon kong boses. Maya maya pa ay nakita ko ang pag galaw ng kaniyan jaw. Pero unti unti rin yon nag bago at napalitan ng nakaka lukong ngisi. Bigla naman nag sisigaw ang akin inner demons. " Okey lang kung mapapa tay niyo ako pero hindi ko kayo hahayaan na pati ang innocenting Bata ay idadamay niyo!" dagdag ko pang singhal. " Hindi naman siguro sinabi ni boss na papatayin ka. But He said that when you gives birth, He will take the child, ay magiging Ok na ang lahat at babalik kana sa dati mong buhay noon wala pa si Callum sa buhay mo. " napanganga ako sa sinabi ni Bryan dahil hindi ko alam kung nababaliw na ba siya. Paano babalik sa dati ang buhay gaya ng noon na hindi ko na nakilala si Callum, eh hindi nan ako na amnesia na bigla ko na lang hindi maalala si Callum. " At... Tuloyan mo na mabura sa isip at alala mo si Callum, Marie.." dagdag niyang saad. "A-anong ibig mong sabihi—" " Sir! Paparating na raw si Boss Callum..." himihingal na saad nang Isa sa mga tauhan nila. Pag ka Sabi ay tumingin ito sa gawi ko nakita sa mga mata nito ang lungkot at awa sa'kin. Pero hindi ko na yon pinansin dahil lumipad na ang isip ko sa sinabi niya na darating si Callum? Pakiramdam ko ay nag kakarira ang mga daga sa loob ng akin puso sa subrang t***k nito. Pero bigla ko naalala ang sinabi ni Bryan kanina na kukunin nila ang baby ko. Paano kung kaya pumonta rito si Callum ay para kunin ang anak ko. Paano kung patayin na niya ang anak ko No! Hell no! Hindi ako papayag na maisatuparan ang mga balak nila kailangan ko na makaalis dito. " It's OK, Mark. Always naman pumonta rito si Callum. Para sa business niya. But tulad parin ng dati... Let's go salubongin natin si Callum, Mark. And lock the door.." pag ka saad ni Bryan ay nag lakad na ito palabas ng kwarto. Tatalikod na sana si Mark ng tumakbo ako sa kaniya at Hina walan ang kamay niya sabay luhod na nanginginig kong katawan.. " P-please help me. Tulongan mo ako makatakas dito maawa ka. Ayoko g mapahamak ang anak ko." umiiyak kong sambit habang nakaluhod parin sa harap niya. Nakita ko na natigilan si Mark at nanlaki ang mga mata na napatingin sakin. " Ms. Marie tumayo kayo riyan. Hindi niyo dapat ito ginagawa. I'm sorry Ms. Marie.. " malungkot niyang saad na ikinalaglag ng akin balikat. Bakit ba ako aasa na tutulongan niya ako eh tauhan siya ni Callum. Pero hindi ako susuko I try to convince him again. " Maawa na po kayo... P-promise babayaran ko kayo kahit mag kano mayaman ang mga magulang ko kahit mag kano sabihin mo lang kahit mag kano tulongan mo lang ako makatakas dito." nag mamakaawa kong sambit. Ni minsan hindi ko pa na ipag mayabang ang kayaman ng akin mga magulang, but I don't care makalabas lang ako sa kwartong. Hinila ako patayo ni Mark, at hinawakan ang mag kabila kong balikan at tumingin sa dalawa kong mga mata. " I'm sorry Ms. Marie wala akong kakayahan na pagtakas in ka rin." mahina niyang saad. Nag lakad na siya palabas ng pinto pero bigla siya tumigil sa pag lalakad at lumingin sakin bago nag salita muli. " Astro is waiting for you sa labas ng gubat Ms. Marie, ito lang ang matutulog ko sayo I leave the doors open. Nasaloob kami ngayon ng office ni Boss Callum." Pag ka saad ay tuloyan ng nakalabas ng pinto. Napanganga naman ako sa sinabi niya. Si Astro na nag hihintay sakin sa labas ng gubat.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD