Dalawang oras na rin ang siyang nakalilipas simula no'ng matapos kaming kumain ng pananghalian ni Auntie Sylvia, at ngayon ay narito na lamang ako sa salas at nakaupo sa isang sofa. Hindi ko maiwasan ang magpasawalang-kibo, habang iniisip ko ang mga narinig ko mula kay Auntie Sylvia kanina tungkol sa mga nagpapalaganap ng illegal na droga sa bansa.
Kinamumuhian niya ang mga sindikato at organisasyon, na siyang tulad ng kinabibilangan ko at ng buong angkan ko. Sa sitwasyong ito ay para bang hindi ko na kayang isipin pa kung ano na lamang ang magiging reaksyon nito, sa oras na malaman niya na isa ako sa mga klase ng tao na siyang kinamumuhian niya nang sobra.
"Sobrang lalim naman yata ng iniisip mo?" Wala sa oras na napaahon ako mula sa malalim kong pag-iisip, at kaagad nang nag-angat ng
