Hate Me Not

Chapter 21 Camping

Jacko

I can't explain what just happened a while ago. Rage overpowering me when I saw her in the ground being harassed by those bastards. Biglang nagdilim ang paningin ko.

If the police weren't there I might have killed them already. It's my initial reaction whenever I feel I'm threatened, like I want to kill my enemy before they can do something on me.

I developed this feeling when I was still a fighter in the underground world. All my senses are alert, whenever I feel in danger. I have to fight back and it's hard to control emotion when I'm in rage, I lose my mind.

That's why I chose to stay outside during the interrogation because whenever I see those bastards I lose my control.

I underwent some therapy already, it did lessen the impact but still the aftermath of that event hunts me, did not erase the bad memories and it triggers when I am in same scenario.

Cadley becomes my victim. She becomes my outlet when my temper is high. She is the one who receives my traumatic experience. Whenever I feel enraged, I have to let it out, if not I may not be able to control myself but to explode.

The ride going home is just silent. I know nakiramdam lang siya, maybe natatakot baka bigla na lang ako mag react.

"Is there anything you want to tell me? Don't be afraid to say something." Pasiuna kong sabi for her to open up.

"Kuya I am sorry kung napahamak ka dahil sa akin. Di ko naman akalain na ganun ang mangyayari kasi ngayon lang na wala akong masakyan dun. Kadalasan may kasama ako pauwi or may sasakyan pa."

I can see how sorry she is, it's visible in her face. Instead of feeling nervous and shock sa nangyari sa kanya, she is more afraid sa maging reaction ko.

She was almost being rape, I can't even imagine what would happen if di ako nakarating on time. Dun ako mas nagalit knowing wala siyang kalaban laban sa tatlong lalaki.

"Cadley can you promise me that next time you'll not go home that late again? Or if ever di maiwasan, can you at least let me know beforehand so that I can come and get you." Mahina kong sabi.

She already gone a traumatic experienced ayaw ko ng dagdagan pa.

"Di ka galit sa akin Kuya? Akala ko pagbawalan mo ako uli magtrabaho." Napangiti ako sa sinabi niya. I know she is thinking that way.

"No because I know you love what you do and you're an independent woman. You want to prove yourself. Just promise you will inform me ahead kahit gaano pa ako kabusy or whatever circumstances it is.

I can't go through that phase again Cadley, I can't even imagine if that happen again."

She nods at me. I can see na mas relax na siya ngayon na alam niya na di ako galit.

Masyado ng tahimik ang daan. Only a few cars are running in the street, it's already past 12 midnight.

I can sense na may gusto pa siyang sasabihin, she keeps peeking at me, kahit di ko siya tingnan I can tell.

"May sasabihin ka pa?" Tiningnan ko siya ng bahagya.

"Kuya, magpapaalam lang sana ako na may camping kami for 3 days para sa aming personality development subject." Alanganin pa niyang saad.

"Where and when?"

"This coming Wednesday sa Zambales i-held. Safe naman daw ang lugar Kuya."

"Okay I trust you in this." Pagsang-ayun ko sa kanya, it's part of their school activities.

"Thank you Kuya;" nakangiti niyang sabi while looking at me. It's nice to see her happy kahit sa maliit lang na bagay.

"Pwede ko ba ding isama si Janice? Kasi si Manang matanda na." Nagtataka bakit kailangan pa ang kasambahay namin.

"Kasi it's about personality development, kung paano kami makisama sa iba in the midst of pressure, how we survive in a place away from our comfort zone, i- test ang pagiging resilient namin and to develop strong relationship towards sa kasama namin sa bahay kaya required na may kasama kaming isa." Ah okay I get it.

"Why them when I can go with you?

Huh, di ba busy ka, tapos 3 days event yun Kuya?"

"It's fine I'm not that busy these days and I need a diversion, to relax and to unwind. Change of scenery is good for me and I can help you in that activity." Explain ko pa. Tumatango lang siya.

"So what's the theme of that activity?"

"It's about survival Kuya, how to survive in a place na malayo sa kabihasnan."

"Okay i will mark that day, ako ang kasama mo sa camping and we need some camping gear. We'll go to the mall tomorrow afternoon to buy those things. Just come to my office around 3pm."

Cadley

Di ko akalain na mapapayag ko siya ng ganun kadali, I already expected a no answer from him.

Last night is a traumatic event in my life. Hanggang ngayon naalala ko pa siya, sobrang akong natakot, pero mas nag-alala ako kay Kuya. He became a different person last night, feeling ko mapapatay niya ang mga lalaking yun. Di siya natakot kahit 3 ang kalaban.

"Cadley bakit natagalan kayo ni Jacko nakauwi kagabi?" Tanong ni Manang pagkakain ko sa umaga, it's already 9am, di niya ako ginising kasi alam na niya na babawi ako ng tulog.

"Nagkaroon lang ng aberya kagabi sa daan Manang kaya natagalan kami. I decided na di na sabihin ang totoo. Kasi sabi ni Kuya we will forget about it, di na ipaalala ang nangyari kasi baka daw mag explode siya uli. We will treat it as if never happen but serve as a lesson.

I have done my assignment and other things sa school then research what are the things needed sa camping. I am excited for the event.

Around 3 in the afternoon nasa office na niya ako. He is about to go as well.

"Rena I am done for my day so you can go home after you have done your work." Bilin niya sa kanyang secretary at umalis na kami.

Nang nasa mall na kami. Tumitingin ako sa mga display, lahat sobrang mahal.

"Kuya wala na bang ibang store na nagtitinda ng ganito?" Inquire ko kasi sobrang mahal di ko kayanin ang price, mga branded ata dito.

"Why? What's the problem here?"

"Mahal kasi eh, isang beses lang naman gamitin or baka may tent ka sa bahay Kuya, yun nalang gamitin natin;" suggestions ko pa para makatipid.

"No, wala akong ganun. No worries ako ang magbabayad. Look at this, this is very important;" sabay turo sa kutsilyo.

"Wherever you go you should have this, this is very helpful. To cut things, to protect yourself, to get some food and other things."

I look at the price shock kutsilyo 1k na, mamatay ata ako sa price di sa kutsilyo.

He pointed to other things na kailangan namin at lahat yun may prisyo at may kwento. Naubos namin ang time sa lecture lang niya.

Parang alam ko na kung ano ang kahinatnan sa buong camping kapag kasama siya, maging extension ito ng school namin. Ngayon ko lang nalaman ang ganitong side niya kasi dati di kami nag-uusap, if mangyari man nakasinghal at pinapagalitan ako.

After namin nabili lahat we drop by at the restaurant to eat. Ginutom ako sa pakikinig sa kanya.

Jacko had ordered our food. I look around the place, pang mayaman ang lugar. Then may nakita ako na family dining together, masaya silang nag-uusap, rinig ko may hiningi ang anak na babae sa ama at pinagbigyan niya.

"Masarap siguro na may ama noh na nakikinig sayo at binibigay ang luho mo." Di ko kasi naranasan yun. Papa Jimmy did pero maaga naman siyang kinuha sa akin at pati si mama. Di ko naranasan magkaroon ng mama at papa na sabay.

Di ko maiwasan na malungkot upon remembering those times at naiinggit ako sa kanila.

Kuya had touched my hands para ibalik ako sa kasalukuyan.

"Wag ka ng malungkot, andito naman ako. Pareho lang tayo Cadley na nakaranas ng di magandang experience ng bata pa tayo. Both walang magulang to fulfill both our needs and longing." Yeah it's true pareho kami.

We came home late again at maraming dala.

The day before the camping, nag alala ako kasi biglang nagbago ang rules. May mga siniset na mga rules to follow.

"Kuya, may update ako regarding the rules ng camping." Nakikinig lang siya sa akin.

"Bawal daw magdala ng sasakyan, lahat daw intact sa bus, para sabay sabay lahat. Para daw makapag interact kami sa lahat ng kasama, sa camping site lang tayo magkanya kanya or by group." Nabahala talaga ako kasi di siya sanay sa maraming tao at baka bigla na lang mag beast mode.

"Okay no worries;" yun lang sabi niya. Sana this camping will turn out good, I admit I'm excited na makasama siya sa ganitong event.

Camping day. Kasama namin sa bus ang mga kaibigan ko pati mga plus 1 nila.

"Cadley buti napasama mo yan?" Tanong ni Chelsea sa akin, she knows about Kuya.

"Siya ang nag volunteer eh. Yung kasamahan namin sa bahay sana isama ko, siya nalang daw para ma relax siya."

Magkatabi kami sa upuan. Tahimik lang ako pero ang mga kasamahan ko maingay lahat.

Malayo ang byahe kaya nagdala ako ng mga kakainin sa byahe.

"Kuya you want some?" Sabay bigay ko sa kanya sa kakanin na binili ko sa canteen kanina, my favorite.

He just opened his mouth, it means gusto niyang magpasubo. Oh my goodness, nahihiya ako pero wala naman nakatingin sa amin kaya sinubuan ko na. Alam kong namula ang pisnge ko sa hiya.

Di ko alam kung paano ko kakayanin ang susunod kung palagi kaming ganito..so close. Pero ako lang yata ang nagbigay ng malisya sa bawat kilos ko. Everyone here knows na magkapatid ang turingan namin.

"If you want to sleep just sleep in my shoulder. Matagal pa ang byahe;" bulong niya sa akin na naghihikab kasi malamig ang aircon. Tumango lang ako

I guess I will just enjoy this whole camping trip, while he is still in good mood. I don't know kung kailan lang ito maglalast.

By that nakatulog ako na may ngiti sa labi, thinking kasama ko siya dito.