Dinaluhan kami nina Jezel at Aiza sa kusina. Kanina, hindi ko tiningnan ang kabuuan ni Ate Dian pero nang makita kong napakagulo ng buhok niya at ang ayos ng damit niya, nakaramdam agad ako ng awa.
"May masakit ka bang nararamdaman, Ate? Baka pwede nating ipatawag 'yung doktor?"
"No! Don't call anyone!" sigaw niya.
Nasa kwarto na niya kami ngayon at pinahiga namin siya sa sarili niyang kama.
"I'm fine here. I want to be alone for a moment," galit niyang utas ngunit dinig na dinig pa rin ang panghihina roon.
Nagkatinginan si Jezel at Aiza.
"Miss Rio, labas na muna kami," si Jezel.
Tumango ako at ako lang ang natira roon na kasama ni Ate.
"Ano? Bakit hindi ka pa lumalabas?"
I heaved a deep sigh. "Ate, may problema ba?"
"Wala! Kaya umalis ka na sa kwarto ko!"
"Kung ayaw mong sabihi
