Dugyot Noon, Mayaman na Ngayon

Chapter 3 – Lihim na Kayamanan

Pagbalik ni Ramon sa dorm, pakiramdam niya’y nananaginip pa rin siya. Ang bigat ng dala niyang sikreto. Tatlong bilyong piso. Mga gusali, hotel, at mansyon. Paano nga ba niya tatanggapin lahat ng ito?

Pagpasok niya sa kwarto, nadatnan niya si Joey at Mark na naglalaro ng baraha sa mesa.

“Uy, Ramon! Buti at bumalik ka. Saan ka galing? Ang aga-aga naka-long ride ka ata,” tanong ni Mark habang nakakunot ang noo.

Ngumisi lang si Ramon at nagkibit-balikat. “May inayos lang ako.”

“Grabe ka, parang ang seryoso ng mukha mo, parang nanalo ka ng lotto,” biro ni Joey.

Napatawa si Ramon, pero ang totoo, mas higit pa sa lotto ang nakuha niya. Gusto niya sanang ikwento, pero pinigilan niya ang sarili. “Kung sasabihin ko agad, baka isipin nilang nagyayabang ako… o baka hindi na nila ako ituring na kaibigan.”

Habang abala ang dalawa, tumingin siya sa sobre at itim na card na nakatago sa kanyang bulsa. Pakiramdam niya’y parang bomba iyon na pwedeng sumabog kapag nalaman ng iba.

Kinagabihan, hindi siya makatulog. Pinikit niya ang mga mata pero pabalik-balik sa isip niya ang nakita sa bangko: tatlong bilyon. Mga gusali. Mansion. At mga negosyong hindi niya pa man lang naririnig.

Sa huli, bumangon siya at nagbukas ng maliit na notebook. Doon niya sinimulang isulat ang lahat:

1. Amount sa account.

2. Mga ari-arian.

3. Pangalan ng mga kumpanya.

4. Mga tanong sa isip niya.

Habang nagsusulat, nagdesisyon siya: “Hindi ko muna gagamitin ang lahat ng ito nang sabay-sabay. Unti-unti lang. Dahan-dahan. Para walang makahalata.”

Kinabukasan, dumating muli si Attorney Vergara. Dala nito ang ilang dokumento at folder.

“Ramon, ito ang listahan ng mga property mo. Huwag kang mag-alala, lahat ay nakaayos na. Kailangan mo lang pirmahan.”

Habang pinapakita ang mga papel, hindi mapigilang mapanganga si Ramon. Mayroon siyang lupain sa probinsya, isang condo unit sa Makati, at isang SUV na nakaparada na mismo sa isang garahe na kasama rin sa minana niya.

“Kung gusto mong gamitin ang sasakyan, may susi ka na,” sabi ng abogado sabay abot ng key fob.

Napatitig si Ramon sa susi. Hindi siya makapaniwala. Noong isang linggo lang, nakikisakay siya sa jeep at tricycle. Ngayon, may sarili na siyang mamahaling kotse.

Pero imbes na magdiwang, naramdaman niya ang kaba. “Paano kung makita nila akong biglang may SUV? Paano ko ipapaliwanag? Hindi puwedeng malaman agad.”

Kaya nagpasya siya. “Salamat po, Atty. Pero… sa ngayon, itatago ko muna. Ayokong maging usap-usapan.”

Tumango lang ang abogado. “Naiintindihan ko. Pero tandaan mo, Ramon, oras na handa ka, lahat ng ito ay para sa iyo.”

Nang makaalis ang abogado, huminga nang malalim si Ramon. Ang bigat ng kanyang pasanin, pero ramdam niyang may kakaibang kapalaran siyang nakalaan.

Sa puso niya, iisa ang pangako: hinding-hindi siya magbabago kahit gaano pa kalaki ang hawak niyang kayamanan.

Pero hindi niya alam… na sa mga susunod na araw, may mga taong magsisimula nang makapansin.