Beside You (Tagalog Story)

Chapter 17

The Confession

Chapter 17

Kyther's POV

Seeing her cry because of me makes me want to punch myself very hard. They were calling me the torture president of the book club, pero ngayon ano ng pwedeng itawag sa akin.

Ano nga ba kaya ang dapat itawag sa akin ngayon?

After ng pag uusap namin ni mommy kagabi at ng makabalik na ako sa kwarto ko naisip ko ulit ang nagawa ko kay Ade, iinisip ko pa kung ano ba ang magandang sabihin at kung paanong apologize ang gagawin ko. Hanggang sa iyon na din ang nakatulugan ko.

Kinabukasan naman daretsyo padin ako sa pag iisip kung pano ba ang dapat kong gawin at sabihin kay Adelaide. Mabuti na lang at nakakapasok padin sa isip ko lahat ng sinasabi ng teacher ko sa harapan.

"Where are you going?" tanong ko kay Vince ng dali dali siyang tumayo after ng klase namin.

Nagtaka pa siyang tumingin sa relo niya. "Cafeteria. Isn't it obvious?" sagot naman niya.

"Sasama ako" tiningnan pa niya ako ng nagtataka bago tumango.

While we're eating hindi ko maiwasan na hindi tumingin kay Adelaide. Bilugan ang mga mata niya, maliit na matangos ang ilong at chubby na mga pisngi. Hindi lang siguro napapansin ng iba dahil sa nakasabog na mga buhok at makapal na salamin. But then pinagpapasalamat ko iyon dahil ako lang ang nagkaroon ng chance para makita iyon, alam kong nakikita din iyon ng iba pero iba ang apekto sa akin. I was so doomed! And she being a forgiving that she is, is not helping at all.

At nadagdagan na naman ang rason kung bakit ko siya dapat magustuhan, iyon ay dahil mag patawad siyang tao. She also said that no one apologize to her the same way I did, and now I admire her more in that. Mahirap humanap ng babae na mababaw ang kaligayahan at mababaw din ang luha. Adelaide is indeed one of a kind.

Hangangang ngayon ay iniisip ko padin kung pano ko siya liligawan. I know other girls really like go shopping but I think not Adelaide. Other girls love food and I wish Adelaide too wala pa akong ibang maisip kung ano pang pwede kong gawin.

I offer her a snack but Ava is really getting into my nerves. She's so irritating. She's just offered a snack for all of the officers for free like she was the one who will going to pay for that. But seeing Adelaide happy I can just spend all of my money.

Sinabi ko na sa kaniya na ihahatid ko siya palagi pauwi kaya naman nainis ako when she declined my offer.

Mas lalo lang akong nainis dahil kay Vince.

Ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko na hindi dapat ako magalit pero talagang hindi ko kaya. I need her reason!

I demanded for her reason but she acting innocently like she wasn't declined my offer yesterday. I find her cute dahil iniisip niya talaga kung ano nga ba ang naging kasalanan niya sakin. Nakayuko lang soya habang kunot na kunot ang noo sa kakaisip.

But when I see her face clearly, nabalot ako ng galit sa sarili ko. Bakit namumugto yung mata mo? I want to ask her, I really want to know the reason pero bigla nalang dumating si mommy. And I need to give distant to Adelaide, I know my mom very well.

When I arrived at our office nakita ko agad yung mga proposal ng events for festival. I do some readings and approve them, all I think which is good for the university.

Pagkatapos ng ilang oras ay ang mga form ng applicants naman ang nakita ko. Until I reach the paper of Adelaide. Pumasok agad sa isip ko si Zumi. I have a plan. Thanks to this form.

Katulad padin ng mga nakaraan ay si Vince padin ang pinapatawag ko para sa background checks. Pero unlike before nag ayos siya ngayon. Malimit ko lang siya makita ng ganito dahil sa tuwing nag susunod siya ng mga estudyante ay kung ano na lang ang maiporma niya. Talagang humarap pa siya sa akin at tinanong kung ayos lang ba ang itsura niya na mas lalo akong nanibago.

When Zumi enter the office together with Vince my plan started.

"I invite you to our office to do some background check" I emphasize the word I. Because I myself have a plan aside for just checking Adelaide's background, mas personal nga lang iyon.

"We do this to know the capabilities of your friend, Adelaide Brixx Mercado" nanlaki pa ang mata niya na parang biglang bigla sa mga narinig.

Before I proceed I look at Vince and signalizes him to go out. Pero hindi niya yata na halata iyon.

"Vince pwede ka nang lumabas" tumingin muna siya sa akin at kay Zumi bago lumabas.

"Can I trust you?" iyon agad ang tanong ko, I know she's with her friend's side but I still going to try my luck. Wala naman siguro ng mawawala.

"Hearing the word 'I invite you to do some background check' I already know. Yes you can trust me" nakangising aniya kaya naman naging senyales iyon sa akin para mag patuloy.

I prepared some paper and pens para itake down notes lahat ng information niya.

"Favorite color"

"White" sagot niya habang nakitingin pa sa mga kuko niya sa daliri na animo ay alam na alam niya ang kaibigan niya.

"Favorite movie and book genre"

"Book, fantasy. Movie, drama" bumuntong hininga pa siya after niyang sabihin iyon. "Ihanda mo na ang tissue mo kung gusto mo siya ayaing manood ng drama sa sine o kahit saan. Hindi naman siya maingay umiyak pero magugulat ka na lang na tumutulo na ang luha niya" I laugh at her answer. Na imagine ko na tuloy kung ganoon nga ang mangyari kapag sinara oo siya sa nanonood ng drama.

"Favorite food"

"Sa ulam menudo specially the potatoes there, mas gusto non madaming patatas kaya nga minsan napapaisip ako kung menudong baboy o menudong patatas na may noting baboy. Sa dessert she likes cake, chocolate cake to be specific." She's so adorable.

"Sport"

"She's not into sports" we have something in common we're not into sports.

"Hobbies"

"Reading and writing." magtatanong pa sana ako ng pumitik pa siya sa hangin "Ahm! Talking to her lola din pala" I smile thinking how she really loves her lola.

Nagpatuloy pa ako sa pagtatanong ng kung ano ano at lahatbdin naman iyon ay nasagot ni Zumi.

Malapit ng mag lunch ng matapos kami, after kasi ng mga tanong ko ay nagproceed naman kami sa totoong interview. Interview na katulad sa mga tinanong namin kay Adelaide ng mag register naman sa amin ang kapatid niya, unfortunately hindi pumasa ang grades niya.

May tiwala naman ako kahit pano sa mga sagot na nakuha ko dahil siya ang palaging kasama ni Adelaide at confident din siya sa mga sagot niya. Mukhang kilalang kilala na nila ang isat isa.

Habang kumakain ng lunch sa loob ng office ay pumasok si Mrs. Villanueva.

"We can't stay here after class may gagawin daw na kable ng kuryente sa taas mamayang five ng hapon so bring all of your things to you."

Daretsyong anunsyo niya bago nagmamadaling umalis as usual busy din siya.

Inayos namin ang opisina bago kami lumabas at nagdaretsyo sa kani kaniyang classroom para sa afternoon class.

Habang nasa klase ay sobra naman ang pakinig ko sa mga itinuturo ng teacher pero hanggang maaari ay kinakabisado ko padin ang mga sinagot ni Zumi kanina. Nang matapos ang unang klase sa hapon ay naging okupado naman ang isip ko sa mga gagawin ko sa mga sagot na iyon.

Nag kanikaniya din kami ng uwi pag tapos ng klase.

"Ava, dumaretsyo ka pauwi a" I said casually and she nodded nonchalantly. Hanggang maaari ay gusto namin na maging kaswal lang ang isat isa lalong lalo na siya. Ayaw namin parehas na madawit pa ang iba.

"Uuna nadin ako sa inyo! Bye bye!" saad naman ni Vince. Pabiro pa siyang kumakaway sa amin hanggang tuluyan na siyang makalabas ng classroom.

Nag kaniya kaniya naden sila ng alis habang ako naman ay naiwan dahilbagal ng kilos kong ipasok ang mga gamit ko sa loob ng bag.

While I was walking I saw Adelaide who was with her phone, nakangiti pa siya na parang ang saya saya ng pinag usapan nila ng kausap niya sa phone. Then suddenly she bumped at me, déjà vu. I smile with that tought at lalong nadagdagan ang tawa ko ng narinig ang sinabi niya. Poor Zumi.

Wala bang nakapag sabi sa kaniya na osasarado ang office? Baka sa sobrang busy ni Mrs. Villanueva ay nakalimutan na niyang sabihan si Adelaide about sa renovation ng mga kable.

She continue to go to the office.

Oh well then I can wait for her here. Hindi naman siya nagtanong so dapat ay hindi siya magalit sa akin.

Nang mapansin ko na malapit na siya sa akin ay mas lumapad pa ang ngiti ko ng makitang nakasimangot na siya. Nakahawak pa ang mga kamay niya sa string ng bagpack niya. Sabog nadin ang buhok sa mukha niya kaya naman nagtataka ako kung nakakakita pa ba siya dahil halos matakpan na ng buhok niya ang malabo niyang mga mata.

And now she's arguing with me, I find it cute though. A little lover's quarrel. Natawa pa lalo ako sa naisip ko. Ganito na nga ba talaga ako kalala, nag gagawa na ako ng kung ano ano sa isip ko at ako din mismo ang tumatawa doon.

Tahimik lang ako na nagmaneho hanggang sa mall. Nasabi din kasi sa akin na Zumi na mahilig talaga si Adelaide sa libro and I'm planning to bought her some, hoping that she wouldn't declined.

Mukhang iniisip niya kung kanino ang sasakyan na nasa tabi ng sasakyan ko ngayon dito sa parking lot, sino ba naman ang hindi makakakila sa sasakyan na ito dahil ito lang naman ang laging pinagkakaguluhan sa tuwing paparada sa parking lot ng school. I easily get jealous when she asked where is Vince. Really she's with me kaya dapat ay sa akin muna ang atensiyon nya.

Pero mukhang nabuhayan ulit ako ng makita kong masaya si Adelaide dahil magkasama si Vince at ang kaibigan niya. Well hindi lang naman ako ang nakakahalata na may something na between sa kanila pero sana lang talaga totoo si Vince sa nararamdaman niya ayaw kong makasakit din siya ng iba.

She keep on asking me kung Saan at ano ang gusto ko kaya naman nag daretsyo ako sa department store specially sa men's apparel. Hindi ko alam basta dito na lang ako dinala ng paa ko.

Nakita ko yung malaking salamin doon at tinapat kaming dalawa doon. I don't know kung anong meron sa isip ko basta gusto ko lang sagutin yung kanina niya pang tanong.

I look at her intently. She roam her eyes on us. Napangiti ako ng makita kong napangiwi siya ng tumapat ang mata niya sa kabuuan niya. She was about to walk out pero I stop her.

"Look at the mirror" itinuro ko ang salamin mabuti nalang at walang tao sa paligid.

Naisip ko na ang mga sinabi sa akin ni Aling Nitz. Maganda, matalino, mabait, at mapagmahal si Adelaide. Nasa kaniya na lahat ang mga katangian na gusto ng lahat. Handa akong baguhin ang sarili ko para lang maging bagay sa kaniya.

Gusto ko din na ipanatili ang ngiti sa labi niya. Iyan lang ang sigurado para sa akin ngayon. Gusto ko na lagi siyang masaya at nakatawa, gusto kong protektahan ang malambot niyang puso.

"O?" inosenteng tanong niya. Bumuntong hininga pa ako para makakuha ng lakas ng loob. Hindi talaga biro ang pag amin, nagawa ko na ito noon pero mas kinakabahan ako ngayon.

"That is the reflection of the woman that I like." napanganga pa siya sa mga sinabi ko. Hinintay ka niya ang sasabihin ko. Tumingin ako ng daretsyo sa mata niya. "Bagay naman siguro kami and I think I don't need to search for her cause she's already with me."