Hate Me Not

Chapter 20 Assault

Jacko

“Jacko, maganda ata ang gising mo ngayon ah.” Nakangiting saad ni Manang Fe sa akin as i walk down to the kitchen. May hinahanap ako sa cupboard. Nagtataka ako kung bakit niya nasabi yun.

“Bakit mo naman nasabi yan Manang Fe?” But though i feel so light and great this morning when i woke up.

“Kasi kanina ka pa nakangiti. Di tulad sa nagdaan na kadalasan nakasimangot ka sa umaga. Siguro may magandang nangyari kagabi noh?”

“Huh nakangiti ba ako?” Patay malisya kong sabi.“ We just attended same old party Manang nothing’s special.” Baliwala kong wika para di humaba ang usapan.

“Oh marami bang nakipagsayawan kay Cadley dun sa party?” Nangungunot ang noo ko sa tanong niya.

“Bakit naman may makisayaw sa kanya Manang?”

“Sympre napakaganda kaya ni Cadley kagabi, impossible naman na walang nakakapansin sa kanya.” Sabi ni Manang while preparing the table for breakfast. Tiningnan ko lang siya.

“Walang pwedeng magsayaw sa kanya dun Manang, bawal pa sa kanya ang isayaw.” Naiinis kong sabi at umupo na sa mesa. Matagal na siya sa amin kaya parang pamilya ko na siya.

“Ah kaya pala kasi binabakuran mo siguro.” Di ko nalang siya pinansin.

“Pakitawag si Cadley Janice para makapag almusal na at aalis na kami.” Utos ko sa isang maid na nakikinig lang sa amin ni manang.

“Wala si Cadley Jacko maagang pumasok kasi may project pa daw siyang tatapusin ngayon para masubmit niya mamaya.” Di ko alam kung bakit nawala ang gana ko bigla. Manang serve me the food.

Nasa office na ako doing some works when i remembered last night. I can’t help to smile. One of the sweetie’s things ever happens to me. I can’t explain what just happen.

I can’t even believe i open up that episode of my life to her. For years i tried to hide inside of me, because i will be breaking whenever i remember those time but now it becomes bearable.

“Sir may meeting ka with Mr Alvares at Rock’s grill restaurant around 11 this morning.” Disturbo ng secretary ko sa aking day dreaming.

“Ok Rena thank you;” I see her looking back at me na may pagtataka sa mukha. I don’t understand this people why they are having this weird look on me.

Pagdating ko sa meeting place, andun na si Mr Alvares waiting for me. Then we started our agenda.

The food is being served while we are having our conversation when lunch time hit.

When i saw their food, it looks yummy and appetizing in my eyes. Suddenly Cadley’s image flicker in my mind.

Tinawag ko ang waiter.

“Do you accept order and delivery here?” Inquire ko sa kanya.

‘Yes sir, may delivery po kami.” Masayang wika niya.

I feel glad. I want Cadley to taste this food as well. I order some dish in their menu and deliver it to her school. For sure pagdating dun timing lunch time na nila.

Cadley

“Cadley, may naghahanap sayo sa labas;” sigaw ni Chelsea

“Huh, sino ba ang naghahanap sa akin?” Tanong ko at lumabas ng room. Wala na kaming klase sa last subject pero may tinatapos lang kami before pupunta ng canteen to have lunch.

“Ikaw si Ms Cadley de Rica mam?" Tanong ng isang delivery boy.

"Yes po, bakit po?" Nagtataka kong sagot kasi wala naman akong inorder para may maghanap sa akin na delivery boy.

“May pagkain na pinadeliver sir Jacko para sa inyo. Nasa restaurant siya kanina may ka-meeting at pinapadeliver niya ito sayo para di ka na daw lumabas.” I was shock, it never happens before na i-invite ako sa pagkain lalo na magpadeliver ng food.

Pinapasok ko ang delivery boy sa room para ipasok ang pagkain kasi marami, dito nalang kami kakain ng mga kaibigan ko.

“Wow ano yan?” Nagkagulo ang mga kaibigan ko. “Wow food, kanino galing?” Tanong ni Libeth.

“Sa Kuya ko, may meeting daw sa restaurant nila at nagpadeliver sa akin para di na ako lumabas ng lunch.”

“Wow bumait ata Kuya mo ngayon, himala;” comment ni Chelsea.

“Baka naman bumabawi lang sa mga masasakit na salita sayo.” Di na lang ko nagsasalita. Since marami naman kasya sa aming lahat kaya pinagsaluhan nalang namin.

“Thanks talaga Cadley masarap. Mapuntahan nga ang restaurant na yan masarap pagkain nila.” I just smiled at them. Bihira lang ako makapanglibre sa kanila pero ako palagi nilang nililibre.

Masaya ako sa progress ng buhay ko ngayon. Nag-uusap na kami ni Kuya, sana tuluyan ko ng mabago ang damdamin niya para kay papa at sa akin. Sana he will forget his hatred towards papa.

“Cadley pwede ka bang mag extends ngayon hanggang closing? Kulang tayo ng tao;” paki-usap ni manager sa akin while on duty. Medyo busy ang cafe ngayon kasi Friday.

“Sige po mam walang problema.” Sanay na ako mag OT.

Kapag Friday and Saturday until 11pm kami mag close, okay lang naman kasi walang pasok sa school kinabukasan di ko kailangan maagang gumising. Maraming customer pumapasok sa cafe kaya naging busy kami.

Jacko

As always late naman akong nakauwi ngayon. Naging busy sa office maraming tinatapos na trabaho.

“Jacko, di mo ba kasama si Cadley?” Bungad agad ni Manang ng makita niya na ako lang mag-isang umibis sa sasakyan.

“Huh, di pa ba nakauwi si Cadley?” Taka kong tanong coz it's already late.

“Di pa eh, hinihintay ko nga. Akala ko magkasama kayo.”

“Its already 10:30 ng gabi Manang, bakit di ka nagtext sa akin agad para madaanan ko siya dun?” Frustrated kong sabi sa kanya.

“Eh akala ko kasi magkasama lang kayo kasi ilang beses na sinasama mo siya paalis at pauwi.”

“Sige balikan ko siya dun sa trabaho niya. Minsan ba Manang nakauwi siya ng ganitong oras sa gabi?”

“Oo minsan kasi overtime daw siya, closing nila kapag Friday ay 11pm. Baka nasa trabaho lang yun, kadalasan sa Friday yun nag e-extend.”

Kaya binalikan ko siya agad. Di ko alam pero kinakabahan, di ko alam na minsan pala umuuwi siya ng ganitong oras.

When i reach the café, it was already close. Mas lalong dinumbol ako ng kaba.

“My God Cadley where are you?” I keep calling her phone but it's out of coverage.

I drive slowly while looking the area, tahimik na ang lugar. I keep driving until the main road.

May nakita akong 3 guys na sa daan, parang may pinagkaguluhan. I am about to pass them pero may nahagip akong familiar na figure. Binuksan ko ang window to see it clearly. I heard a voice asking for help and it's Cadley.

I stop the car immediately near them with loud smash.

“Parang awa niyo na, tulong?” Rinig kong takot na boses ni Cadley. Biglang nagdilim ang aking paningin at isipan.

I take my stainless bat and hit the guy near me.

"Aray;" sigaw ng lalaking na una kong nahawakan at nakahandusay agad sa sahig.

“Putang-ina, sino ba yan, isturbo.” Sabi ng isang lalaki na nakajacket na nakadagan na kay Cadley. I hit him in his head and fall down in the ground.

“Putang-ina kayo. Matagal ko ng iniwan ang trabahong ito, pero makapatay ako uli kung kinakailangan." Dagundong ang boses ko sa buong lugar sa sobrang galit, all of them are in the ground.

Sinipa ko sila isa't isa. Nawala na ako sa sarili, lalo na nakita ko si Cadley sa nakalagpak sa kalsada. Nagdilim ang aking paningin.

"Kuya;" sigaw niya trying to get up. “Kuya tama na yan;” rinig kong sabi sa mahinang boses ni Cadley.

“Please tama na, baka mapatay mo sila.” Sambit pa niya na naiyak at niyakap ako ng mahigpit sa aking likuran para matigil ako sa kabugbog sa tatlong lalaki.

May narinig kaming siren ng police papalapit sa aming pwesto.

"Sir anong pong gulo dito, may nareceive kaming tawag na may babae daw na hinaharas ng tatlo lalaki." Wika ng police na papalapit sa amin.

“Sila. I want them to be rot in jail.” Nag-abot ang hininga ko sa labis na galit at malakas na pintig ng aking puso.

"Sa presinto nalang tayo sir para makapagsampa ng kaso." Wika ng pinaka-head at pinagdadampot ang tatlong duguan ang mukha at ulo.

Cadley

"Ano po ba ang nangyari miss. Bakit napunta ka dun sa lugar? Tanong ng police. Pinablotter namin ang nangyari at sinampahan ng assault, harassment and attempted rape. Nakakulong na ang tatlo sa selda ng police station.

“Galing po ako ng trabaho, closing ako ngayon. Wala na kasing sasakyan na dumadaan sa area ng pinagtrabahuan ko kaya naglalakad ako papunta ng main road baka makakuha ko ng taxi or motorize na pampasahero."

“Kaano-ano mo ang lalaki na tumulong sayo? Tanong pa ng police, kasi babae yung tumawag sa amin kanina.

“Kuya ko po, hinanap niya daw ako ng di pa ako nakauwi ng bahay.”

Nakita ko si Kuya sa isang sulok, alam ko nagtitimpi lang siya. First time ko siyang nakita na ganun kagalit. Ang mukha niya, parang papatay ng tao.

At alam kong galit na galit di siya sa akin ngayon. For sure babalik na naman kami sa dating turingan namin. I know anytime bubuga na naman siya ng mga masasakit na salita sa akin.

After the interrogation na file na ang blotter.

Lumabas ako sa police station. Nakita ko si Kuya naghihintay sa labas, nakayuko at nakasandig sa sasakyan niya. Nakapark ito sa may madilim na part. Natatakot akong lumapit, ang kaba ko mas grabe pa nong pinagtangkaan ako ng mga lalaki.

"Kuya;" mahina kong wika. Nagtaas siya ng mukha and looks at me. At bigla nalang niya akong niyakap ng mahigpit.

I was shock with his gestures. I am expecting ng mga masasakit na salita at galit na mga tingin mula sa kanya but it never happen. Instead he gives me a comforting hug and it did me make me happy.