Kab 27

2956 Words

Kung namumukadkad man ang kasiyahan, kanina pa ako pinagpipiyestahan ng mga paru-paro. Punong puno ang aking emosyon. Para akong nasa tuktok ng bundok at dinaraanan ng mg ulap. Wala akong ibang maisip kung 'di ang mga araw na sasalubungin ko kasama si Juandro. My days continued to beam in the darkness. Madalas kaming tumakas ni Juandro para gugulin ang mga natitirang oras sa mga araw na nagdaan. We'd slip away and let Garbo drive us somewhere. We'd kiss while the gentle breeze flowing through our hair. We'd clutch each other's arms and run into seemingly uncharted territory while laughing so loud. Just like how the sun blooms its rays, our joy eclipsed our neverending worry. At kapag nasa mansyon naman na halos hindi na kami magkausap, lalo na kapag nasa paligid lang si Senyor Manuel. Ka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD