-PRIMO-
-flashback-
F O R . . . the nth time since I arrived at the restobar where I’m supposed to meet Toni, ay sinipat ko ang suot kong Rolex, a gift from my dad after I passed the medical board exams sa Pilipinas.
It’s eight fifteen, ang usapan namin, seven thirty kami magkikita, she’s almost an hour late! Nung una pa-fifteen-fifteen minutes lang, habang tumatagal ay nagiging kumportable ata itong pinsan ko na paghintayin ako at umaabot na ng halos isang oras ang pagkalate nito sa mga usapan namin.
I started to tap on the table at kung pupwede ay papasa nang highway ang kilay kong halos umisang linya na sa pagkakakunot ng noo ko. I glanced at my phone hoping na may tawag o text man lang ito but nothing. Ang huling text nito ay an hour ago at sabi ay on the way na.
I let our a har
