Habang nagmamaneho ay kung saang lupalop lumilipad ang isipan ni Froylan. Mariin ang pagtanggi ng kanyang sarili na hindi siya pwedeng sumunod sa kung anumang gustong mangyari ng kanyang sekretarya. Hindi niya pahihintulutang mangyari iyon nang paulit-ulit at muli pang maulit. At ang tanging paraan na kanyang naiisip ngayon ay ang umamin sa kanyang asawa. Sabihin dito ang lahat ng mga pagkakamali niya. Piliin niyang maging matapat, kahit pa alam niyang sa bandang huli ay masasaktan lang ito doon ng labis. Sino ba namang hindi kung ang taong mahal mo ay tinikman at nabahiran ng laway ng iba? Wala at maging siya ay paniguradong magwawala kung sakali ‘mang si Ycel ang gumawa sa kanya nito.
“I am sorry, Hon. Sinubukan ko namang pigilan pero hindi ko maintindihan kung bakit hindi ko makontrol
