Chapter Fourty
The Long Lost Love
Lianne
“Salamat po” Nginitian ko si Venice nang inabutan ako nito ng isang tasa ng mainit na kape. Kasalukuyan kaming nandito sa Agency. Sinabi ni Rowin na ihahatid nalang niya ako sa bahay pero sabi ko sasama ako sa kanya.
Kanina ko pa inaamoy ang jacket ni Rowin na ipinatong niya sakin kanina. Amoy Rowin talaga. May iisang amoy talaga ito.
Napatingin ako kay Rowin na naglalakad palapit sa akin.
“Okay ka na ba? Gusto mo bang kumain?”
Ngumiti lang ako sa kanya at napailing iling. Nagulat ako nang bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Matagal siyang nakatitig dito. “Let’s go outside” medyo malambing ang boses nito.
Hanggang sa paglabas namin ay hawak hawak parin ni Rowin ang kamay ko.
Sunod sunod ang mga taong nawala kay Rowin nitong mga araw
