Chapter 41
CHAPTER 41 FIERCE'S POV Tumakbo ako kahit na nahihirapan na ako. Naramdaman ko na nakasunod sakin si Craige at hinawakan niya ako sa braso para hindi ako matumba. Tinatawag kami ng mga agents pero hindi na kami huminto at nagpatuloy lang kami sa pagtakbo. It's like my world stop but a part of me still want to see him. Na makita mismo ng mga mata ko ang totoo na...baka sakali, baka mali lang sila. I still want to hope. Kahit sumigaw hindi ko nagawa ng madapa ako. May mga kamay na umalalay sakin at itinayo ako. Napatingin ako kay Craige ng tuluyan na niya akong binuhat at itinakbo. Wala ng tigil sa pagtulo ang luha ko. Is it true? Wala na ba talaga siya? I wonder if it will ever go away. The feeling of losing someone you really love. Sa tingin ko hindi na or maybe it will, b
- Writer
