Hate Me Not

Chapter 22 Camping Day

Cadley

"Wake up Cadley, we are here already;" rinig kong bulong sa aking taynga na nagpapagising sa akin.

As I open my eyes I meet his eyes looking at me, di ko maiwasan ang titigan siya. Magaan ang kanyang aura, maaliwalas ang mukha. He looks at ease. Bigla akong nahiya na matagal ko na pala siyang tinitigan and he also does the same.

I look around saka ko nalaman na wala ng tao sa loob, kami lang ang natira at nakayakap pala ako sa kanya.

"Nakakahiya;" bulong ko sa aking sarili. Dali Dali akong umalis sa pagkakayakap at inayos ang sarili para lumabas na.

Siya lahat ang nagdala sa aming gamit pang camping, bitbit ko lang ang packbag na laman ng aking gamit. Samantalang si Kuya dala niya ang malaking bag laman ng gamit namin for camping na nakalagay sa kanyang likod at mga pagkain namin sa kanyang kamay.

Siya ang naunang lumabas sa bus at inaalalay ako sa pagbaba kasi mahaba ang hagdan. It seems normal lang sa kanya ang ginagawa niya, walang pag-alinlangan o di kaya'y napipilitan.

As I saw the surrounding kung saan kami mag camping, naiinganyo ako sa paligid. Maraming naglalakihang puno na nakapaligid sa buong lugar, the ground is wide at malamig ang lugar.

"Guys, this is where we gonna stay for the time being, pili kayo kung saan nyo I- assemble ang mga tent nyo. Remember wala tayong ibang mga facility dito except toilet at shower room. We have enough water supply pero wala tayong food and power supply. So it's up to you to provide your own food for the next 3 days. This place is safe, we have a river to catch a fish, we have a forest to catch wild animals."

As we told you during our orientation, you can bring food from home but that should be consumed for the first day only. For the following day only rice we allowed, other than that wala na. You catch and prepare your own food here, that's what survival is. That's all for today good luck guys. If you have a problem don't hesitate to approach us. Organizers are assembled in this area."

After the announcement naghahanap na kami ni Kuya ng mapagtayuan namin ng tent.

"Kuya saang banda ang maganda? Baka dun sa ilalim ng puno para di mainit." Turo ko sa lugar na shady though marami puno nakapaligid sa buong lugar .

"That's a good idea but we will choose the area near to the water and toilet para di malayo sa atin if we need to pee or use the water. At the same time we have privacy from the rest, a secluded spot is the best. Come on we will look in there;" Turo naman niya malapit sa may tubig.

"This place is a good spot, we are under the big trees so it's shady at same time malapit tayo sa tubig. All we need is here." I agree with what he said.

Maganda ang spot napili namin pero kami lang ang nandito the rest ay malapit sa aming organizer.

Magkatulong kami sa pag-assemble ng tent. Malaki ito at makapal kaya natagalan kami sa pagporma n

lahat. Nakita ko na sumunod sa amin ang mga kaibigan ko.

"Cadley dito din kami." Masaya ako may kasama na kami dito. Nang natapos kami sa pag-assemble tinulungan namin ang mga kaibigan namin sa kanilang tent.

Ang kasama ni Chelsea ang Kuya niya. Ang kasama ni Libeth is cousin niya na babae.

Dahil lunch time na I started to cook. May dala akong karne at gulay nakalagay sa cooler. Kailangan kong lutuin lahat yun kasi masisira ito mamaya, para may pang dinner pa din kami. Bukas we need to look for our food.

After ako nakapagluto, nakasalampak lang kami sa ground para kumain.

Gustuhin ko man i-invite ang mga kaibigan ko pero kailangan namin tipirin ang food, enough lang ang niluto up to dinner. Lahat kasi ng dala namin naka-calculate na. I explained it to Kuya para alam niya ang rules.

As we eat kita ko na ganado siyang kumain.

"Okay lang ba ang timpla Kuya?"

"Yes you are a good cook Cadley. Di ko alam na ikaw pala lahat ang nagluluto sa lahat ng kinakain ko. I prefer to eat at home kaysa restaurant kasi mas masarap ang luto mo."

Masaya ako na he appreciates my cooking.

First day is we need to associate with all the people around us. Okay naman si Kuya, he is good with everyone.

Kita ko kung paano humanga sa kanya ang mga classmates ko, pati instructor namin. Lahat gusto sa amin na tatambay.

Libeth's Ate ay palaging nakasunod kay Kuya, kahit hapon na. I think she likes Kuya.

"Cadley, di pala ganun ka suplado ang Kuya mo kasi nakikisama naman;" banggit ng mga kaibigan ko while looking at Kuya na busy talking to my instructor, Kuya ni Chel at Ate China.

"Lately naging mabait naman siya." Sagot ko sa kanila.

Tapos na kaming kumain, nagpapaantok lang, habang nakatanaw sa langit, maraming stars ngayon, maaliwalas ang panahon. We created a bonfire. Nag enjoy kami just being here, lying in the ground.

"Cadley, let's sleep coz we have an early start tomorrow." Isturbo ni Kuya sa aming pag-uusap ng mga kaibigan kaya nagpaalam na kami sa isa't isa.

Malaki ang tent namin spacious sa loob.

"Kuya ano ba ang plano natin for tomorrow?" Tanong ko as I fix our bed.

"Bukas maaga tayong gigising. We will look into the river kung ano ang pwede nating magawa dun. We will catch fish for our breakfast. Then we will roam around the bush to check kung may makuha tayong pagkain dun. We have to study the surroundings first."

"Thanks Kuya na ikaw ang sumama sa akin kasi if kami ni Janice baka wala kaming magawa kasi pareho kaming walang alam."

"No worries, I'm happy to be here. It's been a while na di ako nakapunta sa ganitong lugar. You know I like this kind of place, tahimik lang, payapa walang stress, good for relaxation;" open up niya sa akin. Magkapareho pala kami. I always love nature.

"Sobrang lamig pala dito, sana dinala ko nalang yun makapal na blanket sa bahay." Wala sa sariling sabi ko.

"Kung dinala mo yun mahihirapan kang maglakad dala ang mga gamit mo. Kapag camping light lang halos ang dala mong gamit at yung important lang para much easier to move around. Just wear your jacket while sleeping."

Nakahiga na kami pareho pero namamaluktot parin ako sa ginaw, manipis lang jacket kong dala at isa lang saka manipis na blanket.

"Come here, lumapit ka sa akin para di ka masyadong ginawin. Dumikit ka sa akin para mayakap kita."

"Huh, yayakapin mo ako?" Gulat kong saad habang nakatingin sa kanya. Baka nagkamali lang ako ng dinig.

"Oo kasi para ka ng di makahinga diyan sa ginaw. Our body produces natural heat kaya mabawasan ang ginaw mo kaysa mamatay ka sa lamig. Sana nagdala ka ng makapal sa jacket. We are at the mountain, top level kaya mas maginaw compared to the city. And the temperature will rise more as the night goes."

Tama naman siya. He knows more than I. Kaya umisod ako papalapit sa kanya pero di sobrang lapit kasi nahihiya ako.

"Move closer, don't be shy tayo lang naman dito." Nang di parin ako makakilos he pulled me closer to him. Ramdam ko pa ang hininga niya fanning at my hair. He put his arms around me. It feels awkward kasi this is the first time we are this close. It feels intimate pero parang wala lang naman sa kanya.

"You're okay now? Feel better?" Bulong pa niya na nagpapakaba lalo sa akin.

"Ah oo Kuya, di na masyadong maginaw." It's true, ramdam ko na ang init sa kanyang katawan. The problem is paano ako makatulog sa aming position? Para akong tuod na di makakilos. My senses are all alert pati ata t***k ng puso niya rinig ko sa sobrang lapit ko sa kanya.

"Sleep now Cadley. Maaga pa tayo bukas." Alam niya na di pa ako natutulog?

It's true di ko na ramdam ang ginaw dahil sa kanyang yakap. Masarap pala ang feeling kapag ganito. I will cherish this moment while it last baka sa susunod di ko na maranasan ito uli.

Good Lord gabayan mo po ako. Sana makatulog na ako.

Jacko

She looks so cute and peaceful while sleeping. As the day goes unti unti akong napapalapit sa kanya. I admit I am happy being with her. The more i know her and spend time with her naging importante na din siya sa akin. Which I shouldn't do, I have to stick to my plan.

"Cadley bakit ikaw pa? Bakit kailangang ikaw pa?" Ako na rin ata ang sumasalungat sa sarili kong plano. What I have shown to her were all natural. I can't explain what I am feeling every time we are close.

I got hooked by my own bait at di ko alam kung paano makakalaya.

Tonight I will cherish this moment, being her this close. She gives me peace and comfort that I never felt before.