Doll Cage

KABANATA 33

Kabanata 5 - Ikot ng Kapalaran

Narating nila ang condominium unit ni Stone. Kahit kating-kati si Adelaida na hawakan ang lahat ng bagay na nakikita niya'y nanatili siyang kalmado. Sinundan niya ang lalaki habang naglalakad ito papasok sa isang building.

"Oh, Stone!" bati ng isang gwardiya kay Stone. Tinignan nito ang dalagang si Adelaida. "Himala yata at nagdala ka ng babae. Sina Sanchez lang palaging nakatambay sa condo mo!"

"Are they here?" tanong ni Stone.

"Oo, kakarating lang din nila," sagot ng gwardiya. "Saan ka ba nanggaling? Wala ka naman sigurong duty ngayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayunpaman, tumango ito at inabot ang kanang kamay. "Naku iha, may asawa na ako't anak."

Ano bang pakialam ko? Isip ni Adelaida ngunit hinawakan pa rin ang palad ng gwardiya. Pinikit niya ang mga mata. Akmang babngayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayuginoo!" sigawngayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayu ni Adelaida. Binalak niyang basahin ang nakaraan ng gwardiya ngunit hindi natuloy dahil sa kapangahasan ng lalaki.

"Women should not just touch anyone's hand, especially a guy," mahinahong sagot ni Stone. Hinila niya si Adelaida palayo. "Napagkakamalan kang malandi dahil ang lalabas sa mga bibig ng mga tao ay ang mga bagay na nakita nila, anuman ang storya sa likod ng bawat larawang nasaksihan. Do you get it?"

"Gusto ko lang namang malaman kung ang abilidad ko ba ang may problema o sadyang hindi ko lang mabasa ang nakaraan mo," nagpipigil ng inis si Adelaida.

"Ilang beses ko bang sasabihin sayo, Adelaida? Wala ka na sa henerasyon mo. You are in a century of judgmental society," sabi ni Stone. "Kailangan mong magpaka-normal, kahit hindi. Hindi bulag ang mga tao, at kung ipagpapatuloy mo ang ganiyang katangian ay malalaman nila ang pagkatao mo."

Natahimik si Adelaida sa narinig. Hinila siya ni Stone papasok sa isang elevator. Nang magsara iyon, napakapit si Adelaida sa gilid nang bigla itong gumalaw.

"Diyosmeyo!" usal ni Adelaida. Napapikit siya. Para sa kaniya'y isa iyong supernatural na pangyayaring gawa ng henerasyong ito. 

"It's just an elevator, it takes us up," kalmadong sabi ni Stone. Napasimangot si Adelaida. Hindi niya naiintindihan ang ibang mga salita ng lalaki ngunit kahit papaano'y alam niya naman ang wikang Ingles.

"Maaari ko bang hawakan ang iyong kamay?" tanong ni Adelaida. 

"No."

"Gusto ko lang basahin lahat ng nalalaman mo tungkol sa henerasyong ito upang hindi na ako magiging isang ignorante," sabi ni Adelaida. Inabot naman ni Stone ang kaniyang kanang kamay sa babae.

Nang hawakan ito ni Adelaida, nagliwanag na naman ang kanilang magkadikit na palad. Ipinikit ng babae ang kaniyang mga mata at nakaramdam ang lalaki ng kakaibang daloy ng kuryente sa kaniyang braso, na para bang hinihigop ng babae ang lahat ng lakas nito.

Nang bumukas ang elevator ay binitawan na rin ni Adelaida ang kamay ng lalaki. Nagbago ang timpla sa mukha ni Adelaida. Kung noon ay parang namamangha siya sa bagong kapaligiran, ngayon ay parang sanay na siya at walang pakialam sa dinadaanan.

"Do you know the way to my condo?" tanong ni Stone. Nauna kasing maglakad si Adelaida na para bang kabisado ang tinatahak na daan.

"Oo, nabasa ko sa isip mo," sagot ng babae. Namangha naman si Stone sa sinabi nito kahit hindi niya ipakita sa mukha niya. 

Huminto si Adelaida sa harap ng pintong makikita sa pinakadulo ng hallway. Imbis na kumatok ay hinarap nito si Stone. "Lima silang nasa loob. Naririnig ko sila. Mukhang sila rin ang kasama mong pumunta sa kumbento, hindi ba?"

"Sila nga," sagot naman ni Stone. Alam nito kung anong nais sabihin ng dalaga. "Don't worry, I won't tell them about you or where we came from."

"Mabuti naman at nagkakaintindihan tayo," wika ni Adelaida. Umatras ito upang padaanin ang binata. "Buksan mo ang pinto ng iyong tahanan. Sabihin na lang natin na ako ang iyong pinsan mula sa malayong isla."

"Ditto."

Pinihit na ni Stone ang doorknob. Pumasok ang lalaki. Sumunod naman si Adelaida na kahit nabasa na ang isip ng lalaki ay hindi pa rin mapakali sa maaaring sumalubong sa kaniya, lalo na't sila rin ang mga taong nakakita sa kaniyang naging anyo noong nasa kumbento siya at binalak niyang tapusin ang paghihirap niya.

Nang makapasok, unang napansin ni Adelaida ay ang modernong disenyo ng tirahan nito. Kulay itim ang mga haligi nito at puti naman ang dingding. Kulay-abo naman ang sahig nito na gawa sa baldosa. May mga upuan rin ito na hindi gawa sa kahoy at mga libro na nakalagay sa isang istante ng mga aklat.

Nasa sahig ang limang magkakaibigan at naglalaro ng jackstone. Kahit walang nanunuod ng telebisyon ay umaandar ito. Gustong lumapit ni Adelaida sa mga maliliit na mga taong sumasayaw sa telebisyon ngunit naalala niyang ang bagay na iyon ang panibagong radyo ng mga modernong Pilipino.

"Oh, Bato! Ang aga mong umuwi ah," sarkastikongsalubong sa kaniya ni Claude. Hindi naman sumagot si Stone. Napatingin anglahat sa babaeng kasama nito. "Wow chix! Saang karagatan mo nabingwit?"

"She's my cousin, sinundo ko siya mula sa terminal," sagot ni Stone. Kumunot naman ang noo ni Sanchez.

"Saan ba siya galing?" tanong ng babae.

"Sa Davao."

"Kung ganun, ba't wala siyang dalang bag?" tanong ng mahinhin na si Franche. Napakamot naman si Adelaida.

"May sarili akong bahay dito," sagot naman ni Adelaida. Napalingon naman si Stone at tinaasan ito ng kilay ngunit binalewala siya ng babae. "Bibisitahin ko lang ang pinsan ko dito."

"Ah," sagot naman ni Claude. Kumislap ang mga mata nito habang nakatingin kay Adelaida. "Anong pangalan mo, binibini?"

"Ako si Adelaida," magalang na pakilala ng babae sa sarili niya. Naalala niya ang mga kakaibang modernong pangalan ng mga kabataan ngayon kaya dinugtungan niya ang pakilala. "Maaari niyo akong tawaging Adel."

"Hi, Adel!" bati sa kaniya ni Chloe. Tumayo ito saka inabot ang kamay na may maliit na tattoo na isang paru-paro. "I'm Chloe Emia. Nice to meet you."

"Kinagagalak ko ring makilala ka," sagot ni Adelaida at tinanggap ang kamay nito. Nang magkadikit ang palad nila, nagulat si Adelaida sa isang di malinaw na imahe na biglang pumasok sa isip niya. Agad niyang nabitawan ang kamay ng babae.

"Are you okay?" nag-aalalang tanong sa kaniya ni Chloe. Tumango naman si Adelaida kahit masakit pa rin ang ulo.

"Ako naman si Franche Sulleza," pakilala naman ng mahinhing babae. Inabot nito ang kamay ni Adelaida at muli na naman itong nagulantang sa panibagong imaheng biglang pumasok sa isip niya. Hindi iyon malinaw ngunit pamilyar iyon kay Adelaida.

"It's my first time hearing about Stone's relative so I'm grateful meeting you," nakangiting sabi ng isang lalaki. Inabot nito ang kanang kamay. "I'm Fred Apolinares."

Masama ang kutob ni Adelaida sa kamay na iyon ngunit tinanggap niya pa rin. "Masaya rin akong makilala ka."

"Ako si Claude Mediana," malaki ang ngisi ng lalaki habang inaabot ang kamay. "Nice meeting you, chix. May boyfriend ka na ba?"

"Stop being a playboy and be mature, will you?" saway sa kaniya ni Chloe.

"Grabe, nagtatanong lang naman! Sorry po, kamahalan!"

Nang tinanggap ni Adelaida ang kamay ng lalaki, hindi siya makapaniwala sa unti-unting bumubuo sa kaniyang isipan. Ilang beses niyang pinilig ang ulo upang alisin iyon ngunit nakakintal na ang ideyang iyon sa memorya niya.

"Ako naman si Sanchez," pakilala ng isang babaeng nagmumukhang masungit. Hindi nito inabot ang kamay.

"Grabe, ang bastos mo naman Sanchez! Ipakilala mo buong pangalan mo!" sigaw ni Claude at humalakhak. Tinignan siya ng masama ni Sanchez. "Naturingan ka pa namang pambansang bayani!"

"Ako si Rizal Sanchez!" inis na sigaw ng babae. Kinuha niya ang unan sa sofa at inihagis iyon kay Claude. "Masaya ka na ha?!"

Humalakhak naman ang magkakaibigan sa asaran nilang dalawa. Hindi makapaniwala si Adelaida sa nasasaksihan. Unti-unti siyang nilalamon ng katotohanan.

"A-Ako nga pala si Adelaida Leonardo," pakilalang muli ni Adelaida sa sarili at inabot ang kamay kay Sanchez. Isang kamay na lang at makokompirma ni Adelaida ang hinala. Isang imahe na lang at lilinaw na kay Adelaida ang lahat.

Itinaas naman ni Sanchez ang kaniyang kamay at inabot ang kamay ni Adelaida. Nang magdikit ang kanilang palad ay napaatras si Adelaida sa realisasyon. Tinignan niya ang mga mukha ng mga taong kaharap niya.

At gaya ng nakatakda, wala siyang takas sa ikot ng kapalaran.

-

ngayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayungayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayungayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayungayon, diba?"

"I just went somewhere," sagot ni Stone.

"Ganun ba, edi pumasok ka na't magpahinga," sabi ng gwardiya. Tumango si Stone at hihilahin na sana si Adelaida nang bigla itong huminto at tumingin sa gwardiya.

"Sandali," sabi ni Adelaida at lumapit sa gwardiya. Nagtaka naman ito sa kilos ng dalaga. "Maaari ko bang hawakan ang iyong palad? May gusto lang akong malaman."

Nagulat ang gwardiya sa sinabi ng dalaga. Gayu