Kabanata 71

2639 Words

I hugged him tight. Ilang minuto akong nakayakap sa kaniya kaya nang marinig ang mumunti niyang mga tawa ay sumama ang aking tingin. His lazy eyes was gentle against the marring on my forehead. "Walang nakakatawa," I said. "I'm sorry..." he sobered up. "It's just that this is supposed to be happy day. I finally gave you the necklace and the ring. Yet you're hugging me and you're crying." Napanguso ako, pinipigilan ang pag-irap. I was really sad from earlier. I still was. Kaya lang... maaaring tama nga si Mickey. Bakit na lagi na lang siyang tama?! "Please...I don't want you to cry. This is a special day for us." I bit my lips. Nagpaubaya na lang ako dahil wala rin naman akong magagawa. So, I hugged him again, tighter this time and allowing myself to revel in his warmth. Humagod kaag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD