A/N: raw chapter//last chapter then epilogue
* * *
ISKO POV
Natagpuan ko nalang ang sarili kong nakaupos a bench, sa isang malawak na parke. Maaliwalas ang paligid. Sa ganitong panahon, ang sarap matulog-
"Isko..." sigaw di kalayuan. Pamilyar ang boses.
Nang makalapit na siya, saka ko siya namukaan, "Wendel... ikaw na naman." hanggang dito ba naman sa panaginip ko?
Naghahabol siya ng hininga, "Pasensya na, last na talag ito." matapos noon, naupo siya sa tabi ko. Nang kumalma na, saka siya nagpatuloy, "Bagi ka magising hayaan mo muna akong magpasalamat, at mag sorry. Alam mo na, sa nag-uumapaw na katangahan ko."
Nailing nalang ako habang nakanhiti, "Wala na ako magagawa, nandyan na. Malimaw na sa akin ang lahat." Tama, lahat ng ito kasalanan ni Wilbert, at hindi ni Wendel. Kahit pap
