CHAPTER 8

5000 Words
Nakapahirap ng gulong napasukan ko, tila isang kontratang hindi alam kung legit o power trip lamang ni Sir Michael. Buti sana kung kompanya ang inaalok nito? Naguguluhan ako sapagkat napakahirap tanguan ng ganitong kasunduan, kahit sabihing makisig o guwapo ang binata'y buhay pagkadalaga naman ang nakataya. ‘It's a big no-no!’ ‘Ngunit paano ang bahay Leah? Paano si Tiyang Berta?’ I was torn between my dignity and responsibility, eventhoughI have a huge admiration to Bebe Mich but still, I don't have the guts to jerk anyone. How could I accept, that I will be an accomplice and would play the role of being his temporary fiancé'? KASALUKUYANG nasa kusina at naghihiwa ng ipangsasahog sa nilulutong ulam ngunit sa kasamaang palad wala roon ang aking konsentrasiyon sapagkat hanggang ngayon iniisip pa'rin ang marapat gawin sa kontratang ibinigay ng binata. Isa sa mga hindi ko maintindiha'y kung bakit ako ang gumagawa ng mga bagay na sadyang si Nana Guring ang nakatoka. Matapos mangyari ang naturang insidente'y humingi nang bakasyon ang matanda kaya ang siste, naiwan sa'kin ang pag-aasikaso sa kusina katulong ng isa sa mga stay-out cook sa mansiyon. Napansin ko rin ang pagiging aloof ng ilang mga kasamahan dahil ayon sa mga 'to, sinabihan daw sila ng binata, marahil ang rason ay may kaugnayan sa iniaalok na kondisyon ni Sir Michael kaya’t halos dili kibuin ng mga 'yon. ‘Tss!’ ‘Hindi man lamang bigyang hustisya ng binata ni hindi pa nga nagsasabing oo wala na kaagad pagpipilian?’ ** "Consider your problem solved. Thank me in advance my dear fella!" Iyan ang huling kataga ng kaibigang si Xavier bago naisipan ang mga dapat gawing hakbang upang isakatuparan ang planong kumuha ng magpapanggap na nobya. Kasalukuyang nasa loob ng library at naghihintay ng magandang sagot sa inaalok na proposal. I'm not expecting someone that would definitely out of my league, of all people she's the least I expected. I admit that I leveled down my taste or morale' when I arranged some f*****g proposal for this lucrative play. This is such a f*****g insane scheme and I dunno' if it'll work but I'd rather stake some million bucks just to thwart my mother's idea of f*****g marriage. Two days after the incident. "Napag-isipan mo na ba ang ino-offer ko?" anas ko matapos kuhanin ang mainit na kapeng inutos sa dalaga. ‘I did these things with purpose cause' we're almost running out of time and I badly needed her f*****g answer!’ "S-sir, ano po kasi..ahm ano.." "I'm asking if you f*****g made up your mind.” Iritadong untag sa dalaga. "H-hindi ko pa po napipirmahan kasi..." Walang sabi-sabing nailapag nang padarag ang tasa sa mismong mesa na sadyang ikinagulat ng babae. "Dammit! FYI miss, let me just remind you that you were the one who beg for this not me! Be my fake fuckin' woman or rot in jail?" I may sound so desperate but f**k' I really do. "S-sir, maawa ho kayo sa'kin. M-mayroong isang araw pa upang mapag-isipan ang-" pinutol ko ang nais sabihin ng dalaga. "I only gave you three days but be sure that you will not disappoint me with your choices cause' your mishap would be my pleasure. Now, leave." seryosong pahayag dito. Doon naputol ang malalim na iniisip nang umupo ang dalaga sa nakalaang bakanteng upuan para lamang sa mga bisita ngunit hindi pa man nagsasalita ngunit mukhang ikatutuwa ko ang resulta. "What can I do for you, Miss Martinez?" "Yung tungkol ho sa inaalok niyo s-sir, ano po... a-ano po kasi.." "Look, I'm so busy just spill it out." Bumuntong hininga ng malalim ang babae bago muling nagsalita. “Iyong i-isang milyon ho bang presyo t-totoo?" nanginginig nitong saad. I sarcastically smiled because this lady in front of me is a f*****g proof that all women are goddamn materialistic and gold diggers. ‘She's an innocent opportunist, huh?’ Tama akong hindi niya matatanggihan ang perang nakasaad sa dokumento. "Of course." matipid kong sagot. "N-napirmahan ko na po." saad ng dalaga habang nakayukong tila nahihiya. Marahan inilapag ang dokumento sa'king harap. "Good, Ms. Martinez. I’ll tell you the full details of this proposal later." "K-kailangan ko lamang po t-talaga ng malaking halaga para sa nakasanglang bahay namin sa probinsiya ngunit hindi po ako tulad ng nasa isip niyo." "You don't have to explain, anyway I'm not asking. And I know that you cannot refuse the offer. Ang isang milyon ay isang milyon at alam nating dalawa na hindi mo kayang kitain ang ganoong pera sa pagtatrabaho lamang sa mansiyon. It's a win-win situation, miss." Akmang tatalikod ang dalaga ngunit naisipan kong tawagin uli' upang ibilin ang unang plano kapag nagkataong pumayag siya. "Ready yourself for tomorrow." Tinapunan niya 'ko ng malamlam na tingin bago marahang tumango at tuluyang nagpaalam upang lumabas ng library. ** 'Hindi man lamang bigyang hustisya ng binata ni hindi pa nga nagsasabing oo wala na kaagad pagpipilian?' ‘Pwe!’ ‘Ano Leah pahusti-hustisya ka pang nalalaman ayan nilunok mo lahat ng sinabi mo!’ Naibunton ang pagkainis sa sarili sa mga hinihiwang sibuyas na kung tao lamang siguro ang mga ito'y kaninang-kanina pa tadtad ng saksak dahil sa nararamdamang kawalang pag-asa sa natanguang sitwasyon. I chopped the crying condiment just to hide my grievances behind. "Bakit kasi ang baho baho mo, ha?" I feel so nuts asking the onion about their smell. Bahagyang inamoy ang horrible na sibuyas hanggang sa makaamoy ng kakaibang aroma. Amoy na hinding-hindi mo makakalimutan. ‘So, pati ikaw nag-peperfume na, ha?’ tukoy sa sibuyas. "What the f**k are you doing?" napapitlag ako sa kung sinong bumulong sa likuran. Marahas lumingon upang mapagsino ang nasa likod ngunit mabilis ang mga sumunod na pangyayari sapagkat bahagyang sumayad ang labi ng binata sa labi ko dahilan sa biglaang paglingon dito. Halatang nagulat ang binata at maging ako'y halos mangamatis ang mukha sa hiya. "S-sorry po." napakagat sa ibabang labi. Maya-maya'y bahagyang natauhan ang binata na siyang unang nakabawi. "Gusto ko lamang ipaalam na isa sa mga araw na darating ay lilipat ka sa unit ko. I already fixed everything right before we talked about this." seryosong saad ng lalaki. Tumango lamang ako upang mawala ang hiya sapagkat kung pagmamasdan ang binata'y hindi naman naapektuhan sa kaninang nangyari. 'Leah, wala sa kaniya 'yon sa dami nang labing sumayad o baka nga mas grabe pa sa iniisip mo, kaya chill lang!’ "Okay then, if you're done with that be ready and come with me after lunch." "S-sir?" "Don't look at me that way we just have some things to do." "T-tayo may gagawin, s-sir? Sir, ah, h-hindi ko pa po handang isuko si Bataan. Just let me t-think about it. P-pero kung pipilitin niyo ko baka--." He frowned. "What the heck are you trying to say? We're just going somewhere! Anong Bataan pinagsasabi mo?" ‘Shemay kalamay sisbumbay! Dirty minded fool ka kasi Leah! Buong akala ko nagyayaya siya?’ Hindi nagawang hintayin ni Michael ang mga nais isagot sa halip ay basta nalamang tumalikod ang binata saka umiling-iling habang kumukuha ng juice sa ref. ‘Assumerang frog napansin ka lamang dahil sa kabaliwan mo!’ I just faced palm. Kitang-kita ang ka-sexyhan at kakisigan ng future husband ko mula sa malayo. Nakasuot ito ng dirty white sando habang hakab ang kaumbukan sa kanyang skimpy black boxer short. ‘This man is a certified multiple morning breakfast for women.’ ** Natataranta ako kung anong uunahin dahil baka tumawag na ang binata mula sa labas kaya kailangang magmadali ngunit ang problema'y ano sa mga damit ang dapat isuot kung sakali. ‘Hindi ako makapagdesisyon ng maayos!’ ‘Leah, tama na kaartehan kung anong mayroon pagtiyagaan!’ Bahagyang sinipat ang kabuuan sa maliit na salamin, halatang bagong ligo sapagkat pumapatak pa ang tubig sa buhok. I prefered my hair long up until the new adulating stage hit me, never used any chemicals on it similarly from food with no preservatives added but only natural ingredients. Halos lahat yata nang laman ng maliit na durabox ay naikalat na sa gulo ng isipan. ‘Anong susuotin mo, Leah? Ito o ito? Hindi mas bagay yata ito? Kung maghubad kaya ako ay 'wag baka matulala siya! Grrrr tama na 'to!’ Kinuha ang isang blusa na sadyang ipinamana pa nang butihing tiyahin noong magdidisi-otso pa lamang. Kahit isang taon ang lumipas ay walang nagbago sa pigura kaya't hindi problema kung ito ang napiling isuot. Maya-maya, matapos makahanda'y kumatok ang isa sa mga kasamahang si Jenny at ayon nga rito pinatatawag ako ng binata. Habang kasabay ang kasamahan sa paglalakad patungong main door napansing hindi masyadong kumikibo ang babae kabaligtaran noon o 'di kaya tapunan man lamang ako kahit simpleng pagbati. I have to get used to it because' these are just some of the consequences being in this kind of dubious proposal. Samantala,tuluyang nakalapit sa binata na kasalukuyang may inaayos sa kotse habang nakatalikod at bahagyang nakayuko dahilan upang hindi makita ang matinding pagtitig sa kanyang sexy butt at yummy curves. ‘Maniac alert 2.0!’ Hindi kaagad nakahuma nang mahuli ng binatang halos tunawin ang puwet este si Bebe Mich sa mga tagusang titig ko rason upang medyo maging mailap ang mga mata nito. 'I'm literally blushing right now, I was caught in the middle of looking his perfect gluteus. Hindi ka man lamang nagpaalam na haharap ka--Gosh!' "Are you ready?" "O-opo, Sir." "That's it?" he closely looked at me from head to toe as if there was something wrong with my outfit. Miski ako'y sinipat ang sarili sa damit na suot. What's wrong with my outfit? I was wearing faded jeans, color fuchsia doll shoes and my favorite top which was bought by my aunt, well it's a sponge bob tees with the touch of prisoner's color. ‘Animalistic approach, right?’ "Pangit ho ba, sir? Aba'y teka magpapalit ho ako-" "No need, we're getting late. We have alot of things to fix though I just thought you are going to a festival because you're amazingly colorful." habang pigil ang tawa ng binata. Lumulan kami sa magarang kotse ni Sir Michael ngunit bago pumasok sa loob biglang sumagi sa isip kung ano nga kayang pakiramdam kung totoong fiance' ng binata? Magiging gentleman ba 'to o di kaya ipagbubukas ng pinto habang nakaalalay sa'yo? In fairness, ang sosyal sa loob ng kotse ni Sir Michael. "Let's go?" Binuhay ng lalaki ang makina saka mabilis kinabig palabas ng mansyon upang baybayin ang daan patungo sa kahabaan ng EDSA. Medyo nagkakaroon na'rin ng ideya sa ilang mga lugar sa Maynila kaya't hindi na masyadong ignorante sa mga nakikita. Minuto ang lumipas bago lumiko ang sasakyan sa daan kung saan tanaw ang mga nagtatayugang gusali. Hindi ko maipikit ang mga mata sa nakamamanghang istruktura habang inaalala ang mga panahon kung saan unang dinala ng kaibigan sa lugar na katulad nito. It's in Makati. Ipinasok ni Bebe Mich ang kanyang kotse sa parking ng golden mall. Bakit golden mall? dahil ang mga salamin at ilang mga disenyo'y literal na kulay ginto. ‘Orayt, yayamanin ang mga tao rito, Leah!’ Naunang bumaba ang binata ngunit hindi man lamang ako hinintay, walang pakialam at basta na lamang lumakad papasok sa loob. Pero wala akong pake' kung ganyan ang lalaki dahil hindi ang atensiyon niya ang pinagkakaabalahan sa ngayon. Halos lahat yata ng bagay na makikita mo sumisigaw ng karangyaan maging mga trashbin color gold? Baka pati basura o wrapper ng mga pagkain gawa sa isang libo. "Will you close your mouth, lady? You look dumb." irap nito. "S-sorry." Hindi maikakailang suplado ang binata. Samantala, muling nagpatuloy si Sir Michael sa paglalakad hanggang sa pumasok ang lalaki sa isa sa mga shop habang walang imik na sumunod dito. May ilang mga nakadisplay na souvenir items habang ang iba'y nakasabit sa isang stall sa gilid. Napukaw ang atensiyon sa mga keychain dahil nakamamangha ang klase ng disenyong mayroon ang mga ito. ‘Ang gaganda naman ng mga keychain!’ Sinipat ang isa sa mga 'yon ngunit muntik mabitawan ng makitang hindi biro ang nakalagay sa price tag. ‘Holy shookt!Limang libo para lamang sa isang key chain? Si Bill Gates ba gumawa ng mga hinayupak na display na 'to? Aba'y mas mahal pa sa cellphone at laman ng wallet ko ang presyo? Kung hoholdapin ako mas uunahin yatang ibigay ang bag kaysa sa keychain!’ Naputol ang pagrereklamo sa isip nang lumabas ang binata matapos bilhin ang ilang mga kailangan sa naturang shop. Jusko' hindi man lamang naghihintay o di kaya magpa-abisong tapos na siyang bumili. Napakabilis maglakad ng binata tila hindi napapansing mayroong kasama. Kaya heto kandahaba ang leeg sa hingal kakahabol, sunod sa likuran ng lalaki hanggang sa biglang tumigil dahilan upang mabangga ang nosebridge sa likod ni Bebe Mich. ‘Kainis!’ Huminto ang amo sa harap ng isang salon, halatang mamahalin base sa ilang mga gamit sa loob. Ang istilo'y isang boutique na may extension ng beauty services ang naturang shop. Ang mga clients ay halatang maykaya sa buhay, may nakita rin akong celebrities ngunit dahil kasama ang binata'y kailangang kumilos ng naaayon sa ganda. Sayang gusto ko pa naman sanang magpa-autograph kay Anne Curtis. Pumasok si Sir Michael sa mismong loob saka mabilis dinaluhan ng isang mala-diyosang beki, literal na diyosa dahil sa kanyang kutis at kung titignang maigi'y mapagkakamalang manika dahil sa natatanging ganda. "Mr. Ayala, it's so nice to see you in my humble salon. What can I do for -" "Stop the stirring Den, I need you to fix this girl." Lumipat ang tingin ng beki sa kinatatayuan pagkatapos ay nirikisa ang kabuuang ayos ko. She formed her lips an "O" then suddenly smiled. "What do you want me to do with your mi lady." "Spare me Den, she's not my girl. You could do anything you desire just bring out the best look for her. I trust you with this case." he said. ‘They are talking about me as if I'm not in front of them and those alien conversations or either language they have is duh!’ "She's an excellent project and a beautiful disaster. I'll assure you that this lady will become the most prettiest in town and-" ‘Whatever!’ "Then do it." matipid nitong litanya. Hinatak ako ng diyosang bakla paupo sa isang swivel kaharap ng malaking salamin habang ang binata'y palabas naman ng salon. "T-teka, sir! A-anong gagawin ko rito? Uy, sir!" tawag ko sa lalaki ngunit tinapunan lamang ng seryosong ekspresyon bago tuluyang lumabas. Nilibot ko ang mata sa ilang mga naroon na sadyang nakatingin sa'kin dahil sa eskandalosang pagtawag sa binata dahilan upang bahagyang makaramdam ng hiya sa mga ito. "C'mon, young lady—sit here." anang beki saka kinuha ng naturang bakla ang gunting at brush at akmang ilalapit sa buhok ko. "Teka miss, anong gagawin mo sa buhok ko!" "Chill, just call me Mamita Den. Don't worry my dear I'm going to make some magic on you, so just close your eyes and relax." Napapikit ako ng mariin na halos gustong maiyak dahil sa ginagawa sa buhok na kailanman hindi gustong ipagalaw magmula noon. Ang tanging naramdaman ko na lamang ay ang bawat gupit na ginagawa ni Mamita Den. ‘Lagot ka sa'kin Michael Ayala III, sayang ang mga panahong ginugol ko upang mapahaba lamang ang buhok! Sayang ang shampoo at conditioner na binili mula noon maging ang ilang gugong inilagay ni Tiyang Berta para sa ikakakapal nito!’ ** Habang naglalakad kanina hindi ko mapigilang mainis sa kainosentihan ng dalaga. To the extent that she was acting really strange yet I'm thinking if how will she move with some f*****g poise in front of my kinsfolk? Hindi ko alam kung may igaganda pa ang dalaga sa ayos at mga pormahang provincial style. ‘What the hell am I thinking when I chose that girl as my fake f*****g fiancé'? Maybe, this is the perk of being an asshole man!’ Kasalukuyang namimili ng ilang mga damit na susuotin ng dalaga para sa nalalapit na pagpapanggap. Iniwan ko sandali ang babae kay Dennise upang ayusan sapagkat hindi ko maihaharap ng ganoon ang ayos o itsura nito. ‘Napakabaduy!’ Ilang oras na ang nakalilipas ng iwanan ang dalaga sa salon ngunit hindi ko mapigilang mainis sapagkat hanggang ngayon hindi parin tinatawagan ng baklang 'yon. I roamed around for about an hour or so. Hindi na 'ko makatiis kaya't nagpasyang bumalik sa naturang shop ngunit biglang natigil ng mag-ring ang phone hudyat na tapos na ang pagsasa-ayos sa dalaga. ‘Are they done?’ Dali-daling tumungo sa salon at bumungad ang nakangiting beki. "Where is she?" "Just a second, Mr. Ayala. You'll see her in no time." "I can't waste another hour for this Dennise for f**k sake." iritadong saad ko. "It will take only a second, honey." Padarag akong naupo sa isa sa mga bakanteng upuan sabay hablot ng ilang magazine sa table. ‘She told me it was done f**k ang daming pakulo!’ Bumilang nang ilang minuto ng tumikhim bahagya si Dennise mula sa'king kinauupuan. "Mr. Ayala, I want you to meet my special project for today." dinig ko mula sa beki. "How's my master piece, honey?" anito. ** "It's-okay." tipid na sagot ng binata. Ngumisi lamang ng makahulugan ang bakla bago binalingan ng tingin. "Don't listen to this man, you aren't just fine cause' you so look dashing, honey." bulong ni Mamita Den. Hindi ko alam kung sinong paniniwalaan sa dalawa ngunit ang malinaw sa'kin balewala ang buong maghapong pag-upo sa harap ng salamin dahil sa natamong reaksiyon mula sa binata. I feel like nothing or nobody and twa's damn hurtful. "Charge it to my black card, Den.” "No problem, Papa Mic.” malanding turan ng bakla. Halatang nasayahan ang bakla sa presyong katumbas ng serbisyong ginawa dahil sa pagsasa-ayos ng aking itsurang wala na yatang kapag-a pag-asa. "And you- let's go." pasupladong anito. Panandaliang humarap kay Mamita saka umusal ng pasasalamat sa nagawa ng beki. Mamita never disappointed me when she told me to close my eyes cause' right now I feel so pretty, although Michael doesn't utter any praises but in one way or another I knew that he appreciated it even just a bit. "Salamat Mamita, nagustuhan ko po." "No worries honey, that's my job. You should be here regularly with your man just promise me that." kinindatan niya. "Leah, make haste, we're in a hurry! I couldn't waste any f*****g time." singhal ng binata sa labas. "Go on dearie, remember you're dashing so held your head high and chin up!" Mabilis akong nagpaalam sa magandang beki. Napakagaan ng loob ko rito kahit ilang oras lamang kaming nagkasama'y kaagad siyang nakapalagayan ng loob dahil sa angking kabaitan kumpara sa ilang mga baklang nakasalamuha noon. She cut my long hair just to give some highlight on the shape of my face then proceeded to the process of balayage. She microbladed my brows and applied a very light make-up to fit in a broad daylight, she also forced me to wear hazel brown contact lens to perfectly achieved the sophisticated aura. Habang nakasunod sa binata'y ramdam ko ang maraming matang nakatingin sa'kin lalo sa mga kalalakihang nasasalubong ngunit hindi maramdaman ang mga paghangang natatamo sa iba sapagkat iisang tao lamang ang nais makakita sa mga pagbabagong nangyari. Nauunang maglakad ang binata na parang pinalalabas nitong isa lamang akong alalay o taga-sunod sa lahat ng tunguhin ni Michael sa mall. Susko' ang hirap maglakad lalo na sa suot na sandals. Mamita, chose this uncomfortable wardrobe! I'm wearing white tattered short and an animal daring top plus the red high pumps. "Could you go faster?" he irritably muttered. "Y-yes, Sir." Nagmamadaling tinawid ng binata ang parking upang sumakay sa nakaparadang sasakyan, hindi na naman niya nagawang maghintay o alalayan man lamang ako papasok sa loob. kapagkadaka'y nagsalita ang lalaki pagkaupo-upong pa lamang nito. "I made up my mind. You have to vacate on my unit possibly today." seryosong saad ng binata. "P-pero, sir?p-paano po ang mga gamit ko?" "No worries about your stuff. It'll be there early tomorrow." Matapos karakang magpasya ang binata'y kinabig ang sasakyan sa ibang daan marahil patungo sa nasabing unit ng lalaki. ** ‘One word I can describe with this place? It's astonishing!’ Napakalaki nang lugar ng lalaki kung susumahi'y parang isang bahay na mayroong tatlong kwarto. Ang bawat sulok ay sumisigaw ng yaman lalo sa entrada ng penthouse. Ayon sa binata'y sa guest room daw ako tutuloy habang nasa kabila naman ang kanya. He also gave me latest android phone then gradually saved his number. "You'll be staying here in awhile but one more thing you must remember, Miss Martinez. Don't give any f*****g information or details to anyone you will meet in the future cause' we have to hide your identity. Are we clear?" Tango lamang ang tanging naisagot sa binata. He taught me how to use mostly of his appliances from washing machine up to some automatic devices all over his place. When or where to use the remote of this, of that... gosh! nakakatanga ang bahay niya, sumisigaw lang naman ng katamaran sa dami ng dapat pindutin. Miski pagbukas ng ilaw o kung anupaman. Sir Michael gave me some of his credit cards, ATM, centurion cards and even cash which I will be using for buying some necessities. " H-hindi ho ba kayo titira rito, Sir?" "Nope. I have to stay at Corinth because' my relatives will be there in no time probably this month that's why I'm telling you all these things, understand?" "Opo.” Madaming ibinilin ang binata bago magpaalam ngunit sa dami ng mga iniutos niya ang tanging hindi ko malilimutan ay ang sinabi ng lalaki bago siya tuluyang umalis. Halos kiligin ang ugat, sakong at batok isama mo narin maging bunbunan kung nag-eexist pa sa ulo. "If you need anything don't hesitate to call me." "Aalis na po ba kayo?" "Yeah, it's getting late just don't forget to lock the door." Biglaan ang naramdamang lungkot ng mga oras na 'yon ng malamang aalis na ang binata't maiiwan na lamang akong mag-isa sa bachelor's pad. Ngunit ng akmang isasara ang pinto'y biglang nagpahabol ang lalaki nang mga salitang tagos hanggang bone marrow. "By the way, I forgot to tell you..." "A-ano po iyon, sir?" "You look beautiful." I was jaw dropped and didn't bother to say anything. ‘Was it me? Or did I just overhear it?’ "Well I have to go. Bye!" Matagal ng nakaalis ang binata ngunit nanatili ang epekto ng kaniyang mga salita. ‘Did he just say I'm beautiful? Holy mother of cow—Gosh!’ ** Halos mag-iisang linggo na ang nakalilipas magmula ng lumipat sa unit na pagmamay-ari ni Sir Michael. Inilaan ng binata ang isang kuwarto upang maging komportable raw ang pananatili ko rito. Samantala, hindi ako binigo ni Bebe Mich ng sabihin niyang dadalaw siya bago umuwi galing opisina. Na-iimagine ko tuloy ang mga napaka-imposibleng bagay tulad ng pagiging ulirang maybahay charot! ‘Sana all, di ba?’ Sa ilang araw na lumipas, sadyang nakakainip lalo kung walang mapuntahan o ginagawa. Malapit-lapit ko nang kausapin pati mga appliances ni Sir Michael. Natatakot akong lumabas dahil baka kapag sinubukang mamasyal mag-isa'y hindi na makauwi ng buhay or worst mapulot na lamang sa gilid ng kalye. ‘Knock on the wood!’ Hindi ko alam ang mga pasikot-sikot dito sa kalakhang maynila. Ayoko namang humingi ng pabor sa lalaking samahan akong mamasyal at baka isipin ni Bebe Mich pa-VIP ako. ‘Anong silbi ng lahat nang mga pagpapamake-over kung hindi rin naman makikita ng outside world?’ KASALUKUYAN akong nagluluto dahil nagbigay heads-up ang hari ng bahay hanggang ilang minuto ang nakalipas ng tumunog ang buzzer. ‘Speaking of handsome nandiyan na pala siya!’ Dali-daling binuksan ang pinto upang i-asiste si Sir Michael. "Why you took so long?" inis na bungad nito. "Sorry po sir. Mayroong lamang ho akong ginagawa sa kusina." He just smugged the side of his lips. "By the way, how are you here?" "Mabuti naman po, ahm sir kumain muna po kayo nagluto po ako ng hapunan." Imbis tumungo sa kusina'y dumiretso nang upo ang binata sa mahabang sofa habang sapu-sapo ang kaniyang sentido tila gustong iparating na pagod na pagod dahil sa katatapos lamang na trabaho, kaya imbis guluhi'y hinanda na lamang ang kanin at ulam sa mesa. ‘Bebe Mich ko kain na tayo—Charot!’ "S-sir, nakahanda na po ang hapunan. T-tara, kain na po tayo." Hindi man lamang kumilos o sumagot ang binata kung kaya sinilip ang ginagawa nito. Hindi ko mapigilang makadama ng awa sa ayos ni Michael sapagkat nakatulog pala ang lalaki siguro sa pagod dahil sa mga gawaing nakaatang dito. Gulo ang kanyang necktie samantala, nakabukas ng bahagya ang kanyang polo. Hindi malaman kung paanong paglapit ang gagawin sa kasalukuyang natutulog, gigisingin ko ba o pagpipyestahan lamang nang mga mata ang biyayang nasa harap. ‘Leah, maghunus dili ka! Hindi gawain ng isang dalagang pilipina 'yang mga kahalayang nasa utak mo!’ Hindi pa yata nakakakain ang binata kaya nanaig sa'king malanding sistema ang gisingin si Sir Michael dahil bukod sa maraming batang nagugutom hindi rin magandang magutom ang lalaki dahil baka pati ako kainin niya. ‘Sounds nice!’ ‘Leah, stop it?!’ Nagpasyang lumapit sa tabi ng binata saka bahagyang sinundot ang braso ngunit wala ni isang reaksiyon galing sa lalaki. "S-sir?" Ni walang tugon si Michael. Hindi ko mapigilang pagmasdan ang kanyang mala-anghel na mukha at kanyang mala-adonis na pangangatawan. Marahil matutunaw ka sa mga bisig ng binata kung swerteng mayakap ka o di kaya bulungan ng mga sweet effin' nothings. "Napaka-guwapo mo talaga alam mo ba 'yon, ha? Kahit siguro buong maghapon kang nakabusangot I still crush you pa rin; Kawawa ka naman dapat mayroong nag-aalaga talaga sa mga katulad mo. Hay, willing victim naman ako sir, basta just call my name and I'll be there waiting for you/. "Where's the dinner?" anito habang matamang nakatingin. "S-sir, kanina pa ho ba kayo g-gising? "Nope. Sorry, naka-idlip ako." ‘s**t Leah! Baka narinig ka sa kagagahan mo! Nakakahiya ka talagang babae ka! Isa kang hampas diyosa alam mo ba 'yon, ha?’ Nasa hapag ang lalaki habang maganang kumakain ng inihandang ulam. Bukod sa effort ay hinaluan ko ng pagmamahal ang lahat ng niluto kaya hindi nakapagtatakang magustuhan ni Sir Michael ang mga ito. "Don't you just watch me over there come join me." "H-ha? Ako po ba, Sir?" "Edi sino pa? Bakit may iba ka pang nakikita bukod sa'ting dalawa?" "W-wala naman po. A-ang ibig niyong sabihin may multo po rito?." nahihintakutang litanya sa binata. Hindi sumagot ang binata ngunit gumuhit ang nakakalokong ngiti animo may nalalamang kababalaghan patungkol sa penthouse. Muling sumubo ang lalaki saka tumitig ng medyo matagal bago nagsalita. "Depende sa gusto niyang pakitaan, pero 'wag kang mag-alala hindi siya nananakit; minsan nga nakakatabi ko pa sa pagtulog." he crawly smiled. Walang sabi-sabing napaupo ako sa tabi ng binata kahit nakakahiya dahil ang pinaka-ayokong usapan ay mga kababalaghan o takutan, swear duwag talaga ako kahit noong mga panahong kasama ang tiyahin na madalas nagkukwento ng mga kakaibang elemento sa probinsiya. "Naku Sir, ‘wag naman ho kayong manakot!" "Hindi kita tinatakot at anong mapapala ko kung tatakutin kita?" Rumehistro sa mukha ang kaseryosohan dahilan upang mas maging aligaga ang kilos hanggang sa bigla na lamang namatay ang ilaw. ‘Brownout? Yung totoo?’ Napatili ng wala sa oras at halos mabasag ang esophagus dahil sa sobrang takot kaya hindi maiwasang kumilos nang 'di naaayon. Dali-daling napakapit sa kung saan at halos mangiyak-ngiyak sa dilim. Gustuhin mang i-compose ang sarili ngunit nahihirapang pigilan ang hagulgol. Ayokong makakita ng kahit anong nakakatakot na bagay lalo't mag-isa lamang sa unit ng lalaki! 'Susko bakit ngayon pa kung kailan naman walang choice kundi tumira sa mga ganitong lugar. Mahigpit ang aking yapos habang mariing nakapikit lalong hindi maidilat ang mga mata dahil baka kung anong makita sa dilim. Ilang minuto ang nakalipas saka bahagyang binuksan ang mga mata, napansing may liwanag na ngunit ang mas nakakuha ng atensiyon ay ang ayos namin ni Sir Michael. Nakakandong sa binata habang nakayakap ang braso sa leeg nito. Daglian nakaramdam ng hiya't parang gustong kumawala ang lahat ng dugo sa butas ng katawan sa sobrang bango ni Bebe Mich animo naliligo ng pabango. "Puwede kana sigurong bumitaw, Miss Martinez" "Ay! Ah, eh s-sorry po, sir." Maya-maya matapos ang hapunan, napansin ko Sir Michael na nag-aayos nang mga gamit niya. Teka uuwi na? Paano 'ko? Hindi pa rin mawala-wala sa isip ang mga sinabi ng binata tungkol sa multong gumagala sa penthouse. ‘Pakshet baka tumabi sa'kin mamaya!’ "It's getting late, I have to go Leah. Just lock the door and don't let anyone enter my unit without my permission" "Sir, baka naman? Uuwi na ho ba talaga kayo?" "Of course, why?" "Eh kasi sir..." ‘Por dios por santo! Hindi na ba talaga magbabago ang isip ni Bebe Mich?’ "Don't be too gullible 'cause ghost is just an urban story. Tinatakot mo lamang ang sarili mo, Leah." Tumungo ang binata sa entrada mukhang hindi na kayang pigilan ng kapangyarihan ang kaniyang binabalak na pag-alis. Tiyak hindi ako makakatulog sa mga word tripping ng lalaki. ‘I’m about to cry!’ "Sige po sir, kung hindi na magbabago ang isip ninyo." "Did you really believe that? " Tumango ako ngunit hindi mapigilan ang nangingilid na luha sa gilid ng mga mata dahil sa takot datapwat hindi inaasahan ang mga sumunod na pangyayari sapagkat sinapo ni Bebe Mich ang pisngi saka pinunasan ang namuong luha sa mga mata. I've felt the ticklish sensation inside my paunch though I tried to act normal not to bring any awkward moment for what he just did. "Will you stop crying? I’m just teasing you. Don't worry it won't happen again. By the way, I have to go just take care," using a cuddle tone. Panandaliang natigilan o ni hindi namalayang matagal na palang nakaalis ang lalaki. Hindi ko malaman kung anong magiging reaksiyon dahil sa ikinilos nito. ‘Did he just made some haptics through my face? Ayoko talaga sa mga ginagawa ni Sir Michael! Baka tuluyang maging aliping sagigilid ng dahil pag-ibig.’
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD