Beside You (Tagalog Story)

Chapter 14

I swear

Chapter 14

Kyther's POV

Our lunch is peaceful pero nang makapasok kami sa loob ng classroom nagsimula ng mag ingay ang cellphone ko.

Puro notification iyon galing sa ibat ibang estudyante dito sa Ashton International School. Hindi ko gawain ang magsilent ng phone dahil nadin siguro wala namang tumatawag o nagtetext sakin for non sense.

I open the video and I saw Adelaide singing, kanina iyon habang nasa music hall kami. At bigla nalang tumapat sa akin ang camera, I'm looking at somewhere so hindi ko alam na may nagvivideo na pala sa amin. Somewhere or someone?

Upon reading those comments hindi ko alam kung bakit nakatawa lang ako, plus all the mentions of the seniors on my name specially Ava.

I was about to reply to all the comments but I force myself not to. Lalo na ng mabasa ko ang mga comments ng junior students.

I contact one of the admins of the school's online webpage and ask to delete the video. Sa ilang saglit lang nawala na ang video at natigil na ang notifications sa akin. Well, I hope that those comments did not affect her.

Kinabukasan I was hesitate if I will going to approach her or what. Kanina pa ako paikot ikot malapit sa gate medyo malayo ito sa room at office namin so alam kong malelate ako sa first sub namin kaya naman nag excuse ako using my club's presidency.

Hindi ko pa iyon ginawa kahit na minsan kaya naman even me nagtataka sa sarili ko.

Sa pag iisip ko hindi ko namalayan na nakapasok na pala si Adelaide kasama si Vince, hinintay ko muna na lumiko si Vince papunta ng building namin pero hindi niya ginawa so lumapit na ako.

I really don't know why I suddenly envied Vince on the moment that he calls her in her nickname. Wala akong nickname na tinatawag talaga sakin ng kung sino dahil mas gusto kong tinatawag ako sa last name ko but then at that moment I remember the nickname that Ava gave to me. Ky.

This last few days I was busy to the point na sa office nadin ako nakain. But then, pinagtatakahan ko sa sarili ko ay kung bakit I keep asking Vince about her. Do I like her? If my brain can speak, Kailangan ko pa bang itanong yon. I'm already a senior high student. And I've been in the relationship before, yes I like her! Maybe the accurate question is, bakit naman ganitong kabilis?

"So, andito na pala ulit siya" nakangising saad ni mommy sa kausap niya sa phone. Iyon ang nadatnan ko pag labas ko ng kwarto. Naka ayos na ako at ready na sa pag pasok.

Nagpatuloy ang kausap ni mommy sa phone at kinuha ko na ang susi ng car ko.

Humalik na muna ako sa pisngi niya at inayos ang coat ko para makalabas na sana ng magsalita ulit si mommy.

"Hindi man lang muna niya pinuntahan ang anak niya dito bago siya dumaretsyo dun sa babae niya." nakangiti si mommy habang sinasabi yon pero ramdam ko ang lungkot at galit sa mga mata niya.

"Whatever, alam ko naman talaga na doon siya dadaretsyo. Ano pa bang bago don" tuluyan na akong lumabas para pumunta na sa school.

Mukhang alam ko na kung sino ang pinag uusapan nila, si dad. And maybe that's the reason kung bakit lately ay stress si mommy.

I was affected by the thought na andito na si dad, andito na siya pero hindi niya manlang ako nagawang bisitahin. I know na wala na talagang namamagitan sa kanila ni mommy kaya wala nadin akong sinisisi sa pagkakaroon ng bagong pamilya ni dad.

Pero ganon ba talaga ako kalaking hadlang sa buhay niya, istorbo sa buhay niya, na kahit daanan manlang ako ay hindi niya magawa.

After class instead of going to the office I decided to go to the music hall. Kinuha ko ang gitara at pinatugtog iyon, sa una ay kung ano ano lang pero naalala ko iyong kanta na palagi kong tinutugtog sa tuwing papakantahin ako sa mga events especially the family day. Perfect by simple plan.

Wala pa ako sa kalagitnaan ng kanta ng may maramdaman akong tao na pumasok, thanks to Ava for sharing me those kind of skills.

I ignored her presence and continue to sing. Nakakainis lang kung bakit ngayon pa talaga ako nagkaroon ng lakas ng loob na lumuha. The only person I let to see me weak is my mother and Ava.

Kahit sino naman yata ay ayaw nilang makita silang mahina ng ibang tao. I know Ava is just my friend but I treat her more than that, but less than my lover. I only cry to people who is I feel comfortable with, and now it includes Adelaide.

Ngayon lang din ako nagkalas ng loob para maghatid ng babae sa bahay nila. I thought I was brave enough pero hindi naman pala. Kaya kong sumuong sa away at damayan ang kaibigan na nangangailangan ng tulong, kaya kong sigawan ang kahit sino na may maling ginagawa, kaya kong ayusin lahat ng gulo sa isang iglap lang. Pero ang mag sabi sa taong nagugustuhan ko kinaduduwagan ko.

I want to tell her straight to the point nang magtanong siya pero hindi ko talaga masabi.

I need to attend the meeting after class but I insisted to take her home, for our good ofcourse. I know she miss me all the time and I feel the same thing so bakit pa namin pahihirapan ang sarili namin? Why am I being so confident?

Bumalik naman ako agad matapos ko siyang ihatid at nagsimula na agad sa meeting good thing dumaan na kila Ava lahat ng proposal for the events and booths kaya ang madaming approvals nalang ang inapruhan ko.

"Why don't you just pay for her taxi nalang instead of paghatid sa mismong bahay nila. Total nag aaksaya kalang din ng pera para sa gasolina." it was mom again.

Nasa harap kami ng hapag kainan. Even though we're busy we make sure we eat together; pero after non kaniya kaniya ulit kami ng pasok sa sariling kwarto to make ourself busy, well yeah we're really busy.

"What do you mean?" I ask still eating.

"Oh come on son. That Adelaide girl of yours. I don't think she's good to you" kaswal niyang saad. Nakatingin ako sa kanya at naibagsak ang kubyertos.

"I don't want to talk about that topic." I said casually even I know to myself that my blood is boiling. I respect my mom but if she ever try to ruin Adelaide hindi ko lang alam kung anong kaya kong gawin.

Sa mga nakalipas kong relationship lagi siyang nagbibigay ng opinyon niya. At sa tuwing hindi ko iyon pinakikinggan kung ano ano nalang ang ginagawa niya, and after that I have no choice but to break up with them. Isa palang ang serious relationship na napagdaanan ko, though I can't tell if that was really serious because she cheated on me.

But now I'm already healed dahil nadin siguro ilang buwan na ang nakakaraan and I'm too busy para dibdibin ko pa. But it hurts at the same time I feel happy for letting her go and saw her happy with the one she really love, sadly its not me.

Alam ko ang pakiramdaman ng niloko kaya hanggang maaari ayoko ng maramdaman ulit yon.

And I hope that Adelaide is a good choice, cause I really like her. And I promise to never do that to her or in anybody. I swear.