Chapter14
1535 Words
Escape
Sheena.
Grabe,hanggang ngayon nasasaktan pa rin ako sa mga nangyayari,feeling ko ang sama kung kapatid.
Wala naman akong ibang hinangad kundi ang kabutihan ng kapatid ko.
Maaring meron pa ding hindi naniniwala sa mga kwento ko pero yon ang totoo,naging gahaman na din ako habang tumatagal akala ko ok lang yon.
Hindi ko na naisip si Shaira kung ang ano ang nararamdaman niya.
Noong una talaga puno ng inggit at galit para sa kanya ang puso ko.
Pero noong nagkasakit siya hindi na ako nagdalawang isip na patulan yong maniac na Doctor na nag-offer ng help sa akin.
Kapalit ng katawan ko,in shock pa ako that time,kaya di na din ako nakapag-isip kung tama o mali pa ba ang ginagawa ko,gusto ko lang bumawi sa pagiging badsister ko sa kanya noon.
Narealize ko na hindi ko pala kayang may masamang mangyari kay Shaira.
Sa kabila ng lahat,isinakripisyo ko ang lahat sa akin.
Nang magamot na ang kapatid ko saka na naningil ang Doktor sa akin.
Napaiyak na lang ako,habang humahagod ang kamay niya sa buong katawan ko.
Lalo na ng tuluyan na niyang angkinin ang p********e ko.
Wala na ang tanging bagay na pinakaiingatan ko,wala na.
Pero para kay Shaira lahat gagawin ko.
Dahil siya na lang ang natirang meron ako.
Kahit noong una ay labag sa loob ko.
Pero mahal ko siya,kahit may inggit sa puso ko.
"Ate Sheenna,saan tayo magtatago?"pukaw niya sa pagbabalik tanaw ko.
"Wag ka ng mag-alala hindi kita iiwan dito,hindi na kita iiwan kahit kailan."buong pusong wika ko sa kanya.
Nagliwang ang mukha niya ng marinig ang sinabi ko.
"Salamat Ate!"
"Shai,sorry sa lahat,sorry sa pagiging bad sister ko noon. Ang totoo nyan nagseselos ako sa presence na ibinigay sayo ng mga magulang natin. Ipagdasal mo na lang na sana tantanan na tayo ni Ethan."
"Ate may dapat kang malaman!"
"What?" Ewan pero bigla akong kinabahan ng marinig ang gusto niyang sabihin sana lang mali ang hinala ko.
"Ethan asked me to marry him,para malaya na niya akong maangkin."mahina ngunit dinig na dinig ko ang bawat katagang binitiwan niya. Sabi na nga ba,nanlaki ang mga mata ko ng marinig ang sinabi niya.
Walang hiyang lalaking yon.
Pati kapatid ko idadamay pa niya talaga!
No way hindi ko hahayaang ibigay ang kaisa-isang kapatid ko.
Kailangan muna niya akong patayin bago niya makuha at magamit si Shaira.
"Bakit mo hinayaan na mangyari to Shai,hindi mo kilala si Ethan."may diing wika ko sa kanya. Maaring napakaperpekto tingnan ni Ethan sa panlabas na kaanyuhan pero napakapangit ng pagkatao nito. May malalang sakit ito na isang bagay lang ang nakakalunas at yon ang hindi ko mapapayagang makuha niya sa kapatid ko. He used me already para pati ang kapatid ko ay hayaan ko pang ipagamit sa kanya!
Napayuko siya dahil sa sinabi ko." Do you have any idea kung anong gulo ang pinasok mo,Shaira! Ethan is sick! Ethan is not normal!"kulang na lang magsisigaw ako dala ng matinding pagkainis sa mga nangyayari! That damn bastard pagkatapos akong pagsawaaan itong nakababatang kapatid ko naman ang planong gamitin! This is not happening! Hindi ko hahayaang pagdaanan ni Shaira ang mga pinagdaanan ko. Hindi!
"I'm Sorry Ate,"mahinang wika niya. Damn! Ano pa nga bang magagawa ko,nandito na to. Mag-isip ka Sheena! Pagkausap ko sa sarili ko! Mababaliw na ata ako!
"Pack your things aalis tayo ngayon na. Bago pa niya malaman na nandito na ako at may balak akong kunin ka. Nakukuha niya ang lahat ng gusto niya Shaira!" Yah,tama,wala pang ginusto si Ethan Wade na hindi nakukuha,that bastard! s**t!
Agad naman siyang tumayo para kumuha ng ilang gamit.
"Konti lang ang dalhin mo Shai,"sabi ko sa kanya.
Letse ka Ethan tama nga ang hinala ko dati,alam niya naman lahat ng oras ng sked ko pero pinupuntahan pa rin niya si Shaira at kunwari hinahanap ako.
Shit!
Alam niya na hindi ko kasama ang kapatid ko kaya hindi niya dapat ito pinupuntahan sa apartment.
Walanghiya ka talaga Ethan.
Hindi ako papayag na makuha mo si Shaira.
Hindi!
"Ok na po ba to ate?"
Napatingin ako sa overnight bag na dala niya.
Nakapabihis na din siya ng pants at shirt nakasneekers din siya.
"Ok na yan."saka na lang kami mamimili kapag nakalayo na kami mula kay Ethan.
Dahan-dahan akong tumayo at sinilip ang labasan.
Shit!
Kilala ko ang sasakyan na nakapark sa di kalayuan.
Nandito na sI Ethan.
Letse gago.
Kailangan na naming umalis.
Ethan..
Hay,para na akong ewan nito.
Ilang araw ko nang ginagawa to.
Basta nandito lang ako sa loob ng sasakyan ko,nakaupo at nagbabantay sa labas ng apartment ni Shaira.
Hindi ko na alam kung ano tong ginagawa ko,hindi ko alam kung anong meron kay Shaira para magkaganito ako,miss na miss ko na siya.
Pero lagi na lang nakapatay ang ilaw inutusan ko yong may-ari ng apartment ni Shai na icheck kung ok lang siya pero wala daw sumasagot pero sure daw ito na nasa loob lang siya.
Alam ko wala naman siyang mapupuntahan.
Lalo pat wala siyang communication kay Sheenna.
And speaking of Sheenna akala ba niya diko nakita ang pagdating niya.
Hmmm.
Nakakainis na babae,damt it.
I miss her too.
Shit ano ba tong pakiramdam na to.
Nakakainis talaga.
Grabe!
Pareho akong nag-iinit kina Sheenna at Shaira.
Ano kayang ginawa nila sa loob.
I know Sheenna itatakas niya ang kapatid niya.
Ganon na ba talaga ako kasama?
Para hangarin silang dalawa.
Ang gaganda kasi nila.
Kahit nakatingin pa lang ako sa kanilang dalawa nag-iinit na ako..
Gagong pakiramdam to.
Kainis.
Halos isang oras na ang dumaan still no sign of Sheenna.
Lagot ka talaga sa akin Sheenna,hindi talaga kita papatulugin dahil sa ginawa mong pag-alis at ngayon ipagdadamot mo pa si Shaira sa akin.
Huminga muna ako ng malalim bago dahan-dahang lumabas ng sasakyan.
Palapit na ako sa apartment ni Shaira.
Kung di sila lalabas.
Mapipilitan akong sirain ang pinto ng apartment ni Shai.
"Shaira! Open this door!"matigas na wika ko!
"Sheenna! Buksan mo ang pintong to or sisirain ko to!!"
Pero wala man lang akong marinig na kahit anong ingay buhat sa loob.
Shit!
Shaira.
Nanginig ako sa takot ng marinig ko ang malakas na pagkalabog ng pinto.
Nasa labas na si Ethan.
Nilukob ng takot ang buong sistema ko.
Pero hinila ako ni Ate at itinuro niya sa akin ang backdoor.
Tama ang backdoor.
Mahal ko si Ethan pero sa ngayon mas kailangan naming makatakas ni Ate,mas mahalaga pa din si Ate sa akin kahit papano..
"Faster Shai!"bulong ni Ate sa akin.
Halos madapa na ako dahil itinulak niya ako para makalabas na.
May inabot siya sa akin.
Ang handbag niya.
"Nandiyan lahat ng kailangan mo,promise me one thing Shaira,promise me na magiging safe ka."parang maluluha na wika ni Ate Sheena.
Hindi ako nakasagot sa sinabi niya nashock ako,anong plano niya?
Akala ko ba,tatakas kaming dalawa?
"Lets go Ate!" Wika ko sa kanya sabay hila sa kamay niya. Pero umiling lang siya.
"Umalis ka na haharapin ko na si Ethan! Kailangan mong lumayo! Away from Ethan."
Saka mas lalong lumakas ang pagkalabog ng pinto.
Parang ginigiba na ito!
"Go Shaira! Umalis ka na!"matigas na wika ni Ate.
Naiiyak na ako.
Ayaw ko siyang iwan!
Pero mukhang mababalewala ang sakripisyo niya kung pareho kaming mahuli ni Ethan.
"Oo Ate,magiging safe ako,sana ikaw din!!"mahinang wika ko. Punong-puno na ng luha ang buong mukha ko.
"Please umalis ka na!"
I have no choice kailangan ko ng umalis kung hindi pareho kaming malalagot ni Ate Sheena.
Babalik ako Ate,babalikan kita!!
Wika ko sa sarili ko habang nagmamadaling lumayo sa lugar na yon.
Sheenna.
Aaminin ko natatakot ako para sa sarili ko,pero wala ng mas mahalaga sa akin,kundi ang kaligtasan ng kapatid ko.
Agad kung sinara ang backdoor.
At nagmamadali akong lumapit sa pinto na malapit ng masira.
Sana lang nakalayo na si Shaira.
Malayo sa kahayukan ng laman ni Ethan.
"Ethan!!"
Nanginig ang buong katawan ko ng makita ko ang nag-aapoy niyangn mga mata .
Agad siyang lumapit sa akin at sinakal niya ako.
"Wheres Shaira!"malakas na tanong niya.
I can feel it,galit na galit na siya.
At baka nga mapatay niya pa ako sa sobrang galit niya.
Napaluha ako dahil halos hindi na ako makahinga sa higpit ng hawak niya sa leeg ko.
"E-Ethan!"nawika ko na lang.
Kung mamatay man ako ngayon sana lang may patutunguhan ang lahat!
Napansin niya yata na nahihirapan na akong huminga kaya agad niyang niluwagan ang pagkahawak niya sa leeg ko.
Napaubo naman ako ng tuluyan na niyang binitawan ang leeg ko.
"Dammit! Sheenna!! Where's Shaira!!!"galit na galit pa rin siya.
Hindi ako makasagot panay lang ang ubo ko ng maramdaman kung malakas niyang hinila ang buhok ko.
Napaigik ako sa sakit.
"Alam mo kung paano ako magalit Sheenna,!"sabi niya habang hila-hila pa rin ang buhok ko.
"Sorry Ethan! Hindi ko kayang panoorin na masira ang buhay ng kapatid ko!"naiiyak na wika ako.
Ramdam ko na unti-unti na niyang pinakawalan ang buhok ko.
"What make you think na sisirain ko lang ang buhay ni Shaira,huh!?"malakas na wika niya.
"Dahil sa sakit mo masisira mo lang siya Ethan,napakabata pa ng kapatid ko. Marami pa siyang pwedeng gawin sa buhay niya na hindi na niya magagawa pa once na matali na siya sayo,sayo na may kakaibang sakit!"
- Writer
