Jea Raine’s Serrano’s POV
“Tama na, Raine.” Muli kong naramdaman ang masuyong pag-alo sa akin ng kaibigan ko. Ilang sandali pa bago ako tuluyan na kumalma. Kahit paano ay gumaan ang loob ko sa yakap ni Rose sa akin.
Pilit sinasabi sa akin ng kaibigan ko na wala akong kasalanan sa nangyari. Pero ayaw tanggapin ng utak ko. Ang sakit pa rin sa puso. Hindi yata ako makakatulog mamayang gabi dahil sa nalaman ngayong araw.
“Rose, hindi ko na yatang humarap sa asawa ko. Pakiramdam ko ay uusigin ako ng konsensya ko.”
Nanatili si Rose sa tabi ko. Ilang sandali lang ay hinawakan nito ang panga ko at pinilit akong tumingin sa kanya. Hilam pa rin ang mata ko ng luha. Patuloy lang kasi sa paglabas sa mata ko at hindi ko mapigil. Sumisinghot na ako dahil sinipon na rin ako sa sobrang daming nailuh
