Tears In Everything

Chapter 8

"Tears from Past"

"Mamu.Are you in doubt?I will sign this contract I mean proposal to save our business from those cruel and ruthless Tyra."sagot ko sa kanya.

"Of course.Hindi natin alam kung sino talaga si Kathrina de Villa.I also don't know if we can trust her.Hindi natin siya nakita in person I mean without mask.What if magkasabwat sila ng mga Tyra?"my mother answers.

Sa bagay,they don't know who is Kathrina I mean me.I want to tell them the truth but marami kasing mga tao I don't want to cause trouble or mess around.

"Yes,ma'am.You don't know who is miss Kathrina but so far na nakasama ko siya,she's kind-hearted.Actually the Tyra's Group of Company is the greatest rival of De Villa's Group of Company."sabi ng assistant ko.

Maaasahan din talaga ang assistant ko kahit di kami ganon ka close.Napansin kong nagiging okay na ang pakiramdam ni mama.

"Really?Okay,sign the proposal now Cloe"she said.

Ibinalik ko ang tingin sa papers then I remove the cap of the ballpen and I started from dot.

......In 3.....

........2.......

........1.......

Napirmahan ko na ang proposal and this is the start of my game with those cruel and ruthless tyra.The Tyra won't know na pinaikot ko na ang mga buhay nila sa kamay ko.

"Thank you.It's nice meeting you,Miss?"tanong ko sa kanya.

"Miss,Alice."

"Ah,okay"

Tumayo na kami at nagshake-hands.I smile at her and she does the same thing.Pagkatapos nong shake hand lumabas na ang assistant ko.For sure my mother will ask many things.Pero napatunayan ko naman na sa ngayon dapat nila akong pagkatiwalaan.

"Cloe,buhay si Crystel?"tanong ni mama.Mama nalang ang itatawag ko sa kanya."Pero pano nangyari yon?"

"Of course she does"i answer.

Napansin ko na mas lalong naguluhan si mama sa sinabi ko.My G nadulas na talaga.Pano ko to babawiin ulit.Lumapit sa 'kin ng bahagya si Max so I step backward.

"So alam mo?!Pero di mo sinabi sa 'min na buhay ang kakambal mo?"tanong ni Max.

Ano na ang gagawin ko?I can't tell them the truth pero pano ko nga babawiin 'yong sinabi ko.I think...Lumakad nalang ako patungo sa upuan ni Cloe at umupo.I guess I have an idea.

"No,wala akong alam sa kakambal ko.What I 've mean is of course buhay siya dahil nandito ako.Kung ako yon so hindi ko sana alam na magkakaroon amtayo ng pirmahan."i lied.

"Kung ganoon puntahan na natin si Crystel."sabi ni mom.

Lumakad na kami papalabas ng Library at Gallery.Napansin ko na malalim ang iniisip ng lahat.Lahat na nakakita sa 'kin nagtaka.Maybe dahil alam nila na Cloe's in the hospital and she's still unconscious.

"Love"napatigil ako sa paglalakad."Okay ka lang?Are you happy na nandito ang kapatid mo?Baka kasi malunod ka sa lalim ng iniisip mo."

"Mamaya na Max.Wala pa akong ganang makipag-usap ngayon.I want to be quiet."sabi ko.

I know that sounds weird but for sure maiintindihan niya yon.What if he will think that I hate my sister now as Cloe.Magtataka sila for sure.

"Sa'n ka sasakay?With your parents or with me?"sabi niya.

"Sa 'yo nalang.We need to talk."

He really loves my sister a lot.Sana ganyan din si Luka pero pagbalik ko kailangan ko ng makipaghiwalay sa kanya.He only uses me for his reputation and his second girlfriend.Alam kung may second siya but I don't care na.I will soon have a better one.

Pumunta na kami sa may garahe.Hinawakan ni Max ang kamay ko and I feel his concern for my sister.Kung ako ang nagiging girlfriend ng lalaking to.I will sacrifice everything di lang siya mawawala sa 'kin.I will love him forever.

Dinala niya ako sa kotse niya.Napansin ko rin na kanina lang sila tahimik.Sigurado ako na masayang-masaya sila dahil nagbalik na ako.As of now,di ko muna yan papansinin.

Binuksan niya ang pinto ng kotse at sumakay na ako.Magkatabi kami.Actually,i don't know how to tell him the truth pero I need to grab this oppurtunity para di na siya masasaktan pa.

............

He drive the car kasunod sa van ng mama at papa ko.He's not just careful,maiintidihin din siya.

"Max?I need to tell you something."sabi ko sa kanya.

"Ano naman yon?I'm ready to listen"sabi niya na nagpapatunay that he's gentleman.

"I lied"sabi ko.

Naku!Ano kaya ang iisipin niya na may iba si Cloe?No!No!No.Ano naman ang sasabihin niya.Sorry,i didn't mean to tell him.

"May iba ka?"tanong niya.As expected.

"Wala,hindi ako to."sabi ko.

"Alam ko.Kanina pa kita napansin na iba ang kilos.Iba sa Cloe dati.Pero sana ikaw nalang siya.Tapat at mapagmahal.Mahal na mahal mo ang pamilya mo kaya nagagawa mo lahat para lang sa kanila."sabi niya na ikinaluwag ng aking damdamin..

"Salamat Max ngunit pagkatapos nito kailangan ko ng umalis ulit dahil may kailangan pa akong taposin.Magkikita din tayong muli."sabi ko.

"Ngunit kailangan mo akong tawaging love or-"

"Ax.Ax ang madalas na itawag ni Cloe sa 'yo."pagputol ko sa sinabi niya.

He deserve a girl na magmamahal sa kaniya ng boung-bou.A girl that is ready to fight for him pero hindi ako yon because I am a liar.

"Pano mo nalaman?"he asks.Of course magiging curious siya.

"Matagal ko ng sinubaybayan ang family ko including you dahil boyfriend ka ng kapatid ko.Lahat ng ginagawa niyong lahat nalalaman ko.That's how powerful and influential am I"sagot ko.

............After Some Minutes.........

Nakarating na kami sa hospital kung sa'n naka-confine ang kapatid ko.Hindi kami nagdalawang isip na pumasok.The doctors that is assigned to care Cloe stare at me pero binalewala ko silang lahat.Who cares.

Nakarating na kami sa room ni Cloe.

"Mamu,I want to talk with Cl-Crystel alone.Ako lang mag-isa."sabi ko.

Buti nalang pumayag ang parents ko.I open the door at pumasok na.I see her damaged face again.I feel so sorry for what happened.

"Cloe,hindi ako namatay nong araw na kinidnap ako.Yes,nakidnap ako pe-pero may pulis na nagligtas sa 'kin."sabi ko habang nagsimula ng bumagsak ang mga luha ko.I want to stop it but I can't help it.Hindi ko kayang pigilan.

"Actually,inampon ako ng nga de Villa.Then may isang batang babae na kasing edad ko na wasak na wasak ang mukha.I told my second parents to change her face like mine or i-under plastic surgery ang mukha niya.At successful ang operation.Isang gabi lang yon.Sorry.Sorry kung pinagtangkaan kitang palitan kasi wala ka na eh.Nagkalayo tayo.I want to feel that you're always here for me.Sorry.Di ko sinasadya."*sobs*

"Pinasok ng mga masasamang loob ang mansion ng mga de Villa at nakapagtago ako ngunit natangay siya ng mga yon.Ang duwag ko kasi tulad nong araw na iniwan kita kay tito at tita.Ang mas masakit pa,hindi ko man lang siya maipagtanggol tulad nong nangyari sa 'tin nong mga bata pa tayo."

"Nabaril siya habang niraid ng mga pulis ang hideout ng mga taong yon.Ang sabi ng mga pulis Crystel Lavillant daw ang palagi nitong bukang bibig.So siya ang napagkamalang ako.Siya ang nailibing niyo hindi ako.Sorry kung di ako agad nagpakilala.Ayaw ko lang kasi na may mawala pa sa mga taong mahal ko."

"Nong 17 years old ka pa kung naaalala mo.Ako ang nagbigay sa 'yo ng happy birthday flower at chocolate kasi yon ang dream mo di ba?Pati nong debut,ako rin ang nagpadala ng gift na manika at picture mo.Hindi ko gustong iwan ka pero duwag kasi ako."

Narinig ko ang katok ng pinto mula sa labas ng silid.Maybe it's your doctor.Sana magiging okay ka.I open the door quickly at nakita ang isang doctor.

"Miss,we need to operate her face right now para naman mareconstruct natin agad ang mukha niya."sabi ng doctor.

Hindi siya nagtaka na magkamukha kami baka may sinabi na sina mama at papa I mean they explain everything. i wipe the tears from my eyes.Nilipat na rin siya at itinulak ng mga doktor ang kanyang hinigaan patungo sa surgery room.

"Cloe,anak,everything will be fine.Your sister will be okay.Kailangan lang nilang i-reconstruct ang mukha ng kapatid mo.You don't need to worry."my mama said.

Gusto niya sigurong maging okay ang pakiramdam ko.I can't stop from crying.I am really disappointed kasi hindi ko siya pinasundan ng kahit sino just to protect her.Everything becomes useless.Gustong-gusto kong sabihin sa kanila ang totoo.That will be my next step.

"I hope so Mama.I won't let anything happen to her again.And if may mangyari man na masama,dapat di sa kanya.Dapat sa 'kin."sabi ko then sobs.

They hug me including Max.Ngayon ko lang naramdaman na may karamay at kakampi ako.I really feel like there's a hope in every morning that will rise.

_______________________