Dugyot Noon, Mayaman na Ngayon

Chapter 1 – Ang Mahirap na Estudyante

Sa isang maliit na dormitoryo na luma at amoy lumang kahoy, nakaupo si "Ramon Alvarez", isang estudyanteng halos kapos sa lahat ng bagay. Manipis ang kanyang unan, luma ang kumot, at iisa lang ang pares ng sapatos na dala niya mula pa noong high school.

Tatlo silang magkakaibigan sa dorm pare-parehong mahirap pero sabay-sabay lumalaban sa buhay. Si Joey na palabiro, si Mark na seryoso sa pag-aaral, at si Ramon na tahimik at madalas kinukutya ng iba dahil sa kanyang pagiging dugyot. Sa klase, siya ang madalas na pinagtatawanan: luma ang cellphone, laging sirang ballpen, at kulang sa pambili ng bagong gamit.

“Pare, tiisin mo na lang. Balang araw, makakabawi rin tayo,” biro ni Joey habang sabay-sabay silang nag-uulam ng instant noodles.

Ngunit sa kabila ng kahirapan, may kakaibang tiwala si Ramon sa sarili. Lagi niyang iniisip na may mas malaking plano ang tadhana para sa kanya.

Hindi niya alam, darating na ang araw na babaliktad ang kapalaran.

Pag-uwi niya mula sa klase, nadatnan niya ang matandang lalaking nakasuot ng itim na amerikana, naghihintay sa labas ng dorm. Sa kanyang kamay ay may hawak na sobre at isang itim na card na kumikislap sa liwanag ng ilaw sa poste.

“Ramon Alvarez?” tanong ng lalaki sa malamig na tinig.

“Opo… bakit po?” kabado niyang sagot.

Ngumiti ang matanda. “Ako si Attorney Vergara. Ako ang tagapamahala ng ari-arian ng isang kilalang negosyante. Ikaw ang nakatakdang tagapagmana.”

Nanlaki ang mga mata ni Ramon. “Ha? Mana? Pero… mahirap lang po ako…”

Ibinigay ng abogado ang sobre. Nakalagay doon ang pangalan niya, at sa loob ay isang liham na nagsasabing siya ang nag-iisang tagapagmana ng isang yaman na hindi niya kayang isipin.

At kasabay noon, iniabot ng abogado ang card. “Ito ang iyong access card. Nasa loob nito ang halagang hindi mo pa naranasan hawakan sa buong buhay mo. Simula ngayon, ikaw na ang bagong amo.”

Napahawak si Ramon sa card, nanginginig ang mga kamay. Hindi niya alam kung panaginip lang ba ito o totoo.

Sa gabing iyon, habang nakatingin sa kisame ng kanyang lumang kwarto, naisip niya, "Mula sa dugyot at walang-wala… magiging sino kaya ako kapag hawak ko na ang lahat ng ito?"