Sunshine In The East

CHAPTER 20

ELIANA

MATAPOS ang kaganapan ay nagsipag-balik na sa kanya-kanyang kwarto ang karamihan. Ang iba ay nawiwili pa sa tabing-dagat at gumawa ng bonfire. Wala akong masabi sa nangyari kanina, parang nabalot ng apoy ang buong kalamnan ko.

"Kinilig ka ba sa confession ko kanina?" I jumped in nervous when I heard his voice. Lumingon ako at nakita kong nasa likod ko na pala siya.

Umiling lamang ako saka nagpatuloy sa paglalakad. Ngunit sumunod pala siya sa akin. Hindi ko rin maiwasang mapangiti at kiligin nang palihim.

"Eliana," he called me. Hindi pa rin ako tumitigil sa paglalakad. Hinayaan ko siyang habulin ako sa tabing-dagat.

"Eliana, your boss are calling you!"

I suddenly stop for a second. Narinig ko ang mga yabag ng kanyang mga paa na palapit na palapit sa akin.

"Are you ignoring me, Eliana. Aren’t you?" Masungit nitong sabi nang maabutan ako. Ngayon ay nasa harap ko na siya. Tumingin ako sa paligid ngunit napansin kong malayo kami sa karamihan.

Malamig. Madilim ang paligid.

"Sa maraming bagay ang dapat mong sabihin yun lang talaga ang sinabi mo sa kanila?" I lift my eyebrow while not looking at him.

"What's wrong? I don't do anything. I just confessed that I love you!" Halos pumiyok na sigaw niya. Hindi ako huminto, mas pinili kong magpatuloy sa paglalakad at damhin ang sariwang hangin kasabay ng samut-saring hinaing na hindi ko alam kung bakit.

At mas lalong lumalakas ang hangin kaya hindi ko maiwasang yumakap sa aking sarili habang naglalakad papunta sa hotel.

"Eliana!" Ngunit imbis na bumilis ang aking lakad ay parang nananadya ang tadhana. Hindi ko alam kung paano niya ako naabutan at kung paano siya kabilis pumwesto sa harap ko.

Ilang segundo ang katahimikan sa aming dalawa.

"Hindi kita naiintindihan, Sir Lucas." Nakayuko ako habang sinasabi iyon. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya.

"Don’t call me on that." Umigting ang panga niya. He’s pertaining in the word 'sir' I said.

Bakit naman siya magagalit, nasa trabaho naman kami.

I rolled my eyes then I sighed. Trying to make sure he saw that I’m uncomfortable with his presence.

Hindi ko kasi alam kung anong gagawin matapos niyang sabihin iyon.

At mas lalong hindi ko alam ang gagawin ngayong umamin siya.

Akala ko ba may girlfriend siya?

Yung...yung babaeng nagpunta sa office tsaka sinungitan ako.

"Eliana, I know that you already know what my feelings are." Ramdam ko ang nginig sa kanyang boses. Kahit nasa harapan ko siya at ramdam ko ang paghinga niya ay hindi ko pa rin magawang tapunan siya ng tingin. I was busy seeing the waves of the ocean, pero sinisiguro kong naririnig at naiintindihan ko ang bawat salitang binibitiwan niya.

Bakit ko naman malalaman kung hindi siya sinasabi?

"Lucas, I’m tired. Pwede bukas nalang tayo mag-usap?" Tila nabingi kaming pareho ng katahimikan.

Walang nagsasalita. Walang gumagalaw.

"I-I’m sorry." Those two word from him hurt myself. Hindi ko alam kung bakit ganito ang naramramdaman ko o baka nag-iinarte lang ako. No, I’m not. Ngunit hindi niya kailangang humingi ng tawad.

Sa puntong ito ay gusto ko siyang yakapin at sabihing natatakot lang ako. Ngunit hindi pwede.

"Akala ko...akala ko trip mo lang ako." Yumuko ako. Pinipigilang humikbi sa gitna ng gabi. I felt his hand on my shoulder that making me sad because I want that hand hold me forever. But, I know it didn't.

"Are you scared?" He asked. Hindi ako sumagot. Hindi ko namalayang nakarating na kami sa labas ng hotel. Agad niya akong pinaharap sa kanya habang hawak nito ang aking magkabilang-balikat.

"I will take care of you." Sinserong aniya.

"Aalagaan mo ako, mamahalin...tapos," tumingin ako sa door knob. Locked.

"Ako ang maghahabol sa huli?" Medyo diniinan ko ang huli kong sinabi.

"You know I'm not like that." Paano ako maniniwala kung hindi ko naman siya talaga kilala? Paano siya nakasisiguro sa mga katagang namumutawi sa kanyang bibig. Malalim itong bumuntong-hininga saka tumingin sa paligid. "The door is lock. Maybe we should go to the seashore. Papalipas lang tayo ng oras." He suddenly hold my hand. Ano’ng gagawin namin doon?

"Ayaw mo ba akong kasama?" Tinapunan ko siya ng tingin saka ibinalik ang tingin sa dagat nang makarating kami sa tabing-dagat. I could feel the placid breeze perched into my skin.

Hindi ako sumagot. Dahan-dahan akong tumabi sa kanya. Sumandal ako sa puno ng niyog habang nakamasid sa paligid.

I still feel the presence of my mom in this place. Naalala ko, siya ang unang nagturo sa akin lumangoy. Napangiti ako nang palihim.

"This is awkward, you know." Nabaling ang tingin ko sa kanya habang parang mapupunit na ang mga labi nito. "But... I want this to take opportunity." Umusog siya sa akin dahilan para magdikit ang aming mga balat. Rinig ko ang bawat t***k ng puso ko habang narito siya sa harap ko at nagsasalita sa ganitong linya.

"Lucas..." I whispered. Sapat na iyon para marinig niya. Ilang beses akong lumunok ng laway. There's on me that having a moment like this with Lucas is a bit nervous yet I wanna enjoy every second.

"I'm sorry. I apologize but I can't help it." Huminga siya nang malalim saka nagpatuloy. "You mean everything to me and I can't forgive myself if I lose you." May kiliti akong naramdaman lalo na sa huli niyang sinabi.

Having Lucas in my life is such a dream. Hindi ko alam na aabot sa punto na ito.

"Lucas, I lo--" I can't continue my words because of what Lucas did. Bigla niya na lamang akong sinunggaban ng halik. Marahan. Mapang-akit.

Wala akong magawa sa nakakalunod niyang halik kaya hindi ko maiwasang tumugon na naaayon sa bawat galaw ng kanyang mga labi. Habang tumatagal ang halik ay unti-unting lumilikot ang kanyang kamay mula sa aking balikat hanggang sa matunton nito ang aking dibdib. Nang maramdaman kong hindi komportable ang lugar ay natigilan ako. Marami pang kasamahan namin ang hindi nakababalik sa hotel.

“Let’s get out of here.” Hinalikan niya muna ako bago siya tumayo at inalalayan ako. “Sa cottage tayo.”

Pumasok kami sa isang cottage na walang tao.

I hugged him. I wanna feel my self with Lucas. Kapag nandiyan siya, parang ang gaan-gaan ng lahat. Nang makuntento ay kumalas ako sa yakap saka komportableng tumitig sa kanya.

“Pakiulit nga ng sinabi mo kanina.” May tukso sa tinig ni Lucas. Halos mabaliw ako sa titig niya lalo na nang hawakan nito ang bewang ko.

“Ano bang sinabi ko?” Siguro ay nangangamatis na ang pisngi ko ngayon.

“You said that earlier, Eliana.” Malamig na tugon niya. Lumunok ako ng laway habang siya ay hindi inaalis ang tingin sa akin.

“Wala akong sinasabing gano’n, Lucas.” Umiwas ako ng tingin. Pakiramdam ko namumula na ako sa sobrang hiya.

“You said you love me, too.” May pananabik ang bawat salitang nagmumula sa kanyang bibig. “You love me, right?” Wala na nga akong takas.

“Eliana, answer me,” he said. His voice are husky as hell.

“Lucas,” mahinang sambit ko.

”Eliana, you‘re sexy when you‘re calling my name.” Agad niya akong niyakap nang mahigpit. ”And it would be more sexy when you moan it.” Halos magsitayuan ang balahibo ko sa batok.

Agad akong nagtimpi. Ngunit tina-traydor ako ng aking katawan. Sinasabing gustong makapiling si Lucas.

“I love you so much, My Sunshine.”

Hindi ko alam kung ilang beses akong lumunok ng laway.

Sa halip na tumugon ay agad akong tumingkayad saka siya hinalikan nang mariin. Agad niya itong tinugon saka hinawakan ako sa likod upang suporta.

Gusto ko nga si Lucas, hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyon sa aking isipan.

Ang tanging nararamdaman ko na lamang ay saya sa piling ni Lucas. Unti-unti na akong nalulunod sa aking sistema na hindi ko na namalayang wala na akong saplot sa katawan. Nabibingi ako sa katahimikan sa paligid, sa paraisong naging saksi ng aming pag-ibig.

"You're my sunshine, Eliana." Naghahabol niyang sabi kasabay ng kanyang mapupungay na mata.

“Lucas,” mahina kong daing. Nang marinig niya ito ay ngumiti ito saka ako kinarga papunta sa malawak na upuan ng cottage.

Wala akong masabi dahil sa pwesto kong mas mahirap pa sa taong nakikisiksikan sa maraming tao. He kissed me at my lips, down to my neck and back to my lips again. Lahat ng kanyang galaw ay hindi nawawalan ng respeto, respeto na kung paano niya ako angkinin sa paraisong parang kami lamang dalawa.

We don't know each other more. But I don't want this moment end without satisfaction.