"Kailangan mo ba talagang umalis?"
Bahagyang kumunot ang noo ko nang dumungaw sa ibaba. Naroon si Celine, nakabilad sa katirikan ng araw, ang mga mata ay nagmamakaawa.
Bumuntong-hininga ako at bumalik sa inaakyat na puno ng mangga. Nagpasungkit kasi si Mama dahil nangangasim daw ang dila. Ilang minuto ko ring inani ang mga bunga pero nang makababa ay naroon pa rin si Celine.
"Oy! Paki bigay nga sa loob, Julie. Nasa kusina si Mama..." Pumaswit ako sa isang bata.
Kaagad naman itong tumakbo at dinampot ang inabot kong isang plastic ng mga mangga. Now that I didn't have anything else to do, I finally turned to Celine.
Her almond-shaped eyes widened a bit before approaching me. Nagpunas muna ako ng pawis gamit ang bimpo.
This girl was once my girlfriend, but that was already a long time a
