Habol ko ang hininga ko no'ng oras na napabalikwas ako ng bangon dahil sa panaginip ko. Ilang segundo pa ay naipikit ko ulit nang mariin ang mga mata ko dahil nararamdaman ko na ngayon kung gaano kabilis ang pagtibok ng puso ko. Wala sa oras na nasapo ko ang dibdib ko dahil para bang bigla akong kinabahan naulit nanaman kasi 'yung panaginip ko tungkol sa mga armadong kalalakihan na humahabol sa akin at gusto akong pumatay sa akin. Hindi ko alam kung sign lang ba ito na tama nga 'yung kutob kong ang mga panaginip kong ito ay parte lang ng mga ala-ala kong nabura dahil sa amnesia.
Napabuntong-hininga na lang ako bago ko tuluyang imulat uli ang mga mata ko. Kaagad kong hinanap ang wall clock dito sa kwarto para tignan ang oras dahil mukhang masyado pang maaga ngayon. No'ng mapako na ang pani
