Chapter 21
1599 Words
Blade Gascon
"I'm sorry Mr. Gascon." hintatakot na Sabi
ng secretary ko habang na nginginig ang
kamay at tuhod nito. Madaling trabaho lang
Hindi pa nito nagawa ng Tama.
"hindi na talaga mauulit, because your
fired." malamig na Sabi ko dito. Nagliligid
ang luha nito at nagbabadyang umiyak.
Pero wala akong pakialam.
"Mr. Gascon, please Wag niyo po akong
tanggalin kailangan ko pa po ng trabaho,
may sakit po ang kapatid ko." umiiyak na
usal nito at lumuhod pa ito sa harapan ko.
"wala akong pakialam, ngayon umalis kana
Bago pa kita barilin ngayon. Out!!!" bulyaw
ko dito. Dahil sa takot nito sa Banta ko ay
agad itong tumayo at kumaripas ng takbo.
Bumalik ako sa pagkaupo sa swivel chair.
Saka napahilamos ng mukha. Sure enough
the news was right they've got on TV and
News paper, I have no heart, my heart died
six years ago. Kasamang nilibing ng
babaeng pinakamamahal ko Kasama ang
mga anak ko. Mula ng malibing sila,
nagiging bato na ang puso ko, hindi na ako
nakakaramdam pa ng awa. Hindi ko
namalayan na tumulo na pala ang luha ko,
ganito nalang ako palagi mula ng araw na
nawala sila. Palagi akong lihim na umiiyak,
Labis na nangungulila sa mag Ina ko,
I have pictures of her on my cellphone.
But I know that pictures and video is not
enough. Hanggang ngayon di ko parin
tanggap na ako nalang mag isa. Simula ng
araw na iyon ay inihinto ko ang pagiging
mafia ko, at nag simula akong nag tayo ng
Malalaking malls dito sa pilipinas. pinalit ko
sa pwesto si Xander at Ngayon ay may sarili
ng pamilya kasama si nerry, si nana luring
ay kasama nito at ang nagaalaga sa mga
anak Nila. Pinahid ko ang luha ko ng
makarinig ako ng katok sa labas ng opisina
ko. Bumukas ang pinto at Bumungad sa
akin si Angelena Lee isang haft pilipina at
haft Chinese at isang model ng Beach, one
of my f**k Buddy seven years ago, three
years ago ng bumalik ito sa pilipinas galing
sa LA, palagi akong kinukulit na bumalik
kami sa dati. Palagi din itong pumupunta sa
mansion, ng walang Dahilan, ang mga
katulong lang kasi ang palagi Doon, minsan
lang ako umuuwi Doon, kapag namimis ko
ang asawa ko, kaya Malaya siyang na kapag
papanggap na nobya ko, isa lang ang
pinagbabawal ko sa mansion, walang ibang
makakapasok Doon sa kubo. Tutuparin ko
ang pangako ko sa kanya kahit wala na ito.
kung dati ay paiba Iba ako ng babae bawat
araw pero binago ako mula ng makilala ko
ang asawa ko at minahal ay hindi na ako
nag hahanap pa ng Iba, kahit six years na
itong Nawala, hindi na ako nag Hanap pa
ang tawag ng laman. I've lost my appetite, I
tried it once but my wife's face I saw on it.
Kaya simula noon ay hindi na naulit iyon.
"ako na lang kaya ang mag aapply ng
secretary mo? Araw Araw ka nalang
nagpapalit ng secretary kahit kunting
kasalanang lang ang ginawa tinanggal mo
na agad. Nakalimutan lang ang
pagpapaperma ng isang important papers
tinanggal mo na agad? " bungad nito sa akin
at pumunta sa likuran ko saka ako, hinihilot
sa balikat.
"hindi ka qualified bilang secretary, ayaw ko
Ng secretary na malandi." Sabi Ko dito na
Agad nitong ikinatigil sa pag hilot ng balikat
Ko. Pumunta ito sa harap at umupo sa tapat
Ko.
"talaga lang ha? Hanggang ngayon patay na
Ka parin sa asawa mong naagnas na, bakit
kasi hindi nalang ako Blade, nandito Naman
ako, buhay! mahal na mahal kita, bakit hindi
ka parin Nakapag move on Doon sa asawa
mong malamig na bangkay ." Inis na Sabi
nito. Agad namang nag dilim ang paningin
ko. Mabilis akong umikot sa working table
ko saka ito sinakal ng dalawa kung kamay.
Takot na takot ang mukha nito at namumula
Na ang mukha dahil sa pagsakal ko, tinaas
Ko pa ang katawan nito sa iri, kaya Nag
pupumiglas itong Maka wala sa mga kamay
Ko. Nabitawan ko kaagad ito ng makita
kung halos mangingitim na ang mukha nito,
at na nginginig na ang katawan nito.
"hindi kita pinilit paalisin sa mansion, kahit
Ang ipagkalat sa internet na may relasyon
Tayo, pero hindi ko hahayaan na pag
salitaan mo ang asawa ko ng ganyan. Dahil
Malayong malayo siya sa kumpara mung
pokpok, ngayon umalis ka sa harap ko bago
kita mapatay ng tuluyan! Alis!!! "
nakakatakot na bulyaw ko dito. Hindi ko
hahayaan bastusin ang asawa ko, dahil
lang sa pisting pag mamahal na Yan. Agad
itong kumaripas ng takbo kahit hinang Hina
ang katawan nito. Munting pa itong
matumba dahil sa panghihina ng katawan
nito, pero wala akong pakialam. Hindi ko
hahayaang pagsalitaan niya ng Ganon ang
asawa ko.
"Marvin. Mag paskil ka sa labas ng bagong
Secretary, bukas mag start ng hiring." Sabi
Ko sa manager ng mall bago Inaba ang
intercom. Hindi pa man ito Naka sagot.
Agad akong tumayo at lumabas ng opisina
dito sa mall mismo ng malaking branch.
Nasa second floor na ako ng mall ng makita
ko ang tatlong bata, parang triplets ata
Pero Yung dalawang lalaki ay pinapatahan
lang ang kapatid nito na umiiyak, nag
hahawak kamay ito, at takot na magkawala
Wala. Sa tantiya ko nasa five or six years old
ang tatlo. Lumakas ang t***k ng puso ko ng
hindi ko Alam Kung bakit. Mabilis akong
sumakay sa escalator, at hindi pa ako na
kuntinto ay malalaki ang hakbang ko para
Mabilis na makababa sa ground floor.
"hey where's your parents, and why are you
Here little angels." na nginginig ang tinig ko
Habang kausap nito hindi ko mawari ang
pakiramdam ko ng makita ko ang mga Mata
ng tatlo na katulad ng sa akin, at ang mukha
Nila, nagkakamali lang ba ako ng makita ko
ang mukha ng asawa ko sa mukha ng
batang babae, at ang dalawang kapatid nito
na lalaki ay parang batang ako? Pero hindi
pwide Yung naiisip ko, dahil kita ko mismo
sa mga Mata ko ang araw na nilibing ang
asawa ko, ng idiklara ng doctor na wala na
ito. Pero bakit parang nakikita ko sila sa
akin at sa asawa ko?
"Mr. Where lost with our mama Dalia." a boy
talk, maybe his the elders. My heart is still
pumping like crazy. Mukha pa itong
matapang at pinuprotektahan ang kapatid
nitong babae at inilagay sa likod nito banda
habang ang kamay ay nakaalalay. Kinagat
ko ng mariin ang labi ko para itago ang
ngiti. Na ngayon ko lang ulit pinapakita sa
ibang Tao.
"kuya Aston Martin Victor, his not a bad guy,
Let me talk to him, his handsome." cute na
Sabi ng batang babae kaya hindi ko na
mapigilan ang matawa, kasabay ang pag
daloy ng luha sa mga Mata ko, Aston Martin
Victor? Pangalan dapat yun ng isa sa mga
triplets ko. Nababaliw na ba ako, bakit ako
pinaparusahan ng ganito?
" ikaw naman princess Bugatti la voitor
naori, mommy always tell us that don't talk
to strangers, right?" Sabi naman ng batang
lalaki,
"Kuya Wag mo nga complete name ko, Gaya
Gaya ka talaga." inis na Sabi nito sa Kuya.
Nakita kung tumaas ang sulok ng labi ng
Kuya nito.
"complete mo nga pangalan ko eh, ang
haba, bakit ba kasi mahahaba pangan
binigay ni mommy. But any ways it's cool."
Sabi pa nito. At bilib na bilib sa pangalan.
" who is your mommy babies? By the way
I'm Blade Gascon, and I'm the owner of this
mall. "Pakilala ko sa kanila. Nakataas
naman ang kilay ng batang lalaki.
" your ID sir? I need to check it first, mom
said That we doesn't distrust in strangers. "
Sabi nito. Aba parang ka ugali ko Rin ito ah,
regurista. Muli akong natawa habang
pinapa kita ang id ko mula sa wallet.
"see? Kuya, his handsome kaya, hindi bagay
Sa kanya ang bad guy. "Sabi pa ng batang
Babae. Tingnan ko ang isang batang lalaki,
Seryuso lang ang mukha nito parang
kinikilatis ako.
"by the way sir, our mothers name is Marie
Santos. And we need to go before our mom,
get worried. "Sabi ng batang lalaki na
kanina pa tahimik, ngayon lang umimik.
Agad akong nadismaya ng marinig ang
pangalan ng mommy nito, alam ko naman
na imposible pero masakit parin pala ang
Katutuhanan, hinihiling ko nalang na Sana
sila Yung triplets ko.
"Okey sumama kayo sa akin, para e balita
Natin sa taas kung nasaan kayo, para
mabilis kayong mahanap." Sabi Ko dito.
Hawak ang kamay ng tatlo ay humakbang
na Sana kami ng makarinig ako ng bosis na
tumatag, agad akong napaligon.
"mama!!!" tawag ng tatlo ng lumingon sa
tumatawag sa kanila. Ito ba ang mama Nila,
Baliw na talaga siguro ako, pinipilit pa ng
utak ko na hindi naman mangyayari yun.
"bakit ba kayo lumayo sa akin? Diba Sabi ni
Mama, hindi kayo lalayo." Sabi pa nito.
Nakayuko naman ang tatlo.
"I'm sorry mama, hindi na po mauulit." Sabi
ng bastang lalaki, tumingin sa akin ang
mama Nila, at na halata kung nagulat ito ng
Makita ako.
"ikaw pala Mr. Gascon, thank you sa
pagbantay ng mga anak ko. Pero kailangan
na naming umalis." Sabi pa nito, kalaunan
kahit parang tutul ang puso ko ay Napili tan
akong tumango, tinanaw ko nalang ang pag
alis ng mga ito, lumigin sa akin ang tatlo
sabay sabing salamat saka ng wave ng
kamay. Agad akong ngumiti sa kanila,
hanggang sa Nawala na ito sa paningin ko
at humalo sa mga Tao sa mall.
Wala sa sariling lumabas din ako ng mall.
- Writer
