CHAPTER38

2407 Words

PRIMO P A G K A T A P O S . . . naming magkausap ni Nick things became clearer. Of course I am angry. And what made me even more angry is the fact na ang sumira sa amin ng babaeng pinakamamahal ko ay isang taong ni sa hinuha ay hindi maiisip na sasaktan ako or would even wish for me to get hurt.. I did not even bother to go home and rest or change my clothes. I couldn’t careless kung gulo-gulo na ang buhok kong kanina ko pa sinasabunutan sa frustration ko, or kung lukot-lukot ang white long sleeves kong ni hindi ako nag-abalang ayusin ang pagkakabutones at pagkakatuck in. Hindi rin ako nag-abala pang isuot ang coat ko, I just grabbed it carelessly and carried it on my left hand. In short, I look pretty much wasted. Dumiretso ako sa ospital kung nasaan ang taong hinahanap ko. Nobody even

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD