Patawad Paalam (BOOK 2 by PAUBAYA)

PROLOGUE Ram point of view. I was so buys at that time na binalita na yung girlfriend ko ko was died! Sa mag oras na yun natulala at balisa dahil sa balitang natanggap ko nung una ayaw ko pa maniwala. Pero nong time na pumunta ako sa room ni Tria to Check if tama ba ang balita and is was right wala na talaga yung girlfriend ko! Hindi ko alam kung anong iisipin ko non! Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko! Pero ang tanging sinasabi ng puso ko sobrang sakit! Hindi ko alam paano nag yari yun! Na bigla na lang siyang nawala! And its was hurt to me! Ngayon lang kami naging masaya! Pero binawi agad. Hindi ko alam kung anong naging kasalanan namin sayo lord! Bakit hinayaan niyo na mawala sa! Bakit hinayaan mo siyang kunin sa akin sa pamilya, ngayon okay na ang lahat ngayon masaya sa pamilya niya. Pumunta ako sa chapel dito sa hospital. Upo ako at nakatitig sa rebulto ng panginoon. I was so empty sa mga nag yayari sa amin ngayon! Hindi ko alam paano hihinga paano tatanggapin ang mga nagyayari! Hindi ko alam paano ko sisimulan. “You so unfair god! Bakit hinayaan nyo na kunin nyo sa amin! Hindi ko! Mali ba na mahalin ko siya kaya hinayaan niyo na kunin niyo sa amin! Mali ba na maging masaya kaming dalawa! Ang tanging hangad ko ay maibigay ang totoong pagmamahal sa kanya! Bakit mo naman hinayahaan na kunamin siya! Ang daya mo naman! Galit na sumbat sa harap ng panginoon! “Ginawa ko naman lahat ah para desever ko na mahalin niya! Nag serbiyuso ako sa inyo! Inalay ko ang buhay ko sa hospital na to! Pero yung babaeng mahal na mahal ko kinuha mo! Bakit naman ganun lord! Ang daya daya mo talaga!” Sigal na iyak ko hindi ko alam paano ako hihiya kakalma ngayon wala na yung dahilan ko para maging masaya at maging malakas! “Anak!” Sambit ni Mom! Napatingin ako sa kanya! Pati siya malungkot hindi ko alam paano ngingiti sa harap ng Mama ko “Anak!” Lapit na yakap sa akin Kaya napa higpit ako sa harap sa kanya. Siya lang ang nagbibigay sa akin ng lakas ko ang Mom ko, bukod kay Irish. And i don't know paano ngayon nawala na siya! “ Sobrang sakit Mom!” Iyak ko! “Siya lang yung meron ako lahat Mom! Siya lang yung dahilan bakit nag papatuloy ako sa buhay! Siya lang ang dahilan bakit naniniwala ako sa pagmamahal Mom!” Punasan sa luha ko “hindi ko alam Mom saan ako kukuha ng lakas para humarap sa mga client ko! Ngayon ang babaeng lakas ko wala na!” Tulo ng aking mga mata! “I know you hurt, pero sa tigin mo matutuwa ba si Irish kung nakikita kanyang ganyan ka! Lakasan mo lang loob mo! Nandito lang ako kami ng Daddy mo we here for anak!” Yakap niya sa akin! Hindi ko alam paano sisimulan ang buhay ngayon na wala na siya! And I know its take too long para maka move on sa mga nayari! Pagkatapos ng usapan namin ni Mom pumunta ako sa morgue para makita sa huling pagkakataon! Habang palapit ako ng palapit ako nanginginig at sumakit na ang puso ko Hindi ito ang gusto kung paraan na makita ang babaeng minahal ko! Na unang pumunta sila Tita nahuli ako dahil nag roand ako kanina. Pag ka pasok ko puting kumot ang bumungad sa akin! Nag lakad ako pa punta sa kanya Ayuko nasanang tignan pero gusto ko siya makita! Sa huling pagkakataon! Nanginginig ang buong kamay ko sa sakit, na di makapaniwala wala na siya, na ang kaharap ko isang malamig na bangkay na! Pagkabukas ko ng kumot bumungad sa akin ang mukha niya ng wala nang buhay! Na luha ako nag makita ko siya! Hindi ko mapigilan kung hindi ang yumuko at umiyak sa harap niya! I don't know! Pero isa lang masasabi ko napakasakit ang naging tadhana naming dalawa Hinawakan ko sa siya kamay at sa mukha niya! “Why you leave me Baby!” Iyak na halik sa kamay niya habang hawak ko ang isang pisngi niya “You promise me na di mo ako iiwan, na hindi tayo maghihiwalay!” Luha ko sa kanya na kahit anong iyak ko hindi ko na maibabalik ang buhay niya! “Im sorry!” Yun ang naging huling sambit ko “ Mahal na mahal kita! Hanggang sa kabilang buhay Mahal na mahal kita! Ikaw lang ang naging buhay ko at ikaw lang ang huling babaeng mamahalin ko, dahil ikaw lang ang naging magandang nangyari sa buhay ko, at mahalin ka!” Halik sa nga kamay niya “you are my everything baby! Until we meet again in afterlife! Ang puso ko sayo lang!” Sambit ko at hinalikan ang noo niya sa huling pagkakataon Pag katapos ko umalis na din ako dahil marami pa akong gagawin habang naglalakad ako na pahinto sa hallway nag hospital. Iniisip parin siya na parang hindi siya nawala! Napa upo na lang sa sobrang panghihina ngayon! Sa dami dami ng iniisip hindi ko malaman bakit ganito! Hindi mabura sa utak ko na wala na ang babaeng hinniga ko sa bawat minuto. Naramdaman ko nalang may nakatayo sa side ko kaya naman tumingin ako. Si Ivan "This world is very unpaired !" sambit na may gitgit "Kung kailan masaya na kami, Kung kailan mahal namin Ang isa't Isa ito pa Ang nangyari!" luha niya " Minahal ko lang siya ng sobra pero bakit ganito kasakit! bakit kailangan niya pang nawala! " iyak ko habang sinasapak ko ang bakal Hinawakan niya lang ako sa balikat at kasabay nag pag punas nag luha niya. "Maging ako Hindi ko din alam Ang sagot Ram!" sambit nito " Mas mahirap sa akin nawalan ako ng kapatid!" Yun ang huling naging sambit niya bago sa umalis. Naiwan akong tulala dito habang naka upo. Pero dahil Doctor ako kaya tumayo para lumaban sa buhay! IPAGPAPATULOY!!!!!