Bukas din ang balik nila sa Manila. Tulog na ang anak na si Fabio habang nag-uusap naman si Eva at Franco sa may veranda ng kanilang kwarto. Gaya ng dati noong nagpunta sila rito ay nakatanghod ang dalawa sa tanawin kung saan tahimik ang buong probinsya ng Naga.
Nakapulupot ang mga kamay ni Franco sa baywang ni Eva at nakapatong ang mukha sa balikat nito. Ang mga kamay naman ni Eva ay nilalaro ang mga balahibo sa tuktok ng kamay ni Franco.
“Thank you, Franco. I never thought that everything is really possible… Alam mo yun… Sana, makalaya na si Mommy sa sakit ng nakaraan. Tapos sana, unti-unti ay tuluyan na tayong matanggap ng mga magulang mo.” Eva smiled.
“Everything will fall back into its proper places, my love. Together, we will wait for those days to happen.” Franco huskily said bef
