Chapter 9

1241 Words
"Show Herself" I don't want to become ruthless,usurp and cruel.That's how I feel when kasama ko sila.Kahit gusto ko silang protektahan.Mang-aagaw na ang tingin ko sa sarili ko.How dare am I right?But as long as, my family's life is on risk i'll never hesitate to take the one last chance to protect them and so everything will be fine. ______________________________ ............After 1 Hour........ Bumili ng makakain si Daddy para sa 'kin pero si Mamu lang at si Max ang kumain.I don't want to eat. ...........After 4 Hours....... The operation is successful according to the doctor so we decide to leave.Lumabas na kami sa hospital kasi we need to take a rest.We're so tired because of the meeting and crying for my beloved sister. "Cloe,sa'n ka sasakay sa van ng mom mo o sa kotse ko?"tanong niya so napatingin ako sa kanya. His eyes.I see that he's already hopeless na magiging okay na silang dalawa.Ano kaya ang problema nila?Base on what he has said kanina while I am with him,he thinks that Cloe has an affair. "I'll go with you"sagot ko so he won't feel that again. Lumapit sa 'min si mama.I think she notice na hindi Love ang tawag sa 'kin ni Max. "Cloe,Max.Magiging okay din ang lahat"sabi ni mama the she enters the van. Sumakay na rin ako sa kotse ni Max.He drive the car kasunod pa rin sa kotse ng parents ko. "Max,may affair ba si Cloe?"i directly ask him. "Oo,meron.Sinubukan ko ng alamin kung sino but I always failed.Di ko alam kung bakit.Am I a bad guy para magsuffer ng ganito?"sabi niya. "I see.Ganyan na ganyan din ang boyfriend ko.Nagdecide na nga ako na hiwalayan siya.I will also know kung sino ang mga kasama niya sa trip niya." Nasa daanan lang ang tingin niya.I don't know if he's absent minded na so mababangga kami sa isang puno then sabay kaming mawalan ng malay and My G,makikita ko ang kapatid ko.Cut. ..........After....... ..........Home..... Nakarating na kami sa bahay ng parents ko.Our house is same as before pero mas maganda na kaysa sa dati.Maybe,Cloe won't destroy the house because she wants me to be back and I am here already. "Welcome Home self."sabi ko bago bumaba sa kotse. I slowly open the door then nakita ko agad ang maliit na tanim na palagi naming nilalaro ni Cloe.Siya talaga.Lahat ng ala-ala ni Crystel I mean me ay nandito pa.Lahat as in lahat. Pumasok na ako sa gate at di ko napansin na dumating na rin pala sina mom at dad.Fucos ko ang bahay ngayon.Pumasok na ako sa loob.Nakita ko ang mga upuan na ganon pa rin. "Cloe,are you okay?"tanong ng mom ko. Kung sasabihin kong Oo magsisinungaling na naman ako pero pano ko ba sasabihin na hindi.I don't even know how to tell them the truth.I will just say na hindi ako sa Cloe.For sure magagalit sila dahil di ko agad sinabi at ang signature ng kapatid ko,ginaya ko.Pwede nila akong sampahan ng kasong forgery. "Na miss ko lang ang bahay na 'to."sabi ko. I know na magtataka sila but this is my only way to tell them the truth. "Dito ka palaging tumira.Wait I don't understand pano nangyaring na miss mo ang bahay?"tanong ulit ni mom while standing. Lumakad ako patungo sa may picture frames.I see my picture before kaming pumunta kina tito at tita.My memory of that incident is still fresh kahit ang tagal na non.I still can't forgive myself and that uncle and aunt. "Mama,I don't know how to tell you the truth pero I will just say na hindi ako si Cloe.I am the real Crystel.Ma ako to."sabi ko saka hinarap sila. Actually,hindi ko alam if convincing ba ang ginawa ko para maniwala sila sa totoo.Nakita ko rin ang pagka curious niya sa sinabi ko. "If ikaw si Crystel ibig sabihin si Cloe ang na-aksidente?!"sigaw niya. "Opo"sagot ko. My tears start to fall.I can't help it.Naiiyak ako dahil hindi ko akalain na magagawa ko to sa kanila.Nanloko ako ng sarili kong pamilya.My parents,my sister at pati na ang mga tao sa loob ng Library at Gallery. "Bakit mo to nagawa sa 'kin?!"sigaw niya ulit. "Tita,she has the point naman eh.May dahilan kung bakit nangyayari ang mga bagay-bagay.Yes,tita.Naniwala ako nong una ko siyang nakita because she act like Cloe pero tita ginawa niya yon para sa inyo.It is because she loves you a lot."si Max na ang sumagot. Lumuhod na lang din ako sa harapan ni mama.I need to say sorry para sa mga kasalanan na nagawa ko sa kanila.I can't believe na ganito pala ang magiging reaction nila pag nalaman nila ang totoo. "Bakit?Sa anong dahilan?"tanong ni mama habang umiiyak. "Mama,sorry po talaga.Di ko po sinasadya.Ayo 'ko lang kasing makuha ng mga tyra ang gusto nila.Ayaw ko rin na mawawala kayo ulit.Ito lang din ang aking magagawa para sa inyo" Lumapit sa 'kin si mama at niyakap niya ako.Siguro napatawad na niya ako ng ganoon ganoon lang.Hiyang-hiya naman ako sa sarili ko.I feel very ashamed.I can't look straight at them kahit kay Max. "Okay lang anak.Okay lang.Wag kang mag-alala tutulungan ka naming lahat."sabi ni mama. So mas lalo akong naiyak.Nag-group hug kaming lahat.Napagaan nila ang pakiramdam ko kaya mas lalo akong umiyak. "Tahan na anak."pagpatahan sa 'kin ni mama. Pinunasan ko ang mga luha ko at saka huminga ng malalim.Pinilit kong ngumiti sa harap nila kahit hirap na hirap pa ako.I'll be positive this time so everything will work according to plan.Yes,this is part of my plans.Ginawa ko itong parte ng plano ko because I know i'll be weak if kaharap ko ang family ko and they will feel disappointed.I also know I can't help it.Kaya ang mga pangayayaring to ay konektado pa rin sa plano. Kumalas na ako sa pagyayakapan namin.I feel their love for me again.Ang gaan sa pakiramdam na may mapagsabihan ka ng totoo. "Anak,I know na masakit para sa 'yo ang mga nangyari pero pa'no ka nakaligtas?Sino ang nilibing namin?"tanong ni papa. Ito ang wala sa plano ko malay ko ba na tatanongin niya pala ako but i can explain it without giving a clue sa kanila kung sino ang tinutukoy ko. "Mama,papa,she's a friend.Wasak na wasak ang mukha niya.I can't even explain it.So napagdesisyunan ko na ibigay sa kanya ang mukha ko.Tinulungan din ako ng second parents ko para sa plastic surgery. .............. 'yong bahay na tinutuluyan ko ay pinasok ng mga masasamang loob.Nakidnap nila siya and they accidentally killed her.Siya ang nilibing nyo.Hindi ako."sagot ko. "We're so glad na nandito ka na ulit anak."sabi ni mama. Ngumiti nalang ako ulit kasi alam ko na hindi ako pwedeng manatili ng matagal dito.Of course,it is very difficult for me na iwan sila ulit but a very perfect time will come para magpakilala na ako ng maayos. "Mama,papa......... ..... Right after this,kailangan ko ng umalis but I promise makikilala niyo na ako ng maayos pagdating ng araw."sabi ko sa kanila. "Ibig sabihin aalis ka ulit?"my mother is really disappointed sa sinabi ko.Of course di pa niya naiintindihan kung bakit. "Oo.Pero kunti nalang,matatapos ko na ang kailangan kong taposin.We will live together."sabi ko. Sino ba naman ang di malulungkot sa pangyayari sa buhay naming family.Of course malulungkot kami pero everything is useful naman.Hindi masasayang ang mga sakit,luha at effort na binigay namin para sa family namin.We will fight until the end. __________ Kala niyo ending na no?Hahaha.Joke lang.Maraming pang mangyayari na kailangan niyong abangan.Ibig kung sabihin marami pang chapters ang kailangan niyong hintayin.16 more chapters.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD