Walang tunog kundi ang mahinang tik-tak ng orasan at ang ugong ng city lights sa labas ang unang bumungad sa kanya pagpasok ng condo. Sa dami ng taong lumalapit sa kanya sa korte, sa trabaho, sa media — ito lang ang lugar kung saan siya puwedeng huminga. Pero ngayong gabi, parang masikip pa rin ang hangin.
Ibinagsak ni Selena ang bag sa sofa at tinanggal ang stilettos. Dumulas ang buhok niya mula sa pagkakatali, at doon lang niya napansin kung gaano kabigat ang ulo niya.
Nang tumingin siya sa salamin sa may hallway, halos hindi niya makilala ang babaeng nakatingin pabalik — pulang-pula pa rin ang labi, pero namumugto ang mata.
"Get it together, Selena," bulong niya, pero basag ang boses.
Lumapit siya sa bar counter, nagsalin ng wine, at marahang inikot iyon sa baso. Hindi niya alam kun
