Tahimik lang si Phoenix pagsakay sa Mercedes Benz na minamaneho ni Mang Ador. Pag-upo ay sumandal agad siya at pumikit. Pagod na pagod ang pakiramdam niya – sa komprontasyon nila ni Nelson at sa mga nalaman niya tungkol kay Vance.
Parang nakasakay siya sa isang horror train kanina. Di niya alam kung anong bubulaga sa kanya. Akala niya ay ayos na sa kanya ang lahat. Akala niya ay hindi na siya maaring magkamali sa pagtitiwala pero mali siya. At pakiramdam niya ay hinugot ng isang malaking kamay ang puso niya mula sa dibdib niya. Lies. So many lies.
Kinabig siya ni Vance palapit dito at kinintalan siya ng halik sa ibabaw ng ulo niya. "I am sorry, Phoenix. Hindi kita dapat iniwang mag-isa. Hindi ko alam na pupunta ng ospital si Nelson."
"It's okay,” aniya at nakadama ng kirot sa dibdib na
