Beside You (Tagalog Story)

Chapter 15

Secretary Ava Charlotte Hudson

Chapter 15

Kyther's POV

I want to cursed myself for being busy everyday. At first I thought that being busy is blessing in disguise, for me to divert my attention ofcourse. Because I admit I don't want a spare time before she's always on my mind that i wanted to load my mind with school and organization stuffs for me to avoid thinking of her, to avoid thinking of Tiffany.

But now it is irritating at all. I want to be with her. I want to be happy like what Vince is feeling every time he is with them.

"Meeting about the school festival later after class, don't forget." Ava reminded me.

"Can I... Ahmm can I.. Be ahmm" hindi ko masabi ng buo ang gusto kong sabihin dahil alam kong sisimulan na naman niya akong asarin.

"Ano iihi ka ba o ano?!" nakapamaywang na tanong niya sa akin.

"Pwede bang malate Mamaya? Ilang minuto lang naman." she's looking at me intently at hindi ko alam ang gagawin ko hanggang sa narinig ko ang matunog niyang pagtawa.

Really? Akala ko naman ay sesermunan niya ako.

"Really ky! Kelan ka pa nalate?.." Yeah, ive never been late before. Actually im in the meeting place five minutes before the exact time. "Wait San ka ba pupunta? Sama!" nakangiting saad niya sakin. Akala naman niya siguro ay kung Saan ako mamasyal.

"Saglit lang naman, well the meeting wouldn't start without me" nagdaretsyo na ako sa pagsusulat at iniwan siyang nakanganga, hindi inaasahan ang sinabi ko. Parehas lang naman kami.

Ayokong sabihin sa kaniya na ihahatid ko si Adlaide sa bahay nila dahil panigurado na doon na niya ako uumpisahang asarin.

Nang mag uwian ay hinintay ko muna siya sa malapit sa music hall, napansin ko kasing nadaan pa siya sa library every after class.

"Can I take you on a date?" pangatlong beses ko na iyong bulong sa sarili ko pinapractice kung tama ba ang pag bigkas at pananalita at tindig ko. "Ah! I don't think I can make it! What's wrong with you Martinez!" pakikipag argumento ko pa sa sarili ko.

Nang mapansin ko na siyang malapit sa akin dahan dahan lang akong nagtago sa likod ng isang estudyante. Why the hell am I hiding?

Wala akong ibang nagawa kundi ayain na naman siya na umuwi dahil hindi ko talaga siya kayang ayain para sa isang date.

Akala niya siguro ang dadaanan namin ay ang office again so I have no choice kung hindi dumaan doon. Wala nalang akong pinansin at humanap ng pwedeng alibi, agad na pumasok sa isip ko ang mga office supplies namin na paubos na.

Habang kinukuha ko iyon ay nakakita din ako ng isang application form for membership of our club. I will give it to her.

Nagpatuloy ako sa pamimili at siya naman ay nagdaretsyo sa mga bookshelves. Saglit ko lang namang ibinigay iyong listahan at nagmessage kay Ava at Vince na nag order na ako ng supplies, I suddenly saw her sitting peacefully on the floor and reading a book. Kunot na kunot ang noo niya at parang kuhang kuha ng libro ang buong atensiyon niya. Nang matapos niyang basahin ang ibang pahina niyon ay tiningnan niya ang presyo at ang wallet niya naman ang sunod.

I bought the book. Hindi man lang siya nag dalawang isip na ibigay sa akin itong libro kahit na gustong gusto niya iyon. But the truth is I bought the book for her.

Nakasunod lang siya sakin habang namimili kami. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat pasalubong sa magulang niya, so I buy all the things, food and everything. Canned goods, milk, bread and so on, and also meryenda. I wonder what she's thinking now she looks so amaze.

Wala siyang kaalam alam na para sa kaniya lahat ito paniguradong kung alam niya lang hindi niya hahayaan na kuhanin ko kung ano man ang inilalagay ko sa cart.

When I give her the book Ayun nanaman siya sa reaksiyon niyang halos siya lang ang nakakagawa. How adorable and innocent. And I like the way she is. So pure and precious. I've never seen her faking her reaction, kung nagulat siya ay nagulat talaga siya at kung may hindi siya naiintidihan ay makikita mo agad sa mukha niyang maguguluhan siya. Madaling siyang mabasa. She is fragile.

I'm smiling the whole time when we arrived at their house, pinagkamalan akong nobyo ni Adelaide ng lola niya. Its somehow flattering not until he introduced me as her friend. We're not friends, and I don't want to be her friend. I want more than that and I promise to do anything to make that happen.

Nang nasa hapag kainan na kami ay nakita ko ang mga mapanghusgang mata ng aunti at uncle niya. Mukhang hindi maayos ang relasyon nila sa isat isa, pero kahit na ganoon pa kan alam kong mahal ni Ade ang mga tita at tiyo niya. I also found cute how her lola keep on asking me a lot of things katulad ng kung nanliligaw ba ako sa apo niya at kung bakit hindi ko pa daw ligawan? I really want to answer that she don't need to worry because one day I'll do that pero mas pinili ko na lang na huwag sagutin.

Napansin niya naman yata na hindi ko alam kung pano ko lahat saaagutin ang sunod sunod na tanong na iyon kaya sinaway na niya si lola.

I admire her strong relationship to her family. And because of that mas lalo ko siyang nagustuhan. Sino bang lalaki ang hindi gusto ng isang babae na malapit sa pamilya, sinong lalaki ang hindi gusto sa isang marespetong babae. At mukhang lahat iyon, mukhang lahat ng gusto ko ay nakay Adelaide.

A girl who is family oriented, very soft and fragile. Why am I smiling like crazy?

Now I'm sure to my feelings. I really like her.

Nang pauwi na ako ay doon ko na naisipan na ibigay iyong form sa kaniya. I don't know if she likes to be part of the club of not but I want to give it to her. Hindi naman niya iyon pinansin ng una kaya baka nga ayaw niya talaga sa club namin but then, I was shocked when she hugged me really tight like she was seem so very happy and that is because of that form. Nakalimutan yata niya na nasa harap padin namin ang magulang niya.

Pagkarating ko ng bahay ay naghahanda na ng pagkain si Aling Nitz kaya naman nagmadali ako sa pagbihis. Am I crazy? Why do I kept on smiling? Nang makapag imis na ako ng sarili ay bumaba na ako.

Binuksan ko pa ang radio mula sa living room, sinasabayan ko ang kanta at umaakto pa na parang nag dadrums.

"Someone is happy, hmm mind telling me" saad ni mommy habang nagbubuklat ng libro.

Umayos ako ng upo at umiling lang sa kanya. Wala naman siyang sinabi at nagpatuloy lang sa ginagawa.

"Let's eat" seryosong saad niya.

Hindi ko pinansin ang minsanang pagsilip niya sa akin habang nakain. Naging tahimik lang ako at alam kong gustong gusto niyang mag tanong. I'm sorry mom.

Kakaiba din ang panlasa ko ngayon sa mga pagkain kaya naman napadami pa ako ng kain. Hindi ko din napansin na ipinapatay na pala ni mommy ang radio sa salas.

Kahit nasa loob na ako ng kwarto mag isa hindi padin mawala ang ngiti ko parang nararamdaman ko padin ang yakap niya at parang nakikita ko padin yung nakangiting mukha niya. Halos araw araw ay nadadagdagan lang ang katangian na nagugusruhan ko sa kaniya. Gusto ko kung gaano kababaw ang kaligayahan niya. The way she reacts is priceless.

Kinabukasan I need to be calm and serious. Lalo na ng pagdating ng lunch dahil sa mga problema ni Ava sa labas ng school. I know she can handle her own problems but I can't just sit down knowing she's in danger.

Nagiging alerto padin ako sa tuwing nasa loob at labas ako ng school, main it padin ang mata ng kalaban sa akin.

Naguusap kami ni Ava ng pumasok si Vince sa loob ng office bitbit ang pack lunch na binili sa cafeteria. Ava continue on telling me her problems while I browsing my social media account.

"Welcome home Dada!" basa ko sa caption sa isang post ni Zumi, ten minutes ago.

Tumingin ako sa relo ko, malapit ng matapos ang lunch break. Sa isiping kasama niya ang kambal niyang kaibigan nagpatuloy lang ako sa pakikinig kay Ava. We finished our lunch a minutes ago.

But with the thought na wala si Zumi at baka wala siyang kasamang kumain hindi ako mapakali. "Ava, may pupuntahan lang ako" saad ko bago nagmamadaling tumayo, nagulat pa siya sa akin.

"Sama!" hindi ko naman siya pinansin at nagpatuloy na sa paglakad palabas.

Madadaanan ang cafeteria papunta sa building nila so I decided na dumaan muna doon at bumili ng drinks for her. Hindi ko alam kung ani ba ang gusto niya kaya naman kumuha na ako ng chocolate drunk at bottled water.

Nang makalabas ako ay sakto naman na nakita ko ang kambal na palabas ng school isang way lang iyon patungong gate ng school kaya nakita ko agad sila.

Nang makarating ako sa classroom nila nakita ko agad siya na tahimik at mag isang kumakain sa gilid. Tungong tungo pa siya at maliliit lang ang subo sa pagkain, she's unaware to the surroundings at focus lang sa pagkain na mukha ding nagmamdali, hindi ba siya mabulunan sa ginagawa niya.

After I gave to her the drinks I get pissed to the students outside, because of them I can't be with her again. Gusto ko pa siyang panooding kumain at gusto ko pa siyang kausapin. Why do others need to ruin the situation like this? No one wants to stop the fight outside so I made my way to stop them, mabuti nalang at dumating na din si Ava.

Buti nalang at madali lang natapos ang gulo dahil sa tulong ni Ava pero wala nadin akong time para bumalik pa doon dahil oras na para sa afternoon class.

Today, ipapakilala ni Mrs. Villanueva ang magiging encoder niya pero hindi ko inaasahan na si Adelaide yun. Well I think its my lucky day, though. Did she failed her second grading? Nakahinga naman ako ng maluwag ng sabihin niyang hindi naman siya bumagsak.

Maayos naman ang pagpapakilala sa lahat not until Elecor Fernandez reach for hand and kiss the back of her palm its so irritating, bakit ba kailangan pa niyang maging babaero sa pagkakaalam ko meron na naman siyang 'new girlfriend'. Mabuti nalang at kaya kong magtimpi.

They kept on teasing Adelaide which I found cute because she's blushing but I don't like the thought that comes in my mind. Is she really miss Vince and not me? Napabuntong hininga naman ako sa sariling naisip.

Mas gugustuhin ko pang mang asar ng todo si Ava kesa naman umalis siya ng nagmamadali dahil alam ko na kung Saan patungo iyon at kung ano ang kasunod niyon. I keep on acting normal kahit na kinakabahan ako kung saan papunta ngayon si Ava. Bakit ba ayaw na lang nalang tumigil?

"--are you free tonight" sa narinig kong iyon kay Elecor kusa akong Napa angal and the only thing para hindi na siya makapangulit kay Adelaide is to pressure him, and all of the officers. Kung kanina ay kaya ko pang magtimpi now I don't think so. Elecor is a good looking guy and a womanizer.

Kanina bago ko iannounce na kailangan ng ipasa lahat ng task ay nakita ko ng may text sa cellphone ko.

The text message was from Ava 'need help!' With the location attached. Hindi naman na nakakabihlgla dahil iyon naman na ang inaasahan ko. I just sent a message to Vince to kepp the other officers safe before I go to my destination.

I need to be extra careful this time, I know that if my feet touch the outside of the school the enemy is anywhere. Ava, bakit naman kailangan ngayon pa? Can't you see Elecor is trying to steal my girl. Elecor better keep his hands to himself.