Nababahalang napatayo na si Ycel sa kanyang pagkakaupo ng pagmasdan niyang mabuti ang mukha ng asawa. Walang nagawa doon si Froylan kung hindi ang mapakalas ng yakap. Sa tingin ni Ycel ay halatang hindi ito nagbibiro sa kanyang mga sinasabi. Seryoso ang mukha nito na parang may katotohanan ang lahat. Labis pang nagtaka si Ycel nang muli itong yumakap sa kanyang beywang at sa tiyan sinubsob ang kanyang luhaang mukha. Naguluhan pa siya sa action na iyon ni Froylan na para bang kailangan nitong kumapit sa kanya kung hindi ay tuluyan siyang makakabitaw. At kahit na karampot na lang ang natatanaw niyang pag-asa na mapapatawad siya ni Ycel kapag nalaman iyon ay mas pinili niyang maniwala na may kapatawaran pa rin kahit na matagal.
“Froylan? Ano bang sinasabi mo? Linawin mo nga! Anong sakit? Ma
