ISKO POV
Tahimik kong nag-iscroll sa sss app, umaasa na may magandang masasagap na balita.
“October 10th, 20XX, World Mental Health Day.” nabasa ko sa isang picture na shinare ni Monica na nakatag ako. Napangiti ako ni Monica kahit wala siya dito. May tao pa palang nakakaalala sa akin.
Halos apat na taon din ang nakalipas bago ako magpakalayo layo sa kanila, sariling deisyon ko ito. Matapos ang nangyari noon kay Wilbert, tinakasana ko ng bait nang mga panahong iyon.
Marahil ito ang magandang paraan para mahanap ko ulit ang sarili ko. Pakiramdam ko kasi naliligaw parin ako. At sa apat taon na nakalipas na iyon, doon na ako binawian ng katawan ko epekto ng gamot binigay sa akin ni Wilbert.
Nagsimula na akong magkasakit, inatake na din ako ng mild stroke— mabuti at hindi nadali ang buon
