CHAPTER 43
“ANG LAKAS ng ulan!” Bulalas ko habang kunwa’y sinisilip pa ang kalangitan sa dashboard ng kaniyang sasakyan, iniiba ang usapan huwag lang tuluyang magtanong si Ken kung bakit ang sling bag ko ay nabanggit kong na kay Kaijin.
At kung bakit magkasama kami kanina ng kakambal niya.
“May bagyo raw ba?” Dugtong ko pa.
Nakita kong kumibit-balikat ito at bahagya ring sinulyapan ang kalangitan na halos walang sumisilip na mga bituin at buwan.
“Parang mayroon yata, narinig ko sa news channel.” Tugon niya.
Itinikom ko ang bibig ko at nanatiling nakatulala sa kawalan matapos marinig iyon. Nalungkot ako... bigla. Naalala kong ayaw na ayaw namin sa bahay na maulan ang panahon sa labas, parang ganito.
Maraming butas ang bubong ng bahay namin at kailangang tulung-tulong kaming magkaka
