Friends with Benefits

CHAPTER 17

"Will Isaiah be picking you up today? I had our driver run an errand, and I won't be able to take you to school as I still have something to take care of, anak." Sabi ni mommy na nakasilip sa pinto ng aking kwarto.

We don't have classes today because we've completed all our lessons and exams, kaya natural lang na wala ng pasok. But, I still have to go to school today to submit my project for one of our subjects. And we need to distribute the remaining questionnaires for our research paper, so there are a few things I still need to take care of despite the day off from regular classes.

Tumingin ako sa orasan, eight pa lang ng umaga at balak kong pumunta sa school mamayang ten. Hindi ko pa natatanong si Isaiah kung dadaanan niya ba ako ngayon. Hindi ko rin alam kung may mga kailangan pa ba siyang tapusin na school-related stuff. Hindi pa lit kami nagkaro'n ng matinong pag-uusap simula no'ng last time dahil masyado na rin akong na busy sa mga projects ko

I had to finish all my tasks as soon as possible because we'll be going out of the country this vacation. And I'll probably stay in Canada for the whole two months. At minsan na lang din naman daw umuuwi si Isaiah sa kanila. According to Irene ay palaging sa condo nito raw ito naglalagi.

"Should I send you to your school, baby?" Tanong ulit ni mommy

"I'm fine, mom. Ime-message ko siguro si Irene mamaya o baka mag commute na lang ako."

Agad na sumimangot si mommy at tuluyan na ngang pumasok sa kwarto ko. Umupo siya sa aking kama at sinuklay suklay ang aking buhok.

"Alam mong ayaw namin ng daddy mo na mag commute ka. It's too dangerous for you. How about you text Isaiah now and tell him to pick you up?"

Ako naman ang napasimangot sa sinabi ni mommy. Minsan naisip ko na lang talaga na hindi rin talaga mabuti na masyadong malaki ang tiwala nila kay Isaiah. Tingin ko nga maluwag lang naman sila sa 'kim dahil alam nilang nariyan si Isaiah at nakabantay lang. Inisip nilang parang magkapatid na rin ang turingan namin at nakababatang kapatid ang tingin nito sa kin.

Kung alam lang talaga nila.

"He's probably doing something right now, my.

Mamaya ko na lang po siya iti-text." Sabi ko na lang para panatagin si mommy.

Sa huli ay nakumbinsi ko rin naman siya. Pero ion nga, ihahatid niya na lang daw ako at mamaya niya na lang daw gagawin yong importante niyang gagawin kapag hindi ako isasabay ni Isaiah kaya ang ending ay wala rin akong ibang nagawa kung 'di i message siya.

I was arranging all my papers when my phone beeped. I immediately took it and took a deep breath when I saw his reply.

Arielle: Hey, are you going to school today? Pwede mo ba akong daanan?

SexyIsaiah: y me? s**t happened with your boyfriend?

SexyIsaiah: did you break up already?

One week na mula nang sagutin ko si Harry pero hanggang ngayon ganyan pa rin siya. But I guess this is better kesa 'yong lagi siyang parang batang nagta-tantrum tuwing patungkol na sa aming dalawa ni Harry. Hindi man siya totally cool about my relationship with Harry pero hindi na rin tulad ng dati na nauuwi talaga kami sa pagtatalo.

Pagkatapos kong mag reply sa kan'ya ay dumiretso na ako sa banyo para maligo. Hindi na rin ako nagulat nang paglabas ko ng banyo ay nakaupo na sa aking kama si Isaiah habang tutok sa kan'yang phone. He sported a plain black shirt with a silver dog tag hanging from his neck, paired with black pants. His hair was still damp and he looked so fresh.

He glanced at me, then went back to his phone, and immediately looked at me again. Hinagod niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa bago umangat at isang kilay saka naghahamon ang tinging sinalubong ang mga mata ko. Humigpit ang hawak ko sa tuwalyang nakabalot sa aking katawan saka siya inirapan bago patakbong pumasok sa aking walk-in closet.

"Tapos mo na ba ang mga projects mo?" Tanong ko nang pababa na kami ng kwarto ko.

"May isa akong isa-submit ngayon. This is the last." Tanging sagot niya.

Napalunok a lang ako sa awkwardness. Ever since we had that conversation about, well, you know...Napansin ko ng may naiba. We are still friends, but there's this underlying feeling of sadness that I can't ignore. But it's normal, right? Ordinary friendship na lang talaga 'yong meron kami ngayon kaya siguro ganito ang nararamdaman ko

Siguro ganon din ang nararamdaman ni Isaiah ngayon. Siguradong parehong kaming naninibago dahil masyado kaming nasanay sa klase ng pagkakaibigan na meron kami dati. I mean, were friends, but we almost couldn't go a day without f*****g each other, so I suppose it's normal for things to feel awkward now that we've trying to maintain a platonic friendship. I should be glad that he's at least trying to cooperate now.

"Irene was with Mom; they're doing the girl thing, whatever the f**k that is, so ako muna makakasabay mo sa araw na 'to. Ayos lang ba 'yon?" Tanong niya nang huminto kami sa mismong parking space ng school.

Tinignan ko siya habang nagtatanggal ng seat belt. Nakabusangot ang mukha niya at magulo ang buhok na sa tingin ko y sinadya.

"Ayos lang naman, Isaiah. In-inform din naman ako ni Irene kaya baka magkita rin kami mamaya pero ayos lang bang samahan mo 'ko? Di ba mag kailangan ka ring ipasa?"

He just shrugged before getting out of the car.

He jogged paikot at mabilis akong pinagbuksan ng pinto at inalalayan pa sa paglabas.

"Isa lang naman 'to so I can just pass this later.

I will go with you." Seryoso niyang sabi at sa tono niva ay para niya na ring sinabing bawal na akong umangal.

Napabuntong hininga na lang ako.

"Unless you decide to have your boyfriend go with you?"

"Busy si Harry dahil marami siyang projects na kailangang ipasa kaya ayoko siyang istorbohin." Sagot ko naman.

Totoo. Third year na si Harry kaya natural na mas busy siya kesa sa 'kin. Saka ang alam ko pinakamahirap daw na year sa college ang third year. And I've always known Harry as someone deeply dedicated to his studies, and it means a lot to me that he still finds time to be with me despite his busy schedule. Kaya ayoko siyang istorbohin ngayon. I just want him to focus on his schoolwork. We can save our dates kapag tapos na yong mga dapat i prioritise.

"So, what are the things that you need to do today, Ri?" Mayamaya'y tanong ni Isaiah

Magkasabay kaming naglalakad papunta sa building ng classroom namin. Dala ko ang aking channel tote bag kung saan nakalagay ang mga gamit na kailangan ko habang wala naman siyang dala kung 'di ang phone niya and his black backpack that was casually hanging on his left shoulder. It looked weightless, so I doubted if there was anything inside it.

Dumiretso kami sa office ng mga professor para ipasa ang mga kailangan kong ipasa and he was with me the whole time. Nakasunod din siya sa 'kin nang magpunta ako sa classroom.

"Ito na lang ang natira sa mga questionnaires, Arielle. Pwede mo 'tong hatin, ang kalahati ay idi-distribute ngayong umaga at ang kalahati ay mamayang after lunch." Sabing leader namin na pasulyap sulyap sa lalaking katabi ko.

Siniko ko si Isaiah kaya nagtataka siyang tumingin sa 'kin. Sinenyasan ko agad siya na lumabas muna ng room. Mas mabuting doon niya ako hintayin sa labas. Nakasimangot naman siyang sumunod.

"By the way, bakit kasama mo na naman 'yan lagi?" Pahabol niyang tanong na ikinataka ko.

I was always with him at halos alam ng buong school na parang buntot ko na si Isaiah.

Nitong mga nakaraang linggo lang naman kami hindi gaanong nagkasama since I was always with Harry but I don't think enough 'yon para magtaka siya ng gan'yang dahil lang magkasama ulit kami.

"Bakit

"Huh? Girl, anong bakit? I thought kayo na nong third year na achiever?"

Dahan dahan naman akong tumango.

Nagtataka pa rin. I really don't get what she was saying.

"May chismiss kasi na nagseselos daw si Isaiah sa inyo nong third year."

Lalong lumalim ang gatla sa noo ko dahil sa sinabi niya. Ano raw? Si Isaiah nagseselos sa amin ni Harry? Saan naman nagmula ang chismiss na 'yan? Something in me shifted when I heard it, but I chose to ignore it since I couldn't put a name to it.

"Bakit naman magseselos si Isaiah sa kanila no'ng third year? Di ba may rumour na dini-date niya raw 'yong nerd niyang classmate?" Biglang sabat ng isa sa mga kagrupo ko.

"I also heard that too. Nakita ko rin sila one time na nag usap sa hallway. They don't looked like they're dating pero hindi naman siguro kakalat ang gano'ng chismiss kung walang pinagmulan,'di ba?" Sabi naman ng isa.

During the entire time we were distributing questionnaires, my conversation with my groupmates kept replaying in my mind. I don't even know if those rumors are bothering me, and it's confusing me. Maybe I'm just curious if they're true, but I couldn't bring myself to ask Isaiah.

"Yeah, you can leave it blank..." Ring kong sabi ni Isaiah sa babaeng binigyan niya ng questionnaire habang pasulyap sulyap sa 'kin.

Mayamaya pa ay iniwan niya na ang babae na mukhang disappointed pa saka nag jog palapit sa kin.

"Kanina ka pa tahimik. Are you hungry?" Tanong niya pagkatapos tumingin sa kan' yang relo.

Tinignan ko lang siya. Kahit saang parte ng mukha at katawan niya ay wala ka talagang makikitang hindi masarap tignan. He's an eye candy, lahat ng makakakita sa kan ya siguradong mag a-agree. Sobrang lakas din ng dating niya, yong tipong kahit nakatayo lang siya ay nakakahatak a siya ng atensyon. Maraming may gusto sa kan'ya at tini-take advantage niya naman 'yon. And as his best friend, I'm totally fine with him having flings since I'm so used to it. But I'm also curious if he ever gets a girlfriend and has a serious relationship, what kind of boyfriend will he be?

Biglang umangat ang gilid ng labi niya.

"I know I'm handsome, Ri. No need to stare at me like you're so thirsty for me."

Naramdaman kong nag init ang magkabila kong pisngi kaya mabilis ko siyang tinulak saka naunang naglakad. Natatawang sumunod naman siva sa 'kin.

"You sure you're not hungry? Pwede namang kumain muna tayo." Sabi niya nang maabutan ako.

"Sabihin mo lang kung gutom ka na, Isaiah. Hindi mo na kailangang idahilan na ako ang gutom." Sabi ko sabay irap.

umawa lang naman siya at hindi na nga ako nakatanggi pa nang basta niya na lang akong hinawakan sa kamay saka hinila. Hindi niya talaga ako binitawan hanggang makarating kami sa cafeteria.

"What do you want to eat?"

Kanina hindi ako gutom pero nang maamoy ko ang bango ng mga pagkain ay bigla akong nakaramdam ng gutom. Mukha namang napansin niya 'yon dahil mas lumawak ang pagkakangisi niya. Tuwang tuwa siguro siya dahil pakiramdam niya nanalo na naman siya.

"Umupo kana lang do'n, I'll order for us."

Hindi na ako umangal pa. Mabilis akong naghanap ng bakanteng table saka naupo. Isaiah was still busy ordering foods for us kaya inilabas ko muna ang phone ko at chineck kung may message ba mula kay Harry.

Harry <3: I’m sorry, Riri. We’re not done yet. I don’t think I can have lunch with you today. Babawi ako later, promise.

Arielle: It’s okay. Nasa cafeteria na rin naman ako. Pero how about your lunch?

Harry <3: Nag order na ang ka groupmate ko so dito na rin siguro kami kakain. Enjoy your lunch. I love you.

"Here's your food, mi prinsesa."

Bahagya akong nagulat nang ilapag ni Isaiah ang dalawang tray ng pagkain sa mesa. He ordered pesto pasta, beef tacos, a roast beef sandwich, and French fries for me.

"Ang dami namang junk food nito. Okay na 'yong pesto pasta pero sana nag order kana lang ng vegetable salad." Nakanguso kong sabi saka kumuha ng isang fries.

Ang dami pa nitong inorder niya. Sa pasta pa lang mukhang mahihirapan na akong ubusin.

"What are you, a goat?"

Napairap na lang ako sa tanong niya. Alam naman niyang tuwing weekends lang ako kumakain ng ganito.

"And don't worry, ako kakain sa hindi mo mauubos." He said then winked at me.

Napatingin tuloy ako sa inorder niya para sa kan'yang sarili. Mostly mga oily foods din at ang dami pa tapos idagdag pa 'tong akin na siya ang uubos kapag hindi ko naubos. Ang lakas niya rin talagang kumain kaya nakakapagtaka kung bakit hindi pa rin siya tumataba.

"Tumaba ka sana."

Natatawang naibaba niya ang burger saka mabilis uminom ng soda.

"That'll never happen, baby."

"Yuck, don't call me that."

Muli lang siyang tumawa at nailing a biglang pinunasan ng napkin ang gilid ng aking labi.

"You're such a messy eater, Ri."

Sinamaan ko lang siya ng tingin saka tinabig ang kan'yang kamay na natatawa niya naman inilayo.

"Put down your phone. Hindi pwedeng maglaro ng cellphone sa harap ng pagkain."

"Damn, Isaiah! I'm not a kid!"

Parang tangang tumawa lang siya saka muling kinuha ang kan'yang burger at kumagat roon while still looking at me. Mischief still sparkles in his eyes. Paminsan minsan pa ay kinikindatan ako kaya kunti na lang talaga at ipapalamon ko na ng buo sa kan ya itong roast beef sandwich.

Nagreply muna ako kay Harry bago ko ibinaba ang phone saka nakasimangot a kumain habang matalim ang tingin kay Isaiah a pangisi ngisi lang.

Arielle: Enjoy your lunch too. <3

"Why are you glaring at me?" Natatawa niyang tanong.

Inirapan ko lang siya. Ngayon na lang ulit kami nagkasama at kahit naaasar ako sa pagmumukha niya ay hindi ko matangging namiss ko na ganito kami. Si Irene na lang talaga ang kulang.

"Stop looking at me like that, it's making me horny."

Namilog ang mga mata ko at muntik ng mabulunan dahil sa sinabi niya! Mabilis niya namang inabot sa akin ang soda na mabilis ko ring ininom.

"Are you okay?"

"Gusto mo bang tahin ko 'yang bibig mo?" I asked while glaring at him. Kung nakakamatay lang talaga ang tingin ay baka kanina pa bumulagta ang lalaking 'to

Pasimple ko ring inilibot ang tingin ko sa paligid.

Medyo malakas ang boses ni Isaiah kaya siguradong may nakarinig sa sinabi niya.

"What? I was telling the truth." Nakangisi niyang sabi.

He really looked so unbothered. Well, of course.

Ano ba pang ini-expect ko eh napaka-shameless ng lalaking 'to.

"'Pwede ba. Baka may makarinig pa sa 'yo tapos kung ano pa ang isipin."

He shrugged. "And? What's wrong with being honest?"

Mas tumalim ang tingin ko sa kan'ya. Ngumisi lang siya at bahagyang inilapit ang mukha sa akin saka bumulong.

"Relax, Aria. Well, it's true that I am horny and want to f**k you, but of course I wouldn't do that unless you asked me to."

Mabilis ko siyang pasikretong tinadyakan sa ilalim ng mesa kaya natatawa niyang inilayo ang kan'yang paa. Pag may nakarinig talaga sa mga sinasabi niya, wan ko na lang talaga.

"As if naman!"

"It's been weeks since the last time we touched each other. I have ways to satisfy my desires.

There are a lot of girls here and there who gladly do the honour of doing it for me, but how about you? I'm pretty sure your goody-two-shoe boyfriend doesn't touch you like that, and I doubt if you even want him to touch you. You want a clean relationship with him, right? So let me ask you the hundred dollar question, Ria...How do you satisfy your needs?"

Dahan dahang namilog ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. He just told me that he was doing it with other girls. Dapat walang epekto sa 'kin katulad ng dati kaya hindi ko alam kung bakit naaasar ako. He's a f*****g manwhore kaya bakit parana disappointed akong malamang ginagawa niya 'yon sa iba eh matagal ko naman ng alam 'yon? Kahit noong hindi pa kami humihinto alam ko ng ginagawa nita na 'yon sa iba!

Lumawak ang pagkakangisi niya saka prenteng sumadal sa upuan habang hindi inaalis ang tingin sa akin

Unti unting nag alisan ang ibang mga kumakain kaya kunti na lang kaming natira rito sa loob.

Wala na rin ang mga nakaupo malapit sa 'min kaya medyo nakahinga na ako ng maluwag. At least safe na kung sakaling may kung anong walang kwentang bagay na naman ang lumabas sa bibig niya.

"Do you touch yourself?" He asked while looking at me darkly.

I gulped hard. The air conditioner was on, chilling the entire cafeteria, yet I could feel my body slowly growing warmer. Ngayon pumasok sa isip ko na delikado talagang makasama ang lalaking 'to lalo na kung gusto mong malayo sa kasalanan.

"Who do you imagine doing it to you when you touched yourself, Ria?" He asked hoarsely.

And I was about to lash out my answer when someone from behind suddenly spoke

"Uh, e-excuse me."

Mabilis akong napalingon habang hindi man lang inaalis ni Isaiah ang tingin niya sa 'kin.

Napalunok ang babae bago nagpalipat lipat ang tingin sa amin ni Isaiah. Siya 'yong babaeng nerd na laman ng chismiss. Siya rin 'yong nakausap ko sa music room dati. Halatang kabado siya base sa nanginginig niyang mga kamay na mahigpit na nakahawak sa kan'yang mahabang palda.

"I-Isaiah." Nanginging ang boses niyang tawag sa lalaking nasa harap ko.

Isaiah let out a sigh before turning to face her.

"P-pasensya na sa istorbo, i-itatanong ko lang sana k-kung tapos mo na bang ipasa iyong I-last project natin?"

Naalala kong classmates nga pala sila.

"Hindi pa, but I'm going to pass it today."

“M-mabuti. A-ano, pwedeng sabay na tayong m-magpasa."

Sobrang hinhin ng boses niya. Halata ring pinipilit niyang patatagin ang sarili kahit parang matutumba na siya anytime sa sobrang kaba.

"I'm sorry, Nicole but I can't."

Kita ko ang pagdaan ng lungkot at siguro pagkapahiya sa mata ng baba. I'm sure hindi madali sa kan'yang lapitan kami rito para lang tanggihan n Isaiah.

"Sasamahan ko pa si Ria—"

"Sasama siva sa 'yo!" Mabilis kong sabi na ikinagulat nila.

Mabilis akong binalingan ni Isaiah na nakakunot na ang noo pero hindi ko siya pinansin.

"You're Nicole, right?"

Mabilis na tumango ang babae. I swear, mukha siyang inosenting kuting na nakatayo sa harap namin.

"Sasama siya sa 'yo."

"But Ri—"

Mabilis kong binalingan si Isaiah

"Ipapasa mo pa 'yong project mo Isaiah—"

"Pero 'di ba sasamahan kitang i distribute ang mga natirang—"

Nakipagsukatan pa siya ng tingin sa 'kin pero sa huli ay napabuntong hininga na lang siya saka tumayo.

"I'll just go to the washroom. Wait for me here, Nicole."

Tumayos si Isaiah saka umalis. Nakatingin naman ako kay Nicole na pinapanood ang papalayong likod ni Isaiah.

"Crush mo ba siya?"

Mabilis siyang napalingon sa akin. Muntik pa siyang matumba dahil sa bigla niyang paggalaw.

Namimilog ang mga mata niya ang pulang pula ang buong mukha.

"Don't worry, hindi ko sasabihin sa kanya.” Napayuko siya at napalunok.

"S-sorry."

Nagulat naman ako sa sinabi niya. Bakit naman siya nagso-sorry sa 'kin? Teka, iniisip niya bang may something kami ni Isaiah?

"Hey, magkaibigan lang kami ng lalaking 'yon kaya itigil mo na kung ano man 'yang iniisip mo about sa 'min." Medyo natatawa kong sabi.

Hindi naman talaga ako natatawa. Pinilit ko lang para pagaanin ang atmosphere.

"T-tama, si Harry ang boyfriend mo 'di ba?"

Namilog ang mga mata niya saka dali daling umiling.

"S-sorry, narinig ko lang 'yon."

Tumikhim ako saka uminom ng soda bago ngumiti sa kan' ya.

"Yes. Si Harry ang boyfriend ko at magkaibigan lang kami ni Isaiah kaya hindi mo kailangang mag sorry sa 'kin dahil lang gusto mo siya."

Napatuko siya. She wasn't even denying it.

"Gusto mo bang tulungan kitang mapalapit sa kan'ya?”

Mabilis siyang nag angat ng tingin at gulat na tumingin sa 'kin.

"Gagawin mo 'yon?”

"Oo, pagod na rin kasi ako sa kakabuntot niya sa kin."

Mabilis siyang napangiti at parang nangislap panga ang mga mata. Well, I guess she's the perfect candidate to be Isaiah's serious girlfriend. She's very different from the usual bimbos he's had as flings, so she might make him fall in love with her.

Hindi nagtagal ay bumalik na si Isaiah. Dinampot niya ang kanyang bag saka isinukbit sa kaliwang balikat.

"You can go out first, susunod ako." Sabi niya kay Nicole na sinunod naman nito kahit halatang ayaw. Palingon lingon pa ito kay Isaiah havang naglalakad palabas.

"I think she's nice." Sabi ko sabay kibit balikat.

Tinignan niya lang ako na para bang tinubuan ako ng pangalawang ulo.

"I'II text you. Siguraduhin mong magre-reply ka."

"Yeah, yeah. Sundan mo na siya." Sabi ko sabay tulak sa kan'ya.

Umirap lang siya sa 'kin at wala na ngang nagawa kung 'di sundan ang babaeng naghihintay sa kan'ya sa tapat ng pinto. He said something to her that made her smile before he opened the door, and they walked out together.

I let out a deep breath, then reached for my phone to text Harry.

Friends with Benefits

Copyright © theunholymary

All rights reserved. 2024