Nakaalis na si Isaiah pero tulala pa rin ako. Hindi ko alam kung ano ang una kong gagawin. Hindi rin ako makapaniwala na nandito talaga siya. At anong sabi niya? Nagpunta siya rito kasi nami-miss niya 'ko? Tama ba 'yong pagkakarinig ko o imagination ko lang 'yon dahil miss na miss ko lang talaga siya?
Natigil ako sa pagiisip nang may marahang humawak sa mga balikat ko. Paglingon ko ay bumungad sa akin ang nakangiting si Harry.
"Well, I guess it's time for me to go now. And you guys should really talk."
Napabuntong hininga ako saka hinarap si Harry.
"Salamat." Buong puso kong sabi.
Alam kong kulang ang salitang "salamat" para sa kabutihan at pag intindi niya sa 'kin pero sana kahit papa'no malaman niya na sobra sobra akong nagpapasalamat.
"You shouldn't thank me, Riri. And beside
