Hanna's POV
Halos buong klase akong tulala dahil sa mga sinabi ni Dan. Nasabi niya na sa'kin sa text na may gusto siya sa akin pero iba pala sa pakiramdam kapag sa personal na sinabi sayo.
Speechless.
Ganiyan ako kanina. Ni-hindi ko nga siya masulyapan kahit alam ko na paminsan niya akong nililingon at ngini-ngitian. Nakakasira siya ng ulo, mukhang mababaliw na ako.
Agad ko nang inayos ang gamit ko ng tumunog na ang bell, break time na. Halos lahat ay nakalabas na pati si Dan dahil dumaan dito ang mga kaibigan niya at sinundo siya para sabay-sabay silang mag lunch.
"Hi, Hanna!" Boses pa lang ay kilalang-kilala ko na kung sino siya.
"Tulungan na kita." Aabutin niya na sana ang bag ko pero agad ko na iyong isinabit sa balikat ko.
"H'wag na. Thank you na lang ." Agad na nawala ang ngit
