Cadley
Maaga akong nagising. I see him lying sideways facing me.
"I can't imagine kung mas may malalang pang nangyari sayo Kuya, di ko yun kakayanin."
I remember nong time that guy stabbed him, hanggang ngayon namalikmata parin ako.
"Sana ganito tayo palagi, you treat me good. Sana di na tayo bumalik pa sa dati na puno ka sa galit. I can't stand looking at that expression again. Nasanay na ako na that you showed me care and you are gentle with me." Usap ko sa kanya sa aking isipan with full of hope.
I decided to get up and start cleaning and fixing things inside the room.
I saw him awake. I guess di sya nakatulog ng maayos kagabi because of his situation.
"Kuya gusto mo bang ipagluto kita sa bahay for your breakfast para makakain ka ng maayos?"
He just looks at me for a while.
"No, uwi na tayo ngayon, ayaw ko na dito."
"Paano yan baka di ka payagan ng doctor?" Pag alala ko sa kanya.
"No I will insist. I am okay already. Sa bahay na ako magpapagaling." Sumang ayon na lang ako kasi once nakapag desisyon na siya, di na yun mababawi pa.
I called the nurse para sabihan ang doctor na uuwi na kami.
The doctor came buti naman at di pa nakauwi ng bahay for his night shift schedule.
Pumawag ang doctor. He told me how to dress the wound properly at lahat ng mga gamot niya ako ang memorize at anong oras iinumin kasi ako din man ang mag-asikaso sa kanya.
I paid for his bills using his card and bought all the medicine needed. Tiwagan ko din ang driver para magpasundo kami sa hospital.
I fix everything na kailangan namin dalhin pauwi while waiting for the driver.
Nagpapadala din ako ng polo niya na de button para di na siya mahihirapan magsuot ng damit.
He was just there watching me busy doing something at nagbibilin sa driver.
"May kailangan ka Kuya?" Tanong ko sa kanya kasi kanina pa siya nakatingin sa akin.
"Nope I was just amazed how meticulous and organized you are at mabilis kang kumilos."
"Dinalian ko para makauwi na tayo at para makakain kana kasi may gamot ka pang iinumin mamaya or baka naman sa labas nalang tayo bibili ng pagkain mo?"
"Nope, mas gusto ko ang luto mo." Deretsa niyang sabi. I am flattered kasi it's a compliment, bihira lang siya maka appreciate. If he said it means it's really the truth. He is blunt with words kapag di niya gusto kahit nasaktan ka pa.
Dumating ang driver, binihisan ko siya ng polo and I help him fix his pants. It's awkward doing it pero wala akong choice kami dalawa sa loob.
"Kuya what do you want to eat for breakfast?" Tanong ko after namin siya masettke on his bed.
"Anything Cadley, I like all the food you prepare for me."
Ako parin ang nagpapakain sa kanya. Kasi di niya maikilos ang kamay nakabrace at ang kaliwa walang force.
Nagpaalam ako sa aking boss ko na absent muna ako sa work for 1 week.
Buti naman sem break namin ngayon wala akong problem sa school.
"Gusto mo na bang matulog Kuya?"
Sana kaya lang di naman ako makahiga ng maayos. I guess I just sit still katulad kagabi." Naawa ako sa maging position niya whole night.
"Here tulungan na kita." Nagtataka siya kung ano ang ibig kong sabihin.
"Just lay sideways." Sinunod naman niya. I help him to lay down. He can't force his arms, bumubuka ang sugat niya
When he's already in bed, nilagyan ko ng maraming unan sa gilid para kapag gusto niya ihiga ang likod niya di masakit kasi soft ang unan. It will help his body to be steady.
Though his bed is really soft mahalin eh.
"Kuya gigisingin kita by midnight hah para sa ibang gamot mo." Tumango lang siya.
"Sige goodnight Kuya. Tawagan mo lang ako sa phone kapag may kailangan ka." Nakangiti kong sabi sabay paalis.
"Cadley thank you for taking care of me." Ngiti lang ang sagot ko sa kanya. He doesn't know na mas masaya ako na pagsilbihan siya.
Jacko
What the f**k. Bakit bigla akong naging soft? All this s**t alam kung wala lang ito. This wound is nothing compared to what I experienced before, mas malala pa nga yong pagkasaksak ko sa tagiliran dati nong bata pa ako. And no one has taken care of me, kinaya ko yun mag isa sa hospital.
Mas malala pa ang mga sugat ko nong sa underground fighting pa ako at nong I was shot during my mission. But now naging pabebe na ako? Kulang nalang sabihin ko sa kanya na dito na sa room ko matulog.
I can't help it to feel joy and I am a sucker of her attention. The way she cares for me, yun ang gustong gusto ko. I want her to be with me always.
She took care of me ng walang pag-alinlangan. She knows what to do like yung pagbilin niya sa aming driver to bring me pajama pants para madali lang masuot at polo para di ako mahihirapan pagsuot. She does things na may kusa.
She is concerned about my med na noon kapag may sugat ako ni di ko yun alintana.
I am abusing her already. Ni nag paalam pa sa boss niya na mag-absent just to take care of me. Naging clingy na ako Kay Cadley, pati luto niya hinahanap ko na.
This is not good but I can't help it. I am happy with all the attention and care she is giving to me. Cadley is slowly changing me into a different person.
In the morning I woke up feeling so good. Parang di ako galing sa hospital. I feel so light and giddy, excited for today.
I decided to go down para maglakad sa labas as my exercise. Shoulder ko lang ang may sugat, not my entire body.
As I go down, may narinig akong mga boses na nag-uusap.
"Cadley patawad, alam kung mali ako nong pinagbuhatan kita ng kamay at di pinakain habang nagtatrabaho. Pinagsisihan ko na yun."
Bigla ako naging curious sa aking narinig. Who is that woman and what her her connection to Cadley. What she said is disturbing.
"Tama si Kuya mas malala pa ang dadanasin ko sa naging kalupitan ko sayo noon. Kaya patawarin mo na ako." I heard her crying. Who is that woman? Is she talking about dad? I decided to listen to it more.
"Aunti Lily, oo masakit ang ginawa mo sa amin ni papa kasi dun ka niya kailangan eh bilang kapatid. Di na bali ako na pinagbuhatan mo ng kamay kahit si papa lang sana na naghingalo sa time na yun."
I can hear her voice breaking, like she is crying.
"Namatay siya na walang kapatid at magulang na dumalo. Sobrang masakit yun. Pwede kitang mapatawad pero kay papa ka dapat humingi at sa pakiusap mo na tulungan kita kay Kuya sorry labas ako diyan wala akong maitulong sayo kasi nakikituloy lang ako dito, si Kuya ang harapin mo."
Ganun ba kahirap ang pinagdaanan nila noon? Sa lahat ng narinig ko I decide to come out.
"Anong kaguluhan ito?" Nakita kong nakaluhod ang babae.
I knew her, siya ang palaging naghihingi ng pera kay papa dati. Nakita kong drama lang ginagawa para lang makakuha ng pera at sa kanyang ginawa, may mukha pa siyang humarap sa akin?
"Jacko pamangkin. Naalala mo pa ba ako? Kapatid ng papa mo. Manghihingi lang sana ako ng tulong ngayon. May sakit ang anak ko nasa hospital. Kailangan ng agarang maipagamot.
"Ano yung narinig ko kanina? Na pinagmalupitan mo si Cadley?" Di siya kapag-salita.
"Cadley what it is?"
"Nong bata pa ako kasama ko si pala. galing dito sa bahay nong pinaalis mo kami. Humingi kami sa kanya ng tulong na pansamamtalang makituloy. Oo nga pinatuloy kami pero kapag umaalis si papa para mahahanap ng pera panggamot niya. Sinasaktan niya ako pingtrabaho at di pinakain. Pinagmalupitan niya ako at nakita yun ni papa kaya nagalit siya at umalis kami."
Wow you are here to ask for help, while back then di ka tumulong sa kanila. Di ba back then si papa ang nagpapakain sayo at ng pamilya mo? Nice karma right?"
Parang awa mo na Jacko ikaw lang makatulong sa akin ngayon." Pagmamakaawa
niya sa akin na umiyak na.
"It's Cadley's decision kung tutulungan kita. Come here Cadley."
I want her opinion. That woman should know kung sino ang binangga niya. I don't care kong relatives ko sya.
"Kuya kawawa naman ang anak niya walang kasalanan yun. Kung totoo na may sakit yun konsensya na natin kapag may mangyayari sa kanya."
Her kind and soft heart strikes again.
"Cadley decide na tulungan ka. Pero kung sa akin ang isamg katuald mo di dapat tulungan. I helped you out only if you become a house maid o f this house. Pagtrabahuan mo ang pera na gagastusin ko. It's not for free."
She has to know her consequences.
"Cadley here is working for me sa aking pagpapaaaral sa kanya. Di ako katulad ni papa na isang drama mo lang bumibigay na. At kapag nalaman ko na gawa gawa mo lang ito, may kalalagyan ka sa akin. Di ako santo kaya mag isip ka."
"Salamat Jacko, alam kong marami akong mali at nagsisi na ako. Bigyan mo lang ako ng pagkakataon."
I can't believe na maraming ng pasakit na nararanasan ni Cadley at a young age. Ano pa ang dapat kong malaman tungkol sayo Cadley?